Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

„Een uitleg om je ogen bij uit te wrijven

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

„Een uitleg om je ogen bij uit te wrijven"

Ds. Van Pagée rekent in "De uitverkiezing" af met belijdenisgeschriften

6 minuten leestijd

KAMPEN - Over de leer van de uitverkiezing is in de loop der eeuwen veel te doen geweest. En dat is te begrijpen. De leer van de verkiezing is immers terecht genoemd „het hart van de kerk"? Daarom is het te begrijpen, dat de duivel alles in het werk heeft gesteld om deze leer aan te vechten en te misbruiken om mensen tot wanhoop te brengen. Als ik niet uitverkoren ben, is alles immers verloren? Al zou ik uren roepen tot God en dagen in de kerk zitten, het zal dan niet baten! Eigenlijk is God dan de schuld, als ik verloren ga. Zo probeert de duivel misbruik te maken van deze leer.

Ds. R. J. van Pagée, emeritus predikant van de Christelijke Gereformeerde Kerken, doet in het boekje "De uitverkiezing - Pastorale overwegingen bij enkele misverstanden" een poging dit hardnekkige misverstand uit de weg te ruimen. Toen de schrijver nog jong was, zo vertelt hij ons, begreep hij al uit de Dordtse Leerregels „dat God een aantal mensen van eeuwigheid had uitverkoren om zalig te worden en dat de rest naar de hel ging na hun dood". Zo kreeg hij, mede uit de prediking die hij hoorde en de catechisaties die hij volgde, de indruk „dat de onbekeerde mens geen schuld kon worden aangewreven". En dan vervolgt hij verder: „Als ik niet bekeerd was, wilde God blijkbaar mij niet bekeren". God begon voor hem het beeld te krijgen van een willekeurige tiran!

Karikatuur

Wanneer ds. van Pagée zo over de verkiezing (en de verwerping) schrijft, dan geloof ik wel dat er kerkmensen zijn, die op deze wijze over dit leerstuk denken. En ermee vastlopen! Alleen door zo over de verkiezing te denken en te spreken, maken wij een karikatuur van deze schriftuurlijke leer. En de vorst der duisternis heeft op deze wijze zijn zin! Satan doet nooit anders dan de mens aanzetten om God de schuld te geven van zijn onbekeerlijkheid en verlorenheid. Nu zou men verwachten dat ds. Van Pagée op grond van Schrift en belijdenis zou uiteenzetten, hoe de schriftuurlijke leer der verkie-' zing is bedoeld en hoe onze vaderen erover gesproken hebben.

Helaas, de schrijver stelt ons hierin ten enenmale teleur. Hij kritiseert de belijdenisgeschriften. Heftige kritiek oefent hij op de Dordtse Leerregels, wanneer hij schrijft: „De prachtigste troostwoorden, de dringendste vermaningen en de vriendelijkste uitnodigingen lopen stuk op de drempel van het verkiezingsdogma, zoals dat in de Dordtse Leerregels wordt getrakteerd". Uit dit citaat is wel duidelijk hoe de schrijver ovet de Dordtse Leerregels denkt! Zijn kritiek op de Nederlandse Geloofsbelijdenis is al niet minder. Ook het spreken van de Nederlandse Geloofsbelijdenis (artikel 16) over de verkiezing zou leiden tot „onzekerheid en vreugdeloosheid in het leven van hen die God zoeken".

Soevereiniteit Gods

Naast zijn kritiseren van de gereformeerde belijdenisgeschriften, heb ik ook de grootste moeite met de manier waarop de schrijver omgaat met de schriftplaatsen, waarin de leer der verkiezing (en verwerping) aan de orde komt. Laat ik één voorbeeld noemen uit de verschillende schriftplaatsen, die door hem besproken worden., In 1 Petrus 2:8 wordt gesproken over degenen „die zich aan het Woord stoten, ongehoorzaam zijnde, waartoe zij ook gezet zijn". Alle vertrouwde schriftverklaarders wijzen hier op de soevereiniteit Gods. Niet alzo ds. Van Pagée! Hij wil hier alleen maar lezen dat ongehoorzame mensen bestemd zijn zich aan het Woord, aan Christus, te stoten. Ik moet zeggen dat ik bij zo'n verklaring mijn ogen moet uitwrijven. Dit is ten diepste, al wordt het met andere woorden gezegd, niet anders dan de remonstrantse opvatting over verkiezing en verwerping, door onze vaderen zo hartgrondig afgeweien. „God heeft besloten de gelovigen zalig te maken en de ongehoorzamen te verwerpen", zo zeiden de remonstranten. De verklaring van ds. Van Pagée over 1 Petrus 2:7 ligt in dezelfde lijn!

De schrijver is van mening dat het grote misverstand gelegen is in het feit, dat men eeuwenlang de leer van de verkiezing en de verhouding tussen God en mens heeft gezien in het licht van de soevereiniteit Gods over de mens. In onze tijd echter, zo zegt de schrijver, hebben wij leren denken vanuit de intersubjectiviteit, dat wil zeggen geen subject-object-verhouding maar een relatie tussen twee subjecten, die in hun houding en gedrag zich door elkaar laten bepalen. Toegepast op de leer der verkiezing en verwerping betekent dit, dat God Zijn houding laat bepalen door het al of niet geloven van de mens. Weer vraag ik: „Hoever zijn wij hier eigenlijk nog van de door de Dordtse vaderen veroordeelde remonstranten vandaan?"

Genadige beschikking

Misschien vraagt u, hoe ds. Van Pagée de verkiezing dan ziet? Wij laten hem zelf aan het woord: „De verkiezing is een genadige beschikking van God, die behelst dat God de mens roept tot een relatie, waarvan de huwelijksrelatie een afspiegeling is". Als ik het goed begrijp, laat ds. Van Pagée de verkiezing opgaan in de roeping door het Evangelie; als de evangelieroeping, de aanbieding van genade, tot mij komt, is dat het bewijs dat ik uitverkoren ben! Al zegt ds. Van Pagée dat de „cirkel van de menselijke mogelijkheden" omgeven is door de grotere „omraming van Gods vrijmacht", toch vraagt Gods genade-aanbod in die "cirkel van de menselijke mogelijkheden" om gebed, geloof en gehoorzaamheid.

Als ik dit alles lees en op mij laat inwerken, dan kan ik niet anders zeggen, dan dat in de opvattingen van ds. Van Pagée de schriftuurlijke leer van de verkjezing zodanig wordt uitgehold, dat ik niet anders kan dan zijn opvattingen hartgrondig verwerpen.

Hoe anders spreken onze gereformeerde belijdenisgeschriften over de verkiezing vanuit een nauwkeurig naspreken van de Schrift! Zij spreken over de verkiezing als over een leer van troost, een leer waarin de hartader van de kerk klopt en die de mens alle roem ontneemt, maar die ook God alleen de eer geeft van het zaligworden van zondaren. In de schriftuurlijke leer der verkiezing wordt ons de zaligheid gepredikt uit God, door God en tot God. Hier is zaljg worden genade alleen! Hier is de verkiezing geen muur, maar een poort, waardoor de eeuwige en soevereine ontferming Gods ons tegenstraalt.

Met alle klem hebben onze Dordtse vaderen ervoor gewaarschuwd de verborgenheden Gods 'curieuslijk' te doorzoeken, maar ons te houden aan het geopenbaarde Woord van God. Daarbij hebben zij in het besluit van de Dordtse Leerregels met nadruk gewaarschuwd tegen de opvatting „dat de verwerping op gelijke wijze de oorzaak is der ongelovigheid en goddeloosheid, gelijk de verkiezing is de fontein en de oorzaak des geloofs". Zaligworden is enkel genade en verloren gaan eigen schuld! Voor een evenwichtige en bijbelse visie op de leer der verkiezing en verwerping kunt u beter een ander boek lezen dan het boekje van ds. Van Pagée.

N.a.v: "De uitverkiezing Pastorale overwegingen bij enkele misverstanden" door ds. R. J. van Pagée; Uitg. Kok te Kampen, 1990; paperback; 60 blz.; prijs 12,90 gulden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 mei 1990

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

„Een uitleg om je ogen bij uit te wrijven

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 mei 1990

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

PDF Bekijken