Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Aoun kondigt laatste' krachtmeting aan

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Aoun kondigt laatste' krachtmeting aan

Tienduizenden Libanezen verlaten in doodsstrijd verkerend Oost-Beiroet

5 minuten leestijd

CAIRO — Tienduizenden bange Libanezen trekken uit Oost-Beiroet weg uit vrees dat de doodsstrijd van hun stadsdeel is begonnen. Drie weken lang hielden generaal Michel Aoun en militieleider Samir Geagea zich met grote moeite aan een bestand, maar vanaf vrijdag wordt weer hevig gevochten.

Waarnemers in Beiroet denken dat de oorlog op het punt staat nog veel bloediger te worden, nu een team van maronitische bemiddelaars er niet in is geslaagd de vechtende christelijke leiders dichter bij elkaar te brengen.

„Heb medelijden met het angstige volk. Stop de oorlog en ga terug naar de barakken". In zijn preek van zondag leek de maronitische patriarch Nasrallah Boetros Sfeir ten einde raad. Michel Aoun heeft aangekondigd dat hij „een verrassing" in petto heeft waarmee hij een ommekeer in de strijd zal brengen. Wat hij op het oog heeft is onduidelijk, maar bloedig is het zeker. De Libanese parlementsleden ontwierpen dit najaar in Taif een constitutionele formule waardoor de politieke macht van de religieuze groepen in Libanon evenrediger zou worden verdeeld. Aoun weigert de resultaten van Taif te aanvaarden, omdat' ze volgens hem een Syrisch "Diktat" zijn. Aoun wil eerst het vertrek van alle Syrische troepen voordat de Libanese politici zelfstandig over hun grondwet kunnen vergaderen.

Om de Syrische troepen van de Libanese bodem te verjagen, hoopte Aoun de hele christelijke enclave van Oost-Beiroet onder zichzelf te verenigen. Hij had niet gerekend op het felle verzet van Samir Geagea met zijn 10.000 soldaten.

„Maar Aoun heeft snel geleerd. Hij weet nu dat hij de oorlog tegen Geagea niet kan winnen, en doelt dus nu op de suprematie in Oost-Beiroet, niet op de alleenmacht. Als hij zich als de voornaamste maronitische leider kan ontpoppen, vergroot hij zijn kans op het presidentschap", aldus de Libanese professor in politieke wetenschappen Walid Kazziha. AmMtieiiS

„De huidige president, (Elias) Hrawi, is maar een noodverband. Hij zal Libanon niet naar welvaart en eenheid kunnen leiden. Over zes jaar nioet een nieuwe president worden gekozen, en Aoun hoopt dat te worden", aldus professor Walid.

„Aoun is een ambitieuze en schrandere man. Hij weet wat op het spel staat. Hij strijdt om het leiderschap van de maronieten, zonder dat hij de andere religieuze gemeenschappen in het land van zich wil vervreemden".

Om Aouns bedoelingen te bewijzen zegt Walid: „De laatste weken spreekt Aoun plots veel milder over dat akkoord van Taif en over de Syriërs. Bovendien heeft hij steeds herhaald dat Geagea een maronitische leider is, maar dat hij zelf een Libanese leider is".

Onder de maronieten is Aoun veel populairder dan Geagea. Toen Aoun de akkoorden van Taif verwierp „omdat ze onder Syrische druk zijn opgesteld", kwamen 500.000 van de 800.000 burgers van Oost-Beiroet voor het presidentiële paleis steun aan Aoun betuigen.

De Libanese strijdkrachten van Samir Geagea hebben nauwelijks steun in Oost-Beiroet. Veel verhalen over wreedheid van de troepen van Geagea doen de ronde. Ondanks de hoge prijs van de strijd -1000 doden en een verwoeste stad- blijft Aoun geliefd.

Geagea's gebrek aan populariteit hangt zeker samen met het feit dat hij en zijn troepen vooral uit de stad Bshirri komen. Aoun daarentegen is afkomstig van de berg Libanon, het hartland van de maronieten.

Aoun is trouwens ook aan de andere kant van de 'groene demarcatielijn' populair. Veel moslims in WestBeiroet zijn verbitterd door de Syrische militaire aanwezigheid, de politieke anarchie en de economische chaos. Het verlangen naar een sterke leider als generaal Michel Aoun is groot.

De scherpe, gedurfde taal van Michel Aoun tegen Syrië is veel Libanezen uit het hart gegrepen. Hoewel niemand in het door Syrië beheerste West-Beiroet openlijk steun aan Aoun durft te geven, ,staan velen achter hem. Aoun staat bovendien bekend als een leider die de eenheid van de natie hoger stelt dan het welzijn van zijn eigen religieuze sekte. Dat kan van Geagea niet worden gezegd.

„Geagea heeft gebrek aan politiek inzicht", zegt professor Walid. „Hij weet geen onderscheid te maken tussen een gewonnen en en verloren positie. Hij heeft herhaaldelijk christelijke enclaves in niet-christelijke gebieden militair versterkt zonder noodzaak. Dat leidde steeds tot gevechten, die door de christenen werden verloren". „Geagea's carrière is dus een serie van mislukkingen. Aoun heeft dit handig tegen hem gebruikt, door te laten zien dat hij de maronitische gemeenschap altijd naar rampen heeft geleid", aldus professor Walid.

Maffia-bazen

Geagea vecht vooral voor de handhaving van de zakelijke belangen van zijn militie, zegt professor John Munro van de Amerikaanse Universiteit in Cairo. Vooral een lucratieve handel in drugs levert Geagea veel op.

„Libanon is nu vooral in de handen van zulke mafia-bazen die hun leengoed enkel voor hun eigen winst besturen", zegt een pessimistische Munro. „Alleen een krachtig ingrijpen door een macht van buitenaf kan de situatie van Oost-Beiroet veranderen".

Munro, die twintig jaar in Libanon werkte, zegt dat ook sprake is van een serieuze politieke tegenstelling tussen Aoun en Geagea. De laatste wil immers bij voorkeur dat Libanon in kantons wordt verdeeld, met een zwak centraal bestuur. Aoun ziet zich als een echte Libanese patriot, die voor alles een herstel van de Libanese autonomie over een centraal geregeerd land wil.

Met zijn verlangen naar het presidentschap weigert Aoun te aanvaarden dat de maronieten hun constitutionele recht om de president van het land te leveren wel eens zouden moeten opgeven. De omvang van hun gemeenschap rechtvaardigt dat immers niet langer. Aoun zelf werkt onbedoeld mee aan het verkleinen van het aantal maronieten in Libanon. Veel christenen ontsnappen door emigratie aan het Libanese drama.

Naar schatting 400.000 Libanese christenen zouden zo mogelijk vandaag nog emigreren naar de vrede van West-Europa of Noord-Amerika. Cyprus is voor tienduizenden de tussenstop. De Canadese ambassade in Nicosia krijgt dagelijks 200 visumaanvragen.

Terwijl "Libanon, ik houd van je" uit de autoradio's galmt, beweegt de file zwaarbepakte auto's zich langzaam uit Beiroet naar het zuidelijke gebergte. De meeste Beiroeti's kunnen het hele lied van de Libanese zangeres Fairoez meegalmen, maar niemand wil met het geliefde Libanon ten onder gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 27 maart 1990

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

Aoun kondigt laatste' krachtmeting aan

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 27 maart 1990

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken