Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Bundesbank wilde D-mark revalueren

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Bundesbank wilde D-mark revalueren

7 minuten leestijd

De jongste herschikking binnen het Europese Monetaire Stelsel (EMS) bleef beperkt van omvang. Alleen de koers van de Italiaanse lire is bijgesteld. Alles duidt erop dat de Duitsers graag tegelijk hun eigen munt hadden willen revalueren. De andere landen stemden daar echter niet mee in. Met name de Franse autoriteiten benadrukken voortdurend dat zij zo'n aanpassing afwijzen. Parijs accepteert geen waardedaling van de frank ten opzichte van de mark.

De devaluatie van de lire met 3,7 procent, die eind vorige week werd afgekondigd, betekende de eerste herschikking sinds januari 1987. Gedurende drie jaar waren geen veranderingen nodig van de overeengekomen wisselkoersen, een bewijs dat het EMS een zone van monetaire stabiliteit vormt. Bovendien ging het nu om een wijziging waarbij slechts één valuta betrokken was. De ministers van financiën en de centrale-bankpresidenten kwamen er dan ook niet voor bij elkaar. Het overleg op vrijdagmiddag en -avond verliep via de telefoon.

De noodzaak tot de maatregel vloeide voort uit de relatief hoge inflatie in Italië en de groeiende tekorten op de betalingsbalans van die EG-lidstaat. Door het verschil qua tempo van geldontwaarding met bij voorbeeld de Bondsrepubliek, de belangrijkste handelspartner, behoort de lire eigenlijk traditioneel tot de zwakkere munten binnen het EMS; in juli 1985 devalueerde de lire ook al op haar eentje. Wel is de kloof tussen de stijging van het prijsniveau in genoemde landen verkleind: ruim 11 procent in 1983 en zo'n 3,5 procent in 1989.

Bandbreedte
De regering in Rome heeft de devaluatie aangegrepen om tevens de toegestane fluctuatiemarge te versmallen. Volgens afspraak in EMS-verband mogen de noteringen die tot stand komen in het dagelijkse verkeer op de valutamarkten maximaal 2,25 procent afwijken van de zogenaamde spilkoers, de officiële rtiilver(iouding. Bij overschrijding van die grens zijn de centrale banken verplicht te interveniëren. De lire beschikte vanaf de oprichting van het stelsel over een bandbreedte aan weerszijden van het midden van 6 procent, maar sinds afgelopen maandag geldt ook voor deze munt de algemene regel.

Met het vervallen van die uitzonderingspositie is weer een stap gezet op de weg naar de Economische en Monetaire Unie (EMU). Italië had zich al eerder ertoe gebonden, binnen het kader van de eerste fase van de EMU, die op 1 juli van start gaat, op enig moment de ruimte voor koersschommelingen te beperken. Van de aan het EMS deelnemende valuta's maakt nu alleen de Spaanse peseta nog gebruik van een marge van 6 procent. De nieuwe'situatie dwingt de Italiaanse regering meer dan tot nu toe tot economische discipline, iets waarin zij bepaald niet altijd uitblinkt. Beleid en prestaties mogen niet te zeer uit de pas lopen bij de aanpak en de ontwikkelingen in andere landen; anders ontstaan er onherroepelijk spanningen binnen het wisselkoerssysteem.

Pleidooi Bundesbank
Hoewel er geen vergadering van de monetaire autoriteiten nodig was, staat wel vast dat het beraad van de EMS-partners rond de mini-herschikking toch een verliezer heeft opgeleverd, te weten de Bundesbank, de centrale bank van West-Duitsland. Die had graag een opwaardering van de Dmark gezien. Vanuit Frankfort klinken er herhaaldelijk pleidooien in die richting. President Föhl sprak zich in september vorig jaar al eens uit voor een revaluatie. Anderhalve week geleden gaf hij in een interview opnieuw dat standpunt weer. Om het offensief voor een sterke valuta kracht bij te zetten en extra druk uit te oefenen, verkocht de Bundesbank vlak voor de EMS-onderhandelingen op grote schaal dollars. Die verrassende solo-actie stuwde de koers van de D-mark verder omhoog.

De Westduitse munt geniet de laatste tijd veel vertrouwen onder beleggers. Zij rekenen erop dat de economie van de Bondsrepubliek zal profiteren van de hervormingen in Oost-Europa. De mark is onder invloed van die verwachting, sinds de opening van de Berlijnse Muur, ten opzichte vim vooral de dollar, de yen en het pond sterling aanzienlijk in waarde gestegen.

De Bundesbank hanteert twee argumenten voor een revaluatie. Een verder aantrekkende koers van de mark maakt de export van Duitsland duurder en de import goedkoper. Dat komt goed uit, want de handelsbalans met de overige EMS-lidstaten vertoonde in 1989 een recordoverschot. Een correctie van die onevenwichtige situatie vereist een verkleining van de export en een vergroting van de import. Voorts is de centrale bank niet gerust over het binnenlandse prijsverloop. Een waardevermeerdering van de mark betekent dan ook een welkome versterking van het anti-inflatiebeleid. Importen worden dan immers, zoals we al opmerkten, goedkoper en dat werkt door in de prijzen in de winkel.

Verzet Frankrijk
De wens om de spilkoers aan te passen stuitte echter op een blokkade van de andere EMS—landen. Met name Frankrijk zal krachtig verzet hebben geboden, zo mogen we aannemen. De autoriteiten in Parijs benadrukten in de achterliggende periode namelijk verschillende malen dat zij er niet over piekeren de ruilverhouding tussen frank en mark te herzien. Zij laten zich door de Duitsers geen devaluatie van hun nationale munteend beid opdringen.

Een devaluatie is een teken van zwakte en bezorgt een land prestigeverlies. Vanuit politiek gezichtspunt valt de weerzin van Parijs tegen een aantasting van de frank dan ook volledig te begrijpen. In tegenstelling tot wat het geval was bij herschikkingen in vroegere jaren wordt die afwijzen de houding nu ondersteund door de economische omstandigheden. Het beleid van Frankrijk is gericht op prijsstabiliteit en de inspanningen zijn succesvol. De inflatie ligt thans op vrijwel hetzelfde niveau als in West-Duitsland. Een devaluatie van de frank ten opzichte van de mark zou de invoer vanuit de Bondsrepubliek, een voorname handelspartner, duurder maken, wat in feite neerkomt op het importeren van een stukje inflatie.

De Fransen weigeren die weg in te slaan.

De gang van zaken rond de jongste aanpassing in het EMS toont een toenemende monetaire' macht van Frankrijk aan. Tevens zal de Bundesbank hebben ervaren dat haar rol niet onbegrensdis. Pöhl kon afgelopen woensdag slechts erkennen dat een brede herschikking er niet inzit „omdat de belangrijkste deelnemers aan het wisselkoersstelsel het niet willen".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 13 januari 1990

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Bundesbank wilde D-mark revalueren

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 13 januari 1990

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken