Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Sssssst...

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Sssssst...

4 minuten leestijd

Elk mens is en heeft een geheim. De omvang ervan stemt overeen met leeftijd en lengte. Een kind heeft geheimpjes die vooral rond verjaardagen 'optreden': „Papa, ik heb een geheimpje! U mag het niet weten..-. Ik zeg het lekker toch niet... Ik zeg het tegen u als u jarig bent... Het staat in de kast boven...".

Naarmate de jaren gaan tellen, groeien de geheimpjes. Stiekem gedrag, steelse blikken en stilzwijgen dienen zich aan. Ja, ook het gewicht van de schriftelijk aangereikte geheimen groeit. Enveloppen worden versierd met uitdrukkingen zoals "Persoonlijk" of "Strikt persoonlijk" of "Vertrouwelijk" of "Zeer vertrouwelijk" of "Geheim" of "Zeer geheim". De nieuwsgierigheid wordt in dienovereenkomstige mate geprikkeld. Wie durft het dan de kamerleden nog kwalijk te nemen dat ze zich gepasseerd voelden toen openbaar kwam dat er een zeer geheime dienst in ons land bestond en bestaat?

Sinds de jaren vijftig zijn alleen de premiers, de ministers van defensie en de presidenten van de Algemene Rekenkamer ervan op de hoogte geweest. Hun roomse, rode of groene politieke achtergrond deed er niet toe. Mogen dan ook in het bonte gezelschap van Tweede-Kamerleden de niet-Oranjegezinde pacifisten en andere leden van Groen Links wit om hun neus worden of rood aanlopen, als ze er nu achter komen? Ook die wapenvondsten die ermee verband houden, liegen er niet om.

Quo vadis, mijnheer Lubbers? Waar ligt de grens? Via het RD heeft

9. Licht in liet donker De kou en de nattigheid waarmee december ingezet had, hielden aan. Er ging bijna geen dag voorbij of de regen sloeg tegen de ruiten, soms met natte sneeuw, die de wegen glibberig maakte en vuil.

Wijer bleef veelal thuis, en steeds had hij stof voor lange gesprekken met Driekus. Eerst ging het natuurlijk over de bakkerijbelevenissen. Driekus wist al precies hoe de deegmachine werkte en hoe Schenk het brood in de oven schoof.

„As ik groot ben, word ik bakker, hè va?" vroeg hij. „Dan is Toon meschien te oud of te dik".

„Azzie eerst maar beter ben, jonchie", antwoordde vader bezorgd.

„Ja, netuurlijk, eerst mot ik beter weze. Maar dat zal wel, hè? As het zomer wordt, doet me knie niet meer zo'n pijn. Wanneer wordt 't zomer?"

„'t Volgend jaar. Eerst krijge we nou Kersmis".

Dat was het volgende punt van dagelijks gesprek: Kerstmis. Het kerstverhaal kende Driekus in bijzonderheden; dat had vader al zo vaak met hem besproken. En het heilig gebeuren leefde voor hen in mystieke kleuren. Met de herders en de wijzen verkeerden ze dagelijks in vertrouwelijke omgang; de stal van Bethlehem was hun vertrouwd en geliefd. uw vrouw pas een paar huiskamergeheimpjes verklapt. Ze heeft gezegd: „Ik ben de enige die tegen hem durft zeggen: Joh, je zit gewoon onzin uit te kramen". Mijnheer Lubbers, mag ik (geen kamerlid, maar simpel Hollanden je) ook een paar vragen stellen? Waren de BVD, CIA, KGB, FBI, Stasi en hoe die warenhuizen in geheimzinnigheid ook mogen heten, soms zo waterdicht als een vergiet, dat er nog een aparte geheime dienst bij moest? Had u daar nu echt niet 150 en 75 anderen die ons land in twee kamers vertegenwoordigen, bij kunnen betrekken?

Ssssst, mijnheer Lubbers, u hoeft me daarop niet een welluidend antwoord te geven, 't Mag ook schriftelijk, per geheime post of via mijn geheime telefoonnummer 055-495222. Dan vraagt u naar het geheime nummer 000555. De telefoniste, de directie en al het andere personeel zijn ervan op de hoogte. 16 110 113

Trouwens, bij de PTT weet men er ook van. Tja, en —niet te vergetende burgemeester en wethouders en gemeenteraadsleden van Apeldoorn ook. En dat geldt ook voor de commissaris der Koningin in Gelderland met de statenleden. Zij kunnen allemaal heel goed geheimen bewaren. Nu begrijp ik best dat het er eerder moeilijker dan gemakkelijker op wordt om mij te bereiken. Maar er is een zeer eenvoudige weg. U maakt van alle staatsgeheimen publieke geheimen. Dat gebeurt wel vaker... Of u publiceert in de Staatscourant. U zegt dan als sssssstaatssssssman tegen alle bijna 15.000.000 Nederlanders, dat ze 't niet verder mogen vertellen. Echt, dat helpt! |l5 Cumgra Nosalis

Naam I nieuwe abonnee: Adres: I Postcode: Plaats: Tel.: J wenst: I O eenkwartaalalxjnnementvoor ƒ 75.15 I (2 weken gratis) I O een jaarabonnement voor ƒ 294.80 I (2 weken gratis) I a een kennismakingsabonnement I van drie weken voor ƒ 5.80 11 16 25 22

17 1
19 21 [23 24

ontvangt voor het opgeven van een ° kwartaal/jaarabonnement graag als cadeau

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 21 november 1990

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

Sssssst...

Bekijk de hele uitgave van woensdag 21 november 1990

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken