Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Gefrustreerd, verdeeld en ver van huis

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Gefrustreerd, verdeeld en ver van huis

Beeld van verzet na een jaar Sowjet-vrij Afghanistan is niet rooskleurig

5 minuten leestijd

PESHAWAR - Een jaar nadat het Sowjetleger zich heeft teruggetrokken uit hun vaderland, ieven de Afghanen die zich bij het verzet hadden aangesloten nog altijd in smerige kampen in Pakistan, wachtend op het moment dat zij in vrede naar huis kunnen terugkeren.

Velen lijken zeker zo gefrustreerd door de verdeeldheid onder de verzetsleiders als door het uithoudingsvermogen van hun grote vijand, de communistische president Najib. „De meeste mensen bekommeren zich niet om de guerrillaleiders of om Najib, ze willen alleen vrede in Afghanistan", zei een verzetsstrijder die niet bij name genoemd wilde worden.

Na negen jaar en zeker 13.000 gesneuvelde Sowjet-soldaten heeft het Sowjet-leger zich op 15 februari 1989 uit Afghanistan teruggetrokken, met achterlating van grote voorraden wapens voor Najib en een onbesliste stand in de strijd tussen diens regering en het door de VS en Pakistan gefinancierde verzet. Westerse voorspellingen dat het gedemoraliseerde Afghaanse leger binnen de kortste keren door de rebellen onder de voet zou worden gelopen zijn niet uitgekomen. Najib zit nog steeds in Kaboel en de rebellenleiders zijn verdeelder dan ooit.

Vorige week woensdag heeft Sowjet-minister van buitenlandse zaken Eduard Sjewardnadze voorgesteld een internationale vredesconferentie aan Afghanistan te wijden. Naast de betrokken Afghaanse partijen en de Sowjet-Unie zouden de Verenigde Staten, Pakistan en Iran, alsmede een delegatie van de Verenigde Naties moeten worden uitgenodigd, zei Sjewardnadze. De Sowjet-minister bood voor het eerst aan om de wapenvoorraden die de Sowjet-Unie in Afghanistan heeft achtergelaten te betrekken bij een vredesregeling.

Vraag het hun vrienden
De leiding van het verzet, dat opereert vanuit Pakistan, is in handen van zeven personen, variërend van islamitische fundamentalisten tot westersgeoriënteerde monarchisten. Net als Najib, die door de meeste Afghanen wordt beschouwd als een marionet van de Sowjet-Unie, worden de verzetsleiders steeds meer gezien als zwakke figuren die alleen kunnen overleven dank zij de Amerikaanse en Pakistaanse hulp.

„Wie heeft deze zeven de macht gegeven?" vroeg Naim Majrooh, hoofd van een informatiecentrum voor verzetsstrijders. „Vraag het de vrienden van het Afhaanse verzet. Het is niet het volk van Afghanistan geweest. Deze mensen spelen tegenwoordig geen rol meer", meent hij.

Volgeps Maji'ooh wordt .Je Afghanen de mond gesnoerd door verzetsleiders die zich na het vertrek vaii de Sowjettroepe'. zijn gaan voorbereiden op een politieke carrière, of doen zij hun mond niet open uit angst hun maandelijkse voedselrantsoen te verspelen.

„In de kampen zijn zij voor alles afhankelijk, en dé economie van het land zelf is volkomen verwoest", zei Majrooh. „Ze krijgen ontbijt en weten niet of ze 's avonds ook eten zullen krijgen. Ze zijn tot een zwijgende meerderheid gemaakt".

Hekmatyar

Meer dan 3 miljoen Afghanen wonen in volgepakte kampen in de Pakistaanse provincie Northwest Frontier. Nog eens 2 miljoen Afghanen wonen in Iran.

De Verenigde Staten gebruiken Pakistan als doorgeefluik voor de 500 miljoen dollar wapenhulp die zij jaarlijks aan het Afghaanse verzet geven. Waar het geld heengaat wordt echter grotendeels door Pakistan bepaald. Dat betekende dat onder het nogal fundamentalistisch getinte bewind van wijlen president Zia Ul-Haq het meeste geld ging naar de radicale moslimleider Gulbaddin Hekmatyar. Tegen de verwachting in is aan deze' oneerlijke verdeling onder Zia's opvolgster Benazir Bhoetto geen einde gekomen. De VS, gealarmeerd door de anti-Amerikaanse houding van Hekmatyar en verhalen over bloedige aanslagen op Hekmatyars tegenstanders binnen het verzet, beloofden voortaan een oogje in het zeil te houden.

„Maar er is niets veranderd", zei Sibghatullah Mojaddidi, voorzitter van een door de zeven rebellenleiders gevormde schaduw-regering die door de VS en Pakistan naar voren wordt geschoven als een mogelijke gesprekspartner bij vredesonderhandelingen. „Hekmatyar krijgt nog altijd veel meer dan wij anderen, ook al moordt hij er op los, maakt hij problemen, en negeert en bedreigt hij deze regering", zei Mojaddidi. Hekmatyar beschouwt de rebellenregering als een zwakke club, die zijn medewerking niet waard is. Westerse waarnemers in Pakistan zeiden dat de hulp aan het Afghaanse verzet geheel onder controle stond van de Pakistaanse inlichtingendienst, en zeiden te betwijfelen of de VS daar invloed op kan uitoefenen.

Te gevaarlijk

Een verzetsstrijder die vaak in Afghanistan verblijft zei dat de mensen in het land niets moeten hebben van de verzetsregering, omdat deze zelfs voor de vorm geen gebouw heeft neergezet in Afghanistan. Het bureau van de regering in de Pakistaanse grensplaats Peshawar wordt inmiddels alweer uitgebreid. De verzetsleiders hebben gezegd het te gevaarlijk te vinden om zich in Afghanistan te vestigen. ,

Een andere mogelijkheid die veel Afghanen opperen, maar die door zes van de zeven rebellenleiders wordt afgewezen, is een terugkeer van de vroegere koning Zahit Shah, die in Rome in.ballingschap leeft. „Ze moeten de koning en een paar van zijn ministers vragen om terug te komen", zei een Afghaan die niet bij name genoemd wilde worden. „Dat zijn de mensen die de meeste Afghanen kennen en in de veertig jaar dat de koning regeerde was het vrede". Veel zegslieden weigerden hun naam te noemen uit angst voor de fundamentalisten die hebben gedreigd de koning te vermoorden als hij terugkeert.

In de Westduitse regering is onenigheid ontstaan over de rol die de NAVO in een verenigd Duitsland zou moeten spelen. Minister van defensie Stoltenberg liet vrijdag weten dat troepen van de NAVO na een Duitse eenwording gelegerd zouden kunnen worden op wat nu nog Oostduits grondgebied is. Deze uitlating kwam hem op scherpe kritiek te staan van minister van buitenlandse zaken Genscher, die vond dat de Sowjet-Unie daarmee onnodig verontrust werd. Stoltenberg bracht daar weer tegenin dat hij niet had gepleit voor een uitbreiding van de rol van de NAVO, maar slechts de stationering van Duitse troepen in het oosten van een verenigd Duitsland aan de orde had willen stellen.

Opinie-peiling

Van de inwoners van de SowjetUnie is een kleine meerderheid —51 procent— voorstander van de Duitse eenheid. Dit blijkt uit een opiniepei

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 19 februari 1990

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Gefrustreerd, verdeeld en ver van huis

Bekijk de hele uitgave van maandag 19 februari 1990

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken