Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Weinig bijval

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Weinig bijval

4 minuten leestijd

Van de bezoekers aan het graf nemen er maar weinig de moeite een gebed tot Allah op te zeggen. De volwassenen praten met elkaar terwijl de kinderen met hun gespeel en geschreeuw de sfeer van een pretpark creëren. De in keurig zwart geklede moeders interesseren zich nauwelijks voor de lichamelijke overblijfselen van hun 'bevrijder van de verdrukten'.

Ze dragen de verplichte hoofddoek, maar opvallend is dat steeds meer haren zichtbaar worden. Ook is de make-up weer in opmars. En sommige vrouwen durven zich zelfs in het openbaar te begeven in netniet-zwarte, groene of paarse overjas.

„De revolutie snelt naar zijn ondergang", klaagde daarom onlangs de conservatieve ayatollah Abdoel Karim Moesavi Ardebili in een preek op televisie. „We moeten ons aan de richtlijnen van imam Khomeini houden!"

Ardebili kreeg weinig bijval. Het revolutionaire enthousiasme lijkt zich als een kaars te hebben opgebrand. President AH Akbar Hasjemi Rafsanjani (58), die twee maanden na de dood van Khomeini aantrad, is de belangrijkste architect van het huidige 'liberale' Iran. Hij heeft zijn volk laten weten dat hij een meer ontspannen uitvoering van de geloofsregels wenst.

Volgens Rafsanjani is een rechtlijnige, harde uitvoering van de islamitische wetgeving niet de manier om het land op te bouwen. „Allah heeft de godsdienst niet moeilijk voor u gemaakt", is een islamitisch dictum dat Rafsanjani zijn rechtzinnige tegenstander voorhield.

In een voor de hardliners schokkende preek zei Rafsanjani in november dat „het waarderen van schoonheid en het zoeken naar verfraaiing (van het vrouwelijk uiterlijk) goede gevoelens" zijn. „Het is niet Gods wil dat we deze gevoelens bestrijden". de sterfdag van Khomeini gaf diens opvolger ayatollah Khamenei (51) onverhulde steun aan Rafsanjani. Hij ontkende de kritiek van hardliners die vinden dat Iran van het pad van de leider is afgeweken.

„Ik beschouw het als een plicht voor allen om de president te steunen". Hij is „een van de meest briljante personen van de revolutie, de efficiënte hersens en handen van het land. (Rafsanjani) heeft altijd een vooraanstaande rol gespeelde in de eerste rangen van de revolutie", zei Khamenei.

De conservatieve moellahs beklagen zich erover dat Rafsanjani het land veel te dicht bij het westerse vaarwater wil brengen. De meest recente kritiek draait om de Amerikaanse steun die Teheran ontving voor de hulp aan Iraakse vluchtelingen. bliek moest niet worden besmet met vreemde gewoontes van toeristen noch met hun valuta.

Een decennium lang werd geen aandacht besteed aan de duizenden jaren oude resten van de Perzische beschaving. Maar typerend voor Rafsanjani: hij ziet groene Amerikaanse flappen in die monumenten.

Onder Khomeini moest een eind gemaakt aan alle overblijfselen uit de tijd van de sjahs. Daarom werd ook de fantastische stad Isfahan verwaarloosd. Deze parel van Perzië was immers jaren de zetel van de sjahs. Vooral storend voor de rechtzinnige moslims waren de zondige afbeeldingen in de stad. In het Chehel-Sotun-paleis zijn muurschilderingen van mannen en vrouwen die picknicken onder rode druiven (wijn in de maak).

Thomas Lippman beschreef onlangs in de Washington Post een ontmoeting met een ambtenaar van. het middenkader in Teheran. Deze Mahmud (42) woont bij zijn moeder in een flatje omdat hij zelf geen huis kan betalen.

Hij koopt drie losse sigaretten per keer, omdat een heel pakje te duur is. Een auto heeft hij niet. • Een kilo vis kost het salaris van drie dagen. Voor de revolutie was zijn salaris 800 dollar. Nu zijn de rialen die hij maandelijks verdient niet meer dan 45 dollar waard.

Rafsanjani heeft met zijn team van technocraten een ambitieus programma van economische opbouw, waar de herleving van het toerisme deel van uitmaakt. Maar de oppositie van religieuze radicalen wil het liefst dat Iran totaal geïsoleerd blijft „van Oost en West". de klappen uitdelen en de trend naar matiging vertragen".

„Het belangrijkste wapen van Rafsanjani is dat hij dezelfde taal spreekt als gewone mensen", zegt een westerse diplomaat in Teheran. „Hij spreekt direct over hun problemen. Rafsanjani is de enige die zijn land uit het radicalisme kan trekken".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van Wednesday 3 July 1991

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

Weinig bijval

Bekijk de hele uitgave van Wednesday 3 July 1991

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken