Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

mmmiQ.

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

mmmiQ.

De baby

9 minuten leestijd

Maaike wakker worden roept moeder van beneden Joeoe! Ik kom er aan ze kijkt op haar Wekker. Al zeven uur? Gauw gaan aankleden anders komt ze te laat op school. Als ze beneden komt staat haar bord al klaar ze kan gelijk aan tafel gaan zitten. Als ze klaar is gaat ze naar school. Ze heeft een leuke dag gehad. Als ze om half vier thuis komt praat ze honderd uit. Het is avond. Het is stil in de kamer moeder breit en Maaike leest aandachtig in haar boek. Opeens zegt moeder ik moet je wat vertellen. Maaike klapt haar boek dicht. Moeder zegt dat ze over een paar maanden een baby krijgen. En volgende week heb je toch vakantie. Dan mag je helpen de kamer inrichten. Morgen is het zaterdag dan gaan we samen spulletjes voor de baby kopen. Ja leuk moeder. Nou dan krijg je nog wat limonade. En dan naar bed. Op bed denkt ze nog even na en dan valt ze in slaap. De volgende morgen als ze wakker wordt wat was er ook alweer. O ja ze gaan vandaag spulletjes voor de baby kopen ze kijkt op haar wekker al acht uur. Moeder slaapt nog. Weet je wat ze zal haar eens verrassen. Ze gaat gauw naar beneden. Ze gaat gauw de tafel dekken. Dan gaat ze weer naar boven. Als moeder beneden komt ziet ze het. Dan roept ze Maaike joeoe! Kom gauw naar beneden. Als Maaike aan tafel zit zegt ze dat zij de tafel heeft gedekt. Als ze klaar zijn gaan ze winkelen, 's Middags eten ze patat en -gaan naar huis. Het is zondagnacht. Maaike ligt te woelen in .haar bed. Waarom d.an? want Maaike heeft gisteraVond om half elf er een broertje bij gekregen. •Een heel lief broertje. Daarom kan ze niet slapen. Hoe heet het dan u^o. Naar e^pjjydjfey^lj; ze in rslaap. Het is zondagmorgen. fEris een aardige zuster gekomen. Ze heet zuster Elly. Die zondagmorgen gaan Vader en Maaike •naar de kerk. Nu houd ik op. Hermien Westerink, Veenendaal, 9 jaar

Mama is ziek!
Langzaam wordt Anneke wakker. Ze draait zich lekker nog een keertje om. Hoe laat zou het zijn? Ze kijkt naar de wekker, het is nog maar vijf uur. Nog veel te vroeg om op te staan, denkt Anneke. Mama roept haar wel als het half acht is.

Opeens gaat Anneke overeind in haar bed zitten. Ze hoort stemmen beneden, wie zou er zo vroeg op zijn?

Anneke wordt nieuwsgierig. Daar wil ze meer van weten. Ze stapt haar bed uit en ze trekt het gordijn open.

In het licht van de straatlantaarn ziet ze dat de auto van dokter Verduin voor hun deur staat. En kijk, daar komt een ambulance de straat inrijden. Die stopt vlak achter de auto van dokter Verduin. • Anneke schrikt heel erg. Wat is er gebeurd, zou mama soms erg ziek geworden zijn? Gisteren zei ze dat ze pijn in haar buik had. Toen Anneke naar bed ging, heeft papa haar ondergestopt.

„Mama blijft beneden", heeft papa gezegd. „Zij heeft pijn in haar buik. Ga jij maar lekker slapen, meisje. Morgen is mama misschien wel weer beter". «U moet warme melk voor mama maken", heeft Anneke toen gezegd. „Als ik pijn in mijn buik heb, krijg ik altijd warme melk van mama".

„Goed Anneke", heeft vader gezegd. „Ik zal ervoor zorgen dat mama een glas vol met warme melk krijgt".

Vlug was papa naar beneden gegaan. Even is Anneke nog wakker gebleven. Toch wel naar dat mama zo'n pijn in haar buik heeft, dacht ze nog. Toen viel ze zomaar ineens in slaap. En nu staat de auto van de dokter voor de deur. En de ziekenauto is er ook...

Anneke staat te trillen op haar benen. Kon ze maar even naar .mama toe. Heel eventjes maar, dan zal ze mama in het oor fluisteren dat zij voor haar bidden zal. Want het is vast heel erg met mama. Als je met de ziekenauto naar het ziekenhuis gebracht wordt, dan ben je erg ziek. Anneke durft niet naar beneden te gaan. Ze kijkt door het raam naar buiten. Twee mannen met witte jassen halen een brancard uit de auto. Dan gaan ze vlug naar binnen.

Anneke luistert boven aan de trap. Wat gaat er nu gebeuren? „Papa", roept ze zachtjes. „Mag ik beneden komen?"

Maar papa hoort haar niet. Papa denkt alleen aan mama, hij weet niet dat Anneke daar boven aan de trap staat te luisteren naar de geluiden die van benden komen. Heel stil blijft Anneke staan luisteren. Ze hoort de dokter praten, maar ze kan niet verstaan wat hij zegt. En dan hoort ze daar ineens de narde stem van buurvrouw De Vries.

„Ik zal goed op de kinderen passen buurman! Ga jij maar gerust met je vrouw mee naar het ziekenhuis. Je blijft er maar totdat de operatie achter de rug is".

Anneke gaat haar kamer weer binnen en kijkt angstig door het raam. Nog juist ziet zij dat de brancard in de ziekenwagen geschoven wordt. Dan rijdt de ambulance dé straat uit. Ook de dokter stapt in zijn auto en rijdt weg. Anneke rent de trap af naar beneden en botst tegen haar vader op, die zijn jas aantrekt in de , . ||S|jal wat is er gebeurd?". roept Anneke. „Ik ben zo bang! Wat is er met mama? U mag niet weggaan hoor!"

Vader duwt Anneke weg, hij heeft haast.

„De buurvrouw is er", zegt hij. „Die zal je alles wel vertellen. Ik moet direct naar het ziekenhuis. Mama heeft zo'n pijn, ik wil dicht bij haar zijn".

Vader holt naar de garage en rijdt een ogenblik later in volle vaart weg. „Buurvrouw, wat is er gebeurd, ik ben zo bang", huilt Anneke.

„Zo, ben jij wakker geworden van het gepraat'in de gang. Kom maar mee naar de kamer, daar is het lekker warm". - „Wat is er, wat heeft mama?", roept Anneke huilend.

„Je moeder heeft een acute blindedarmontsteking", vertelt de buurvrouw. „Zij moetjdirect ge- , opereerd worden. De dokter zei dat er haast bij is". „Ik wil naar mama toe", zegt Anneke. „Mama heeft mij helemaal niet meer gezien".

„Je kunt niet naar je moeder toe", zegt de buurvrouw. „Ze is erg ziek". De buurvrouw schrikt van het witte gezicht van Anneke. „Maar misschien valt het allemaal wel mee", zegt ze. „De dokters zijn tegenwoordig zo knap en je moeder voelt er niks van als zij geopereerd wordt. Ze gaat gewoon slapen en als ze wakker wordt, is de pijn over. Ga jij maar weer slapen, ik roep je om half acht".

Anneke kan niet in slaap komen. Ze moet steeds aan mama denken. Ze heeft niet eens afscheid van mama genomen, dat is nog het ergste. Als mama nu eens niet weer beter zal worden, dat kan toch. De moeder van Carolien is ook gestorven.

Dan vouwt Anneke onder de dekens haar handen en bidt. Ze vertelt alles aan de Heere God. Als Anneke gebeden heeft, wordt ze wat rustiger. De Heere kan immers alles. Hij kan mama weer beter maken.

Anneke wil niet meer slapen. Ze ligt te luisteren naar de geluiden van de straat. Maar plotseling staat de buurvrouw voor haar bed. „Anneke, word eens wakker. Het is al bijna acht uur".

„Hè wat... wat is er", zegt Anneke. Ineens weet ze het weer. „Hoe... hoe is het met mama?" vraagt ze.

Dan rinkelt beneden de telefoon. De buurvrouw neemt hem op en roept. „Anneke kom je beneden? Je vader is aan de telefoon". Papa vertelt dat mama geopereerd is en dat het heel goed met haar is. „Die nare pijn in haar buik is helemaal weg", zegt hij. „Vanmiddag mag je met me mee dan gaan we samen bij mama kijken. Ga jij nu maar rustig naar school".

Stil loopt Anneke met haar vader mee door de lange gangen van het ziekenhuis. Aan het eind van de gang doet vader een deur open en kijkt om het hoekje. Mama slaapt nog, ziet Anneke.

„Ga maar naar haar toe. Misschien wordt ze wel wakker als je tegen haar praat", zegt vader. Opeens gaan mama's ogen open. Ze lacht naar Anneke. „Fijn dat je er bent, kom maar dicht bij me zitten. We moeten een heleboel praten met elkaar". „Hebt u nog pijn", vraagt Anneke.

„Nee hoor, die nare'pijn in mijn buik is over. Ik ben nog wel erg moe en ik kan helemaal niet zo goed denken. Vertel jij maar wat, ik kan wel luisteren". Dan ineens ziet Anneke dat mama alweer in slaap gevallen is.

Anneke kijkt de zaal even rond. Gezellig is het hier, denkt ze. De mevrouw die naast mama ligt knikt naar Anneke. Zij heeft geen bezoek. „Lust je een lekkere peer?" vraagt ze. „Ik heb gisteren een grote zak vol met peren gekregen. Die kan ik niet alleen opeten". Anneke knikt. Zij .lust wel zo'n lekkere peer. „Zoek er maar een mooie rijpe uit", zegt de mevrouw. „Was de peer maar even af bij de kraan".

Mama is weer wakker. Ze praat met papa en ze lacht alweer. „Lust u ook een stukje van de peer", vraagt Anneke. „Nee, vandaag niet", zegt moeder. „Misschien morgen".

„We gaan naar huis. Anneke", zegt vader. „Geef mama maar een zoen". Anneke geeft haar moeder twee dikke zoenen. „Dag mijn meisje, zul je lief voor de kleintjes zijn en geen ruzie maken". Anneke knikt hevig. Ze wil alles wel beloven, als mama maar weer beter wordt. Bij de deur kijkt Anneke nog één keer om. Ze zwaait naar moeder. „Morgen kom ik weer bij u en dan breng ik iets heel lekkers voor u mee!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 6 april 1990

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

mmmiQ.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 6 april 1990

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

PDF Bekijken