Bekijk het origineel

Geen oogje dicht ter wille van de omzet

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Geen oogje dicht ter wille van de omzet

6 minuten leestijd

Advertenties waren in de begintijd van het Reformatorisch Dagblad nog een zeldzaam verschijnsel. Een enkele middenstander waagde het om zijn waren in de nieuwe krant aan te prijzen. Verder bestonden de advertenties uitsluitend uit familieberichten. Twintig jaar later zijn advertenties een niet meer weg te denken fenomeen en vullen zij menige pagina in de krant.

Voor de werving van de advertenties is het hoofd commerciële zaken, J. Alderliesten, verantwoordelijk. Hij zorgt er met negen vertegenwoordigers voor dat de adverteerders worden benaderd om hun produkten via de krant aan de man te brengen. „Op de vertegenwoordigers drijft het RD als het gaat om het verkopen van advertentieruimte. Zij zijn de schakel tussen de klant en de krant. Van hen wordt verwacht dat ze op een goede en eerlijke manier de klanten benaderen. Wat de principes van de krant zijn moet de klant kunnen merken aan het optreden van de vertegenwoordiger".
,,De vertegenwoordigers zorgen ervoor dat een groot aantal vaste klanten advertenties in de krant plaatst. De meeste klanten hebben een contract met ons, op grond waarvan ze een aantal advertenties per jaar plaatsen. Sommigen adverteren over het hele jaar gespreid, anderen alleen in bij voorbeeld het voor-en naseizoen".
Het verkopen van advertenties wordt vergemakkelijkt door het feit dat de gemiddelde RD-abonnee vooral koopt bij adverteerders in de krant. Als adverteerders afhaken, doen ze dat omdat ze vinden dat de advertentie in het RD te weinig respons oplevert.

Regels

Leidraad voor het handelen van Alderliesten en de zijnen is het advertentiebeleid dat is vastgesteld door het bestuur van het RD. ,,In advertenties van beurzen mogen geen openingstijden op zondag worden vermeld. Ook mogen bioscopen niet adverteren in de krant. Daarnaast weigeren we advertenties waardoor mensen met gewetensbezwaren gekwetst worden. Advertenties die weerstanden oproepen of waarin mensen misleid worden, worden ook niet geplaatst".

In de praktijk komt het beleid erop neer dat advertenties voor verzekeringen, lange broeken voor dames, televisies worden geweigerd. De exploitanten van de 06-'pretlijnen' zijn evenmin welkom in de RD-advertentiekolommen. Een restaurant dat vermeldt op maandag gesloten te zijn, kan zijn spijzen daarentegen wel aanprijzen.

Het advertentiebeleid bleef in de afgelopen twintig jaar vrijwel gelijk. Wat in 1971 niet kon, kan anno 1991 ook niet. Principes zijn nu eenmaal principes. Slechts voor één zaak heeft het bestuur een uitzondering willen maken: de pro-life-ziektekostenverzekering. „Ook de gereformeerde gezindte maakt deel uit van de wereld. Die wereld verandert wel en dan kun je soms ook als RD niet om bepaalde zaken heen. Zo'n geval deed zich voor met de komst van de pro-life-ziektekostenverzekering. Daar mag voor geadverteerd worden, voor andere verzekeringsvormen niet".

Vaag

Alderliesten geeft toe dat de regels vrij vaag zijn.
„De vertegenwoordiger moet op grond van zijn kennis van de achterban en zijn principes bepalen wat welen niet kan in de krant".
Nu maakt de gemiddelde adverteerder het de vertegenwoordiger zelden moeilijk. „Van onze klanten behoort ongeveer 80 procent tot de RD-achterban. De overige 20 procent kiest, hoewel men een andere achtergrond heeft, er heel bewust voor om in het RD te adverteren. Zij kennen de doelgroep". De meeste advertenties die geweigerd worden, zijn afkomstig van de grote reclamebureaus. Zij maken voor hun opdrachtgevers, onder andere de overheid, een advertentie die in alle dagbladen wordt geplaatst. Die advertenties hebben soms een zodanige inhoud of beeldmateriaal, dat zij niet door de reformatorische beugel kunnen.

Anti-aidscampagne

Een voorbeeld hiervan is de anti-aidscampagne zoals de overheid die door middel van advertenties voerde. „De wijze waarop in die advertenties werd gesproken over het huwelijk en het voorkómen van aids was zodanig, dat wij ze beslist niet konden opnemen. De hele toonzetting was in strijd met Gods Woord".
Over het weigeren van overheidsadvertenties wordt lang nagedacht. „De overheid plaatst advertenties om informatie door te geven aan alle burgers. Die informatie is ook voor onze lezers van belang. Als wij een advertentie weigeren, dan onthouden we de lezer de informatie. Niettemin hebben we in het geval van de aidscampagne besloten de advertentiecampagne te weigeren. De informatie die daarin aan de lezers werd gegeven, konden wij niet voor onze verantwoording nemen".

Gevoelig

Dat het juist de advertenties van de grote reclamebureaus zijn die moeilijkheden geven, is niet verwonderlijk. „De advertenties worden voor een algemeen publiek ontworpen. De bedenkers zijn zich vaak niet bewust van zaken die gevoelig liggen bij RD-lezers. Soms is men wel bereid om de advertentie zo aan te passen dat het aanstootgevende eruit verdwijnt. Is men dat niet, dan moeten we de advertentie weigeren".
In het laatste geval komt er ook geen geld in het laatje. Maar om terwille van de omzet een oogje dicht te knijpen, daar peinst Alderliesten niet over. „Er zijn nog genoeg mogelijkheden om advertenties te verkopen. Sterker nog, juist vanwege het specifieke karakter van de krant willen sommige adverteerders alleen bij ons adverteren. Zij waarderen het rechtlijnige beleid dat wij voeren. Als je tegenover de klant eerlijk en oprecht bent, win je daarmee meer dan dat je verliest aan omzet door advertenties te weigeren".

Grens

Niettemin verschijnt er wel eens een advertentie in het RD die discutabel is. „Het gaat daarbij vaak om zaken die op de grens liggen van wat kan en niet kan. De advertentie blijkt op onverwachte bezwaren bij de lezers te stuiten. Zij reageren direct door middel van brieven en telefoontjes, hetgeen overigens weinig voorkomt".
Dat een advertentie een enkele keer op onverwachte bezwaren stuit, is een gevolg van het feit dat „de gereformeerde gezindte uit vele kerkgenootschappen bestaat, waarin over sommige zaken verschillend wordt gedacht. Wat de een prima vindt, daar neemt de ander aanstoot aan. We proberen het iedereen zoveel mogelijk naar de zin te maken. Dat lukt niet altijd en dan komen er brieven. Het is goed dat de lezers reageren, dan worden wij ons opnieuw bewust van de grenzen van het advertentiebeleid".

Consumptie

Het RD beschermt zijn lezer tegen misleidende en kwetsende advertenties, maar niet tegen een overmatige consumptie door diezelfde lezer van de goederen die daarin worden aangeboden. „De lezer zelf is verantwoordelijk voor wat hij doet met de aanbiedingen in de krant".
Advertenties zijn voor Alderliesten een uitvloeisel van de vrije-markteconomie. „Reclame is voor de ondernemer een middel om zijn produkten onder de aandacht van het publiek te brengen. Om reclame te kunnen maken heeft de ondernemer een medium nodig, in dit geval de krant. Via die krant neemt de lezer kennis van de aanbiedingen van de ondernemer. Wat de lezer daarmee doet, moet hij zelf afwegen".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 2 april 1991

Reformatorisch Dagblad | 64 Pagina's

Geen oogje dicht ter wille van de omzet

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 2 april 1991

Reformatorisch Dagblad | 64 Pagina's

PDF Bekijken