Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Kinderen ontvluchten Beiroet

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Kinderen ontvluchten Beiroet

Syrische troepen willen generaal Aoun aanpakken

4 minuten leestijd

BEIROET — Duizenden kinderen in Beiroet, de hoofdstad van Libanon, zijn met hun ouders ondergedoken in bunkers of zijn de stad ontvlucht. Syrische troepen hebben vorige week de stad belegerd. Deze troepen zullen misschien aanvallen gaan uitvoeren op Oost-Beiroet. Daar heeft zich hun vijand, generaal Aoun, verschanst.

Aoun is een machtig man. Hij beschikt over 30.000 soldaten van het Libanese leger, die tot de tanden toe bewapend zijn en hem tot het bittere einde zullen beschermen tegen de Syriërs. De mannen van Aoun worden als christenen aangeduid, waarbij we in het oog moeten houden dat ze meer katholiek dan gereformeerd zijn.

De Syrische troepen, in totaal zo'n 40.000 man, horen eigenlijk helemaal niet thuis in Libanon. Toch zijn ze er al jaren. In 1976 kwamen de eersten Libanon binnen. Ze kwamen er om een bloedige burgeroorlog te beëindigen. Die burgeroorlog was een jaar eerder uitgebroken.
In die burgerstrijd ging het grofweg om twee partijen: de christenen en de moslims. De moslims vonden dat de christenen te veel macht in handen hadden. Zo mocht alleen een christen president worden. De moslims accepteerden dat niet en er volgden vreselijke slachtpartijen.

De Syriërs kwamen puur uit eigenbelang naar Libanon. Zij wilden een rustig buurland naast zich, een buurland dat naar hun pijpen zou dansen, een buurland dat geschikt zou zijn als uitvalbasis naar Israël. Syrië beschouwt Israël als zijn grootste vijand.
Syrië heeft in de jaren die volgden nooit echt partij gekozen tussen de moslims en de christenen. Het steunde de moslims met wapens en geld, maar beschermde min of meer ook de president van de christenen.
Op den duur zijn de christenen onderling verdeeld geraakt. Een minderheid is bereid zich te schikken naar de luimen van de Syriërs. Een meerderheid wenst dat beslist niet en ziet de Syriërs liever vandaag dan morgen vertrekken. Aoun is momenteel de leider van die meerderheid.
Dat Aoun de Syriërs per se uit Libanon wil hebben, bleek begin dit jaar heel duidelijk. In maart opende hij met zijn manschappen een ware kruistocht tegen de bezetters.

Aoun stuitte echter op een muur van tegenstand. Zeker 800 christenen lieten het leven. De Syrische soldaten waren ijzersterk. Daar komt bij dat Aoun tegelijkertijd rekening moest houden met zijn islamitische vijanden.
In die tijd had Libanon geen president. Die was in september afgetreden. 
Zijn ambtstermijn zat er op. Het parlement moest een nieuwe benoemen, maar kon dat onmogelijk doen. In het parlement zitten zowel moslims als christenen. De moslims ontvoerden de christenen en de christenen namen de moslims te pakken.

Na de acties van Aoun was de situatie in het presidentloze land zonder meer chaotisch. Niemand w.^s te verslaan, niemand kon winnen. Drie Arabische landen. (Saoedi-Arabië, Marokko en Algerije) hebben toen de koppen bij elkaar gestoken. 
Zij nodigden alle partijen uit om met elkaar in Taif om de tafel te gaan zitten.

Er werd in Taif een vredesplan opgesteld. De christenen beloofden de moslims meer invloed. Een wapenstilstand ging in. De partijen spraken af dat Syrië nog zeker twee jaar in Libanon zou mogen blijven. Na enig overleg werd de christen Moeawad als president naar voren geschoven.
Aoun vond Moeawad maar een slappeling. Hij kon niet begrijpen dat Moeawad akkoord was gegaan met de afspraak over Syrië. Toch aanvaardde Aoun het staakt-het-vuren. Een periode van rust volgde. De Libanezen begonnen zowaar hoop op vrede te krijgen.
Totdat Moeawad werd vermoord. Dat gebeurde twee weken geleden. Ogenblikkelijk wezen alle vingers in de richting van Aoun. Maar bewijzen dat hij de moord op z'n geweten had, kon niemand. De spanning steeg. De nieuwe christen-president werd ene Hrawi. Hij ontsloeg onmiddellijk Aoun als bevelhebber van het Libanese lege"-. Aoun haalde echter zijn schouders op; hij wist dat zijn mannen hem trouw zouden blijven.

Hrawi heeft daarom aangekondigd Aoun met geweld te gaan verdrijven. Alleen, het leger hangt de christen-generaal aan en niet de christen-president. Maar geen nood, de Syriërs helpen Hrawi graag een handje. Samen met de moslims hebben ze Beiroet omsingeld. De inwoners van de hoofdstad vrezen het ergste. De meesten zijn de stad ontvlucht of hebben hun schuilplaatsen opgezocht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 4 december 1989

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

Kinderen ontvluchten Beiroet

Bekijk de hele uitgave van maandag 4 december 1989

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken