Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Onze grote buurman

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Onze grote buurman

4 minuten leestijd

Gisteren was de Westduitse minister, van buitenlandse zaken, Genscher, in Den Haag op bezoek. Daarbij was het onvermijdelijk dat de Duitse eenwording ter sprake kwam. Door de ontwikkelingen van het laatste halfjaar is die Ineens weer actueel geworden. Officieel heeft de Bondsrepubliek altijd aan het ideaal van de Duitse hereniging vastgehouden, maar veel realiteitswaarde had dat niet. Zeker in socialistische kring had-men zich al lang met het naast elkaar bestaan van twee Duitse staten verzoend. Maar de Wende in de DDR maakte het ideaal plotseling weer actueel. Bij de buurlanden roept de gedachte aan een verenigd Duitsland geen enthousiasme op. Dat geldt voor Oost-Europa, maar ook voor de westelijke buren. Aan een groot en sterk Duitsland hebben ze nu eenmaal niet zulke prettige herinneringen. Thans is het zo dat in EG-verband de Bondsrepubliek wel de sterkste partner is, maar tegelijkertijd qua orde van grootte toch ook vergelijkbaar met Frankrijk en Groot-Brittannië. Na een hereniging met de DDR komt dat straks anders te liggen. Dan krijgt Duitsland een dominerende rol in Europa. 

Het is echter moeilijk om twee Duitse staten in stand te houden wanneer de bevolking van beide landen voor hereniging is. De scheiding van Duitsland na de Tweede Wereldoorlog berustte op ideologische tegenstellingen. Het IJzeren Gordijn, dat het communistische Oost-Europa scheidde van de rest van ons werelddeel, liep dwars door Duitsland en zelfs dwars door de voormalige hoofdstad van het Duitse rijk.

Nu de communistische orde in Oost-Europa is ingestort, is daarmee de bestaansreden van een aparte DDR verdwenen. Met de eenwording van Duitsland kan meteen ook een eind gemaakt worden aan de merkwaardige positie van WestBerlijn, een westerse enclave in het hart van de DDR.

De grens tussen de Sowjet-zone en de Geallieerde zones vormde een volstrekt onnatuurlijke scheiding. Mede als gevolg van de massale vluchtelingenstroom die In de jaren vijftig vanuit de DDR naar het westen trok, hebben veel DDR-burgers familie in de Bondsrepubliek. Omgekeerd hebben veel inwoners van de Bondsrepubliek allerlei historische en gevoelsmatige bindingen aan het grondgebied van de DDR. Honecker is geboren in het Saarland, de vrouw van Kohl komt uit Dresden.

Zelfs de Sowjet-Unie heeft zich inmiddels neergelegd bij de hereniging van Duitsland. Er is dan zeker voor West-Europa geen reden meer om hier moeilijk over te doen. Duitsland heeft lang en zwaar genoeg geboet voor de misdaden uit de Hitlerperiode.

Naast alle interne zaken die de Duitsers moeten regelen, op economisch en juridisch gebied met name, zijn er rond de Duitse eenwording twee problemen die ook heel direct andere landen aangaan. Dat zijn de Oder-Neissegrens en het NAVO-lidmaatschap van het verenigde Duitsland.

Na 1945 zijn grote gebieden in het oosten van het Duitse rijk geannexeerd door Polen en de Sowjet-Unie. Gebieden die generaties lang Duits geweest waren en waaruit de Duitsers toen verdreven werden. Zeker in conservatieve kring heeft men zich bij deze driedeling van Duitsland nooit willen neerleggen. Vandaar de beduchtheid in Polen dat na de hereniging van de Bondsrepubliek met de DDR, de Duitse aspiraties zich zullen richten op de gebieden ten oosten van de Oder-Neissegrens.

Minister Genscher (FDP) wees gisteren in Den Haag de Duitse aanspraken op deze gebieden af. Maar bondskanselier Kohl is in dit opzicht minder duidelijk. Hij heeft in zijn achterban te maken met mensen die zich niet willen neerleggen bij het verlies van Silezië, Pommeren en OostPruisen. Daarom zullen West-Europa en de VS hun Duitse bondgenoot duidelijk moeten maken dat de Poolse westgrens als een historisch gegeven moet worden beschouwd, waar niet aan getornd kan worden.

En wat het NAVO-lidmaatschap betreft, de beste oplossing is wellicht dat het herenigde Duitsland lid blijft van de NAVO, maar het grondgebied van de voormalige DDR als een gedemilitariseerde zone gaat gelden. Duitsland blijft daarmee aan het Westen gebonden, zodat het risico van een eigen politiek- militaire koers beperkt blijft, terwijl men in het Kremlin niet beducht hoeft te zijn dat de grens van het NAVOpact opschuift richting Moskou.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 28 februari 1990

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

Onze grote buurman

Bekijk de hele uitgave van woensdag 28 februari 1990

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken