Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Vrije Hongaren in een vrij Roemenië?

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Vrije Hongaren in een vrij Roemenië?

3 minuten leestijd

Vrije Hongaren in een vrij Roemenië? Was het maar waar! Het onkruid van Ceausescu's Hongarenhaat laat zich niet zomaar uitroeien. De ernstige botsingen tussen Hongaren en Roemenen in de stad Tirgu Mures van de afgelopen dagen leveren het trieste bewijs.

Natuurlijk reiken de historische wortels van de etnische spanningen In het Roemeense Transsylvanië dieper dan de periode van het verdreven terreurregime. Transsylvanië, Zevenburgen, is een typisch voorbeeld van de 'Balkankwaal' bij uitstek: de zogenoemde irredenta, gebieden die door meer volken als hun onvervreemdbaar stamland worden opgeëist. Conducator Ceausescu's repressieve beleid tegen de Hongaarse minderheid (zo'n twee miljoen zielen in Roemenië) sloot derhalve aan bij een traditie van vertroebelde Hongaars-Roemeense betrekkingen. Ook de Roemeense revolutie van december vorig jaar kon deze etnische brandhaard slechts tijdelijk blussen. Het begin van deze bloedige omwenteling, een opmerkelijke Hongaars-Roemeense verzetsactie tegen de deportatie van de Hongaarse dominee Tökés in Timisoara, dekte de Transsylvaanse tegenstellingen en gevoeligheden even toe, gaf zelfs hoop op een beter, verdraagzamer binnenlands klimaat.

Een voorbeeld daarvan is Karoly Kiraly, prominent vertegenwoordiger van 's lands Hongaarse minderheid èn vice-president van het Front van Nationale Redding. Waarschijnlijk nog in de euforie over de val van het sinistere duo Nicolae/Elena proclameerde hij al te voorbarig: „Wij worden vrije Hongaren in een vrij Roemenië". Gisteren maakte Ki'raly bekend dat Boekarest ijlings troepenversterkingen naar Tirgu Mures had gestuurd nadat Hongaren en Roemenen elkaar aldaar met knuppels en zeisen te lijf waren gegaan...

Veel pessimistischer liet zich begin dit jaar de Hongaarse auteur Andrés Suto uit: „Er zullen tientallen jaren overheen gaan voor de wonden zijn genezen en de door de dictatuur opgezweepte nationalistische stemming In het land is afgezakt". Uitgerekend deze realist behoort tot de zwaargewonden die er in Tirgu Mures zijn gevallen...

Inderdaad, de korte periode van HongaarsRoemeense verbroedering (ook tussen Boekarest en Boedapest) tijdens de verbeten strijd tegen de desperado's van het Ceausescu-reglme lijkt voorbij. Wilde je eind '89/begin '90 als Nederlander snel de Hongaars-Roemeense grens passeren, dan was invoegen in een Hongaarse rij —in het kielzog van de bewonderenswaardige Hongaarse hulptransporten— dè oplossing.

Vanwaar deze bloedige opflikkering van de Hongaars-Roemeense rivaliteit In Transsylvanië? Wel, met het wegvallen van de enorme druk van het Ceausescu-regime halen de Hongaren opgelucht adem èn formuleren zij hun culturele wensen (onderwijs in de eigen taal) als minderheid in vrij Roemenië. Daartoe hebben zij zich bij voorbeeld al vroeg na de revolutie georganiseerd in de Hongaarse Democratische Unie van Roemenië. Het plaatselijke onderkomen van deze organisatie in Tirgu Mures was dezer dagen het doelwit van brute Roemeense agressie.

Dit hernieuwde Hongaarse zelfbewustzijn, dit opkomen voor eigen minderheidsrechten, wordt door Roemeense chauvinistische kringen evenwel uitgelegd als een poging tot afscheiding! En dat ondanks het feit dat de Hongaarse Democratische Unie reeds op 24 en 25 december 1989 nadrukkelijk heeft verklaard de huidige territoriale integriteit van de Roemeense staat te willen respecteren.

Hoe kunnen deze nationalistische hartstochten worden bedwongen? In elk geval niet door revoluties. Die historische les mogen we veilig trekken. Zij hebben dikwijls het onheilige nationalistische vuur ontstoken en aangewakkerd tot veldslagen. Nee, het Evangelie dat, zonder aan iemands nationale afkomst voorbij te gaan, spreekt over het vreemdelingschap hier, op weg naar een beter Vaderland, door het reinigende bloed van Christus, spreekt een andere taal. Die van Gods recht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 21 maart 1990

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Vrije Hongaren in een vrij Roemenië?

Bekijk de hele uitgave van woensdag 21 maart 1990

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken