Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Luxemburg wil bankgeheim handhaven

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Luxemburg wil bankgeheim handhaven

5 minuten leestijd

Luxemburg geniet bekendheid als een aantrekkelijk oord om er spaarcenten onder te brengen en geld te beleggen. Dat heeft vooral te maken met het strikte bankgeheim in deze dwergstaat. Het land wil graag een bloeiende financiële sector behouden en ligt daarom dwars bij het EG-overleg over een gezamenlijk beleid dat belastingfraude moet tegengaan en kapitaalvlucht moet voorkomen.

Binnen de Europese Gemeenschap worden al lange tijd pogingen ondernomen om meer uniformiteit te bewerkstelligen bij de fiscale behandeling van rente-inkomsten en bij de bestrijding van fraude. De verschillen in aanpak mogen niet te groot zijn, anders ontstaan er ongewenste kapitaalbewegingen. Mensen die trachten hun belastingverplichtingen te ontlopen, zullen dan de meest veilige vluchthaven opzoeken voor hun vermogen.

Het komt niet vaak voor dat het veruit kleinste land binnen de EG de besluitvorming blokkeert, maar in dit geval is Luxemburg momenteel echt de sta-in-de-weg voor een meer gecoördineerd beleid. Het groothertogdom wijst elke aantasting van zijn bankgeheim af. Ook bij de discussie rond het Schengen-akkoord speelde deze kwestie een belangrijke rol.

Liberalisering

'Europa 1992" voorziet in een vrije, interne markt. Niet alleen voor goederen, diensten en personen, maar ook voor kapitaal vallen de binnengrenzen weg en mogen er straks geen belemmeringen meer bestaan. We zijn wat betreft laatstgenoemd terrein een heel eind gevorderd. 
Volgens afspraak dienen halverwege volgend jaar, tegelijk met de aanvang van de eerste fase van de EMU, alle resterende restricties in de sfeer van het kapitaalverkeer te zijn afgeschaft. Enkel de landen met een minder ontwikkelde economie, te weten Griekenland, Ierland, Portugal en Spanje, krijgen enig respijt.

Van de overige lidstaten kennen eigenlijk alleen Frankrijk en Italië nog beperkingen, al zijn ook daar stapsgewijs al veel obstakels verwijderd. Tot op heden is het Franse burgers echter verboden om banktegoeden in buitenlandse valuta's aan te houden en om een bankrekening te openen buiten de eigen grenzen. Kort geleden liet de regering in Parijs trouwens weten reeds met ingang van 1 januari 1990 de volledige vrijheid van het geld- en deviezenverkeer te zullen realiseren. Zij vervroegt dus de datum en dat duidt op vertrouwen in de gezondheid van de economie en in de stabiliteit van de franc.

Bij Frankrijk heeft altijd de vrees geleefd dat na de liberalisering wel eens kapitaalvlucht zou kunnen optreden. Welliclit deponeren burgers hun spaarcenten in een ander land of kopen zij elders obligaties of aandelen. Verschillen in rentetarieven, in hoogte van de belastingheffing en in maatregelen ter bestrijding van fraude, kunnen redenen zijn voor een dergelijk gedrag. Daarom maakt Frankrijk zich sterk voor een zekere harmonisatie op fiscaal gebied, die in ieder geval de 'verleiding' en de mogelijkheden om de belasting te ontduiken, kleiner maakt. Tot nu toe lukte het echter niet overeenstemming tussen de EG-landen te bereiken over deze materie.

Kapitaalvlucht

Dat kapitaalvlucht geen onbekend verschijnsel is, hebben we de afgelopen jaren geconstateerd. Nederland introduceerde in 1987 de zogeheten renterenseignering. Banken zijn vanaf dat moment verplicht aan de fiscus te melden hoeveel rente zij aan elke cliënt uitkeren. Onder invloed van die stap zagen we een forse terugtrekking op gang komen van spaargelden die bij banken waren ondergebracht. Volgens schattingen van De Nederlandsche Bank ging het in totaal om een bedrag van rond de 5 miljard gulden. Een deel daarvan werd naar het buitenland gesluisd en aan het oog van de fiscus onttrokken.

De aankondiging van de regering in Bonn om een bronbelasting van 10 procent te gaan heffen op rente-inkomsten, veroorzaakte een soortgelijk effect. In 1988 groeide de omvang van het tekort op de Westduitse kapitaalbalans tot het drievoudige van het jaar daarvoor. De aankoop van vastrentende waardepapieren in het buitenland was zeer in trek. De relatie met de wijziging in het fiscale regime lag voor de hand. Beleggers weken uit. Mede vanwege dit ongewenste gevolg is de bronheffing snel weer ingetrokken.

Een bronheffing betekent dat een bank of een andere instelling meteen als de rente wordt uitbetaald of wordt bijgeschreven, een bepaald percentage belasting inhoudt. De meeste. EG-staten, waaronder Frankrijk, hanteren zo'n systeem, waarbij de percentages overigens nogal uiteenlopen. In Nederland en in Denemarken is de eerder genoemde meldingsplicht van kracht. Als het aan onze regering ligt, krijgen we een dergelijke aanpak in de gehele Gemeenschap. De Europese Commissie heeft begin dit jaar voorgesteld overal een bronbelasting in te voeren van ten minste 15 procent, maar over dat plan bestond geen unanimiteit, een vereiste bij fiscale regelgeving in EGverband. Het verdween daarom snel van tafel. Al met al verloopt de discussie uiterst moeizaam.

Vitaal belang

Afgelopen maandag vergaderden de ministers van financiën opnieuw over deze problematiek. Door de starre houding van Luxemburg boekten zij geen resultaat. Dat land is alleen bereid rechtshulp te verlenen bij een ernstig vermoeden van fraude of criminaliteit. De andere willen verder gaan en bepleiten een nauwere administratieve samenwerking, met uitwisseling van gegevens. De dwerg onder de lidstaten verwept evenwel elke aantasting van het bankgeheim.

Het groothertogdom heeft zich ontwikkeld tot een vooraanstaand financieel centrum. Steeds meer buitenlandse banken openen er een kantoor. Ruim 150 bankbedrijven zijn er thans vertegenwoordigd. Het land kent geen bronbelasting en geen meldingsplicht. Het is in feite het belastingparadijs binnen de EG. Voor iemand die er een verwerpelijke belastingmoraal op na houdt, vormt Luxemburg, tot op dit moment althans, een redelijk veilig toevluchtsoord.

De harde opstelling van Luxemburg aan de onderhandelingstafel wekt geen verbazing. Er staat voor de betrokken natie namelijk best veel op het spel. De financiële sector neemt bijna 15 procent van het bruto nationaal produkt voor zijn rekening en verschaft werkgelegenheid aan zo'n 7,5 procent van de beroepsbevolking. Met deze cijfers in de hand wijzen de autoriteiten er voortdurend op, dat er vitale belangen in het geding zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 23 december 1989

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

Luxemburg wil bankgeheim handhaven

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 23 december 1989

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

PDF Bekijken