Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Gereformeerde genadeleer in N-Amerika niet in tel

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Gereformeerde genadeleer in N-Amerika niet in tel

Canadian Ref. Churches hechten aan Nederlandse erfenis

7 minuten leestijd

ANCASTER/STONEY CREEK - „Voor Canadese begrippen bestaan de Canadian Reformed Churches eigenlijk niet. Er is hier alleen de baptistische en arminiaanse cultuur. Alles wat zich gereformeerd noemt heet star en intolerant. De gereformeerde leer dat wij van genade alleen afhankelijk zijn, is in de Noordamerikaanse samenleving erg vreemd". Dit zegt ds. C. Stam, predikant van de Canadian Reformed Churches, de zusterkerken van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt. De Canadese kerken vormen bij elkaar een klein verband van 36 kerken (in de VS nog vier) met 12.500 leden.

Volgens ds. Stam, praeses van de laatste synode, houdt zijn kerkverband Nederlandse theologen als Schilder, Holwerda en anderen nog steeds in ere. Ook op de kerkelijke opleiding, het Theological College in Ancaster, wil men die traditie handhaven. Een van de hoogleraren aan het Theological College, prof. J. Geertsema (Nieuwe Testament), zegt dat men zoveel mogehjk „de weg van Afscheiding, Doleantie en Vrijmaking" in stand probeert te houden.

Prof. Geertsema: „Hier wordt sterk gewerkt in de Nederlandse gereformeerde traditie. We hebben die erfenis meegekregen en proberen die ook te bewaren". Hij vindt dat in de toekomst tijd moet worden vrijgemaakt voor het vertalen van de werken van Holwerda en Schilder, want daarvan is amper wat vertaald. De taal kan soms problemen geven daar steeds minder studenten de Nederlandse taal machtig zijn.

„Wij zijn de enige gerefomeerde seminarie in dit land", zegt prof. Geertsema vol trots over de opleiding in Ancaster. Aan deze opleiding zijn onder meer de hoogleraren N. H. Gootjes en J. de Jong (dit jaar in Kampen gepromoveerd op Schilder) verbonden. Volgens ds. Stam kan men zich over het algemeen nog goed op Nederland oriënteren. Hoewel de Engelse puriteinen helemaal geen invloed hebben, aldus ds. Stam, is er de laatste tijd wel meer invloed van de zijde van de Angelsaksische theologen als Jones en Parker.

Ontstaan

De Canadian Reformed Churches zijn ontstaan toen de vrijgemaakten zich niet meer thuis voelden in de Protestant Reformed Churches (PRC), een kerkverband dat zich in 1924 afscheidde van de Christian Reformed Churches (CRC). De opvattingen van Kuyper waren toen voor ds. H. Hoeksema en anderen aanleiding om een eigen weg te gaan. Na de vrijmaking adviseerde Prof. Schilder emigranten na de vrijmaking van 1944 om zich bij de PRC aan te sluiten. Hij zag deze als de wettige voorzetting van de CRC.

Omdat de "Protestant Reformed Churches in de jaren vijftig zich echter voor een kerkelijke ijking van hun leer van het aanbod van de genade alleen voor de uitverkorenen en van de onvoorwaardelijkheid van de beloften uitspraken, werd de toegang afgesloten. Hoeksema beschuldigde Schilder voor een crypto-arminiaan en omgekeerd vonden de vrijgemaakten dat de Protestant Reformed Churches zich eigenlijk niet duidelijk tegen de CRC en vóór de Vrijmaking uitspraken.

Zo werden de Canadian Reformed Churches opgericht. Volgens Geertsema was het onmogelijk om Hoeksema in zijn kerkelijk streven te volgen. „Wij konden hier niet ja zeggen en in Nederland nee". Sinds de jaren vijftig groeide men steeds verder van elkaar af en nu is er geen contact meer (de PRC hebben in de VS nog enkele gemeenten en in Canada twee). Volgens prof. Geertsema wordt hun leer erg beheerst door de uitverkiezing. Hij geeft het theologische onderscheid zo weer dat de Hoeksema-groep leert dat het verbond gesloten is met de uitverkoren, terwijl zijn kerkverband leert dat het verbond is gesloten met de gelovigen en hun kinderen. „Die zijn allen in de verbondsrelatie opgenomen, maar liggen onder de eis om die beloften in geloof aan te nemen".

Chr. Geref.

Ten aanzien van de Free Reformed Churches, de zusterkerken van de Christelijke Gereformeerde Kerken, weest, maar „dat lukt niet zo goed", aldus ds. Stam. „De Canadian Reformed Churches zijn nooit op synodaal niveau tot een initiatief gekomen omdat men —uit angst voor synodocratie— zoiets van onder op wil beginnen. Er is wel iets geweest in British Columbia, maar dat liep altijd stuk op twee dingen: de bevindelijkheid (onze prediking zou niet genoeg hebben van geloofservaring) en het feit dat wij een te smal kerkbegrip zouden hebben".

Ook volgens prof. Geertsema is de toeëigening des heils een breekpunt. „Als je eigenlijk geen ervaring hebt, dan ben je volgens de anderen eigenlijk verloren", zo typeert hij de mening van de tegenpartij. Hij vindt dat bij voorbeeld bij de Gereformeerde Gemeenten (Netherlands Reformed Congregations) de bevinding eigenlijk een voorwaarde en basis van de geloofsopbouw wordt. Ds. Stam zegt van de Free Reformed Churches dat men daar de neiging heeft te bouwen op vooronderstellingen in de mens, terwijl de Canadian Reformed Churches meer „uitgaan van de rijkdom van het verbond".

Prof. Trimp

Overigens vindt ds. Stam de bijdrage van prof. Trimp (in zijn boek 'Klank en Weerklank) in die zin waardevol dat er misschien een reactie gegeven kan worden op „wat bij ons misschien aan de koude en technische kant is". Ook hij heeft best wel zorgen. „De gemeente is het volk van de de rijkdom van het verbond". zijn er wel plaatselijke contacten geHere, we kunnen haar aanspreken op haar rijkdom, maar tegelijk is er ook de eis van heilig te leven zodat de beloften als een vrucht van het geloof zijn te ervaren". Hij vertelt een overgrootmoeder te hebben gehad die „zwaar piëtistisch" was en de werken van À Brakel en Smytegelt las.

Volgens prof. Geertsema leven de opvattingen van Trimp in Canada niet zo sterk als in Nederland, „hoewel het wel onze aandacht heeft". „Wij willen geloofservaring niet pertinent afwijzen, wel zeggen wij dat we daar niet op mogen bouwen. De zekerheid ligt alleen in Jezus Christus en Zijn beloften". Hij ziet deze aandacht voor geloofservaring in het kader van een algemene en wereldwijde aandacht voor geestelijke ervaring, niet alleen in de christelijke, maar ook oosterse religies, iets wat ook doorwerkt in Noord-Amerika. Geertsema is bang voor het zich laten leiden door een heidens en vals-mystieke ervaringswereld.

Bij elkaar

Overigens zijn zowel ds. Stam als prof. Geertsema van mening dat beide kerken eigenlijk één moeten zijn. In de praktijk is er in ieder geval wel samenwerking. Kinderen van de Free Reformed Churches zitten soms op de eigen scholen van de Canadian Reformed Churches en ook op het Theological College werkt men samen. Momenteel is er één free-reformed student daar in opleiding, en heeft men het achterliggende jaar twee 'afgeleverd'. Ds. Stam hoopt in de komende jaren verder met de Free Reformed Churches te komen, maar ook met de verontrusten binnen de Christian Reformed Churches. „Er is in het algemeen vaak langs elkaar heen geleefd en er is veel wantrouwen. Daarbij speelde ook altijd de zorg mee om de eigen geestelijke erfenis kwijt te raken". Hij verwacht overigens dat de Orthodox Christian Reformed Church zal groeien, nu de CRC de ambten voor vrouwen heeft opengesteld. Men zal naar zijn mening niet licht naar de Canadian Reformed gaan „omdat men nog altijd het idee heeft dat wij een sektarisch kerkbegrip hebben en erg strict zijn in de tucht".

De Canadian Reformed Churches zijn voorts erg actief met eigen scholen, waarvan er momenteel zo'n vijfentwintig zijn. Men moet alles zelf bekostigen. De Canadese vrijgemaakten hebben zelfs een eigen Teachers College waar drie docenten les geven. Daarnaast heeft men nog drie eigen bejaardentehuizen. Een vrijgemaakte 'enclave' is er in Hamilton, waar naast de kerk ook een elementary school, een highschool en een bejaardenhuis zich op één terrein bevinden. Op de eigen hogeschool in Ancaster heeft men in totaal dertien studenten, waarvan een van de Reformed Churches of New Zealand en een van de Reformed Churches in the USA. Het geheel ademt een Nederlandse sfeer. Op de leesplanken staan diverse Nederlandse bladen, waaronder —uiteraard- het Nederlands Dagblad.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 29 augustus 1990

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Gereformeerde genadeleer in N-Amerika niet in tel

Bekijk de hele uitgave van woensdag 29 augustus 1990

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken