Bekijk het origineel

Ziekte van Weil geen nationale epidemie

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Ziekte van Weil geen nationale epidemie

„Pas op met zwemmen in open water"

2 minuten leestijd

LEIDEN - Er is geen reden om aan te nemen dat de ziekte van Weil, waarvan zich de afgelopen week in Friesland een twintigtal gevallen heeft voorgedaan, ook op andere plaatsen in Nederland zal toeslaan. Niettemin waarschuwen medisch-deskundigen mensen op te passen met zwemmen in open water.

Alle besmette personen in Friesland hebben volgens de Geneeskundige Inspectie gezwommen in de Spokeplas bij Noordwolde. Het water, dat na de eerste melding op 3 augustus voor badgasten werd gesloten, is naar alle waarschijnlijkheid besmet door de bacterie leptospira icterohaemorrhagiae.

Dit micro-organisme komt voor bij bruine ratten. Soms kan meer dan 40 procent van de volwassen dieren met de bacterie besmet zijn. Dit betekent echter niet dat ze ook de aandoening krijgen. In vele gevallen dragen zij de ziekteverwekker bij zich, zonder zelf ziek te worden.
Mensen kunnen besmet worden doordat zij tijdens het zwemmen in aanraking komen met de bacteriën (leptosiren), die met de urine van de ratten in het water terecht komen. De leptosiren dringen via kleine wondjes in de huid of slijmvliezen het lichaam binnen. In de eerste week van het optreden van de aandoening bevinden de bacteriën zich in het bloed. Een week na het uitbreken van de ziekte treft men ze slechts in de urine van de mens aan.

Rillingen
De ziekte van Weil openbaart zich vier tot twintig dagen na de besmetting. Artsen gaan uit van een gemiddelde incubatietijd van tien dagen. Het slachtoffer wordt dan plotseling ziek. Hij krijgt koude rillingen en daarnaast hoge koorts. Andere ziekteverschijnselen zijn hoofdpijn en spierpijnen. In vele gevallen hebben de patiënten in het begin last van ontstoken ogen.
Na vier tot zeven dagen daalt de koorts, maar deze keert vaak na een week terug. Sommige patiënten kunnen last krijgen van geelzucht. Dit komt door de aantasting van de levercellen door de bacteriën. In een later stadium kunnen bepaalde schorscellen in de nieren zodanig beschadigd raken dat er praktisch of in het geheel geen urine wordt geproduceerd.
Soms vertoont de ziekte van Weil verschijnselen van hersenvliesontsteking. Ook bloedingen van huid en slijmvliezen komen voor. De ziekte, die vroeger als gevolg van allerlei complicaties dikwijls fataal werd voor de patiënt, kan tegenwoordig goed worden bestreden met antibiotica. De bacteriën blijken gevoelig te zijn voor verschillende soorten van dit medicament. Het is wel van belang dat de patiënt snel wordt behandeld met antibiotica omdat deze in een later stadium weinig of geen effect hebben.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 16 augustus 1990

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Ziekte van Weil geen nationale epidemie

Bekijk de hele uitgave van donderdag 16 augustus 1990

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken