Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Aartsbisschop van Canterbury laat verdeelde staatskerk achter

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Aartsbisschop van Canterbury laat verdeelde staatskerk achter

Strijd ontbrand rond opvolging Engelse „kerkverrader"

4 minuten leestijd

LONDEN - Aartsbisschop Robert Runcie van Canterbury laat bij zijn aftreden een verdeeld huis achter. „Hij is de aartsbisschop van de eenheid en toch was de Kerk van Engeland nooit eerder zo verdeeld als nu", zo schreef de Sunday Telegraph naar aanleiding van de aankondiging van zijn vertrek. Inmiddels is de strijd al ontbrand over de vraag wie hem zal opvolgen als leider van de Anglicaanse Kerk.

Wanneer een opvolger benoemd zal worden, is nog onzeker, maar de procedure zou wel eens een halfjaar of langer kunnen duren, zeker gezien het feit dat het ministerie van algemene zaken van premier Thatcher erbij is betrokken, omdat de Anglicaanse Kerk officieel een staatskerk is.

De 68-jarige primaat van de Anglicaanse Kerk, die zondag aankondigde in januari 1991 terug te zullen treden, heeft nooit te klagen gehad over gebrek aan theologische hangijzers. Zijn bisschoppen en geestelijken worstelen met vragen over hereniging met de Rooms-Katholieke Kerk, over de wijding van priesters, de dogma's van de maagdelijke geboorte en de lichamelijke opstanding van de Heere Jezus, en de aanvaarding van homoseksualiteit.

„Verrader"

Steeds weer brachten felle discussies over deze onderwerpen de kerk aan de rand van een scheuring. Conservatieve geestelijken dreigden met de oprichting van een eigen kerk, waarin de vrouw geen kans maakt ooit priester of bisschop te worden. Liberalen eisten een ruimer standpunt over scheiding en geboortenregeling. Weer anderen noemden Runcie een „verrader" toen hij iets te veel flirtte met paus Johannes Paulus II. Zijn biografe Margaret Durran kenschetste de aartsbisschop, die 68 jaar geleden in het graafschap Lancashire werd geboren, als een temperamentvolle conservatief en een intellectuele liberaal.

De Britse regering reageerde geprikkeld toen Runde in 1982 na de Falkland-oorlog vergeving en verzoening predikte in plaats van triomf. Ergernis ontstond er ook toen hij de regering verantwoordelijk stelde voor de groeiende kloof tussen de rijken en de armen. De Britse samenleving is hebzuchtig en onverdraagzaam geworden, zo zei hij.

Een zware klap voor Runcie betekende de gijzeling van Terry Waite, zijn speciale gezant in Libanon. Waite werd in januari 1987 gekidnapt terwijl hij aan het onderhandelen was over. de vrijlating van westerse gijzelaars in Libanon. Runcie hoopt nog steeds dat Waite vrijkomt voordat hij terugtreedt.

„Zwakke leider"

Eind 1987 beschuldigde de vooraanstaande theologe Gareth Bennett de aartsbisschop van Canterbury in het officiële kerkelijke handboek van besluiteloosheid. Zij vond Runcie een zwakke leider. Runcie antwoordde op dergelijke beschuldigingen ooit: „Het zou makkelijk zijn om een meer autoritaire leider te zijn. Veel moeilijker is het om leiding te geven zoals Jezus dat deed".

In tegenstelling tot de Anglicaanse gemeenten in de Verenigde Staten, Canada en Nieuw-Zeeland, weigert de Engelse Kerk nog altijd vrouwen tot het priesterambt toe te laten, hoewel Runcie daar wel voor zou zijn. Verder vindt een bepaald deel van de kerk, de zogenaamde „low church", dat de „high church", waartoe ook Runcie behoort, veel te tolerant is met betrekking tot homoseksuelen.

Opvolging

De kandidaat voor zijn opvolging zal worden voorgedragen door de kerk zelf. Daartoe wordt door de Algemene Synode een koninklijke benoemingscommissie ingesteld, die in alle 27 autonome provincies van de Anglicaanse Kerk over de hele wereld gaat praten en ten slotte twee namen zal voordragen aan de Britse premier.

In theorie komt iedere Anglicaanse bisschop in aanmerking voor de hoogste post, maar in de praktijk is het meestal een Engelse bisschop, omdat de Anglicaanse Kerk vindt dat iemand goed op de hoogte moet zijn van de situatie in de Engelse Kerk. De opvolgingsstrijd zal waarschijnlijk de meest verbetene van deze eeuw worden, en de premier zal moeten laveren tussen verschillende partijen die het van het grootste belang achten dat zij zich meester kunnen maken van het leiderschap over de kerk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 27 maart 1990

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

Aartsbisschop van Canterbury laat verdeelde staatskerk achter

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 27 maart 1990

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken