Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Het pakje

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Het pakje

9 minuten leestijd

Ha, wat is Hermen blij. Blij met het pakje dat hij in zijn handen heeft. Voorzichtig stapt hij uit het schoolbusje. Gelukkig, ze zijn thuis. Nu kan hij het aan mama laten zien. Ókko is ook nieuwsgierig. Wat heeft Hermen gemaakt op school? Waarom zit er zo'n mooi papiertje omheen?

Tingelingeling. Okko trekt aan de belknop. Ze gluren door het raam.

Stap-stap-stap. Daar komt mama. De deur gaat open. „Mam... ma-am, kijk es wat ik heb", zegt Hermen. „Sstt", zegt mama. „Doe rustig, ik ben aan de telefoon" en roets... ze verdwijnt weer snel naar de kamer.

Hè bah, wat ongezelUg. Okko en Hermen stappen naar binnen. Hermen zet zijn pakje op de keukentafel. De jassen gaan uit, hup, bovenop een stoel. En de tassen? Die komen op de grond terecht. Staat er drinken klaar? Nee, niets. „Ik heb dorst", bromt Okko. hoor. Ruim 's even op! Dan kunnen jullie vertellen". Met zwarte gezichten bergen Okko en Hermen hun spullen op. „Ik heb wat moois gemaakt", vertelt Hermen. Zijn stem klinkt helemaal niet meer blij. „Wat zit er in?" vraagt mama benieuwd. Ze begint het papier los te trekken. Maar opeens tilt ze haar hoofd op. „Stil 's", zegt ze, „hoor ik Marnix huilen?" Ze luisteren. Ja, Marnix zet een keel op in zijn slaapkamer. „Wat is dat nou weer?" zucht mama. „Vanmorgen was-ie al erg huilerig. En nu alweer? Zou hij ziek zijn?" Mama legt het pakje weer op de tafel en ze verdwijnt naar Marnix' slaapkamer.

Hermen kijkt kwaad, heel kwaad! Nu kan hij zijn mooie werkje alwéér niet laten zien. Mama gaat steeds weg. Nou, hij wil het ook niet meer laten zien! Het hoeft niet meer. Hij neemt het pakje... Hij loopt ermee naar de vuilnisemmer... Het deksel open! PATS! Weg ermee! Hermen duwt het pakje flink naar beneden. Zo, weg, kapot! Het kan hem niks meer schelen, o zo!

O, daar komt mama. „Dag jongens", zegt ze, „weer thuis? Zin in drinken?" Ze schenkt lekker drinken voor de broers in. „Mam, kijk 'es wat ik gemaakt heb", zegt Hermen weer. Mama kijkt naar het pakje... Tingelingeling, daar gaat de bel.

„Ga mee!" zegt hij tegen Okko. „Ga mee, we gaan in de schuur spelen".

Onno knikt. Hermen heeft gelijk. Mama is niet lief. Daar gaan ze. De overalls aan, de laarzen aan en... de keuken is leeg!

„Je moet even wachten", zegt mama. Ze loopt naar de gang. „Alweer wachten, niks aan", bromt Hermen. Hij gaat naar de kast en pakt een koekje. Wanneer komt mama terug in de keuken? Wat duurt dat lang zeg. Ach ja, het duurt ook lang. De meneer, die bij de deur is, praat eerst een poos met haar. En daarna brengt mama hem in de schuur, bij papa. Hè, hè, eindelijk is ze weer terug in de keuken. Ze zucht ervan. „Hoe was het op school?" vraagt ze dan. En ze neemt het pakje in haar handen. Maar opeens kijkt ze boos. „Hé", moppert ze, „wat zie ik daar? Jassen op een stoel en tassen op de grond gegooid? Dat doen we niet

Na een poosje komt mama terug. Ze heeft Marnix op de arm. Ach, wat ziet hij eruit. Hij heeft een rood, vlekkerig gezicht. Van het huilen? Of van de koorts?

Marnix wil drinken en hij wil bij mama op schoot zitten. Alléén maar bij mama zitten. Dat kan wel een poosje, maar niet steeds. „Nee Marnix", zucht mama, „nu moet ik eten koken". Marnix huilt en huilt. Maar mama moet nog aardappels schillen en groente klaarmaken. Vlug werkt ze door.

Zo, de aardappels zitten in de pan. Nu moeten de schillen in de vuilnisemmer. Ze tilt het deksel op... Wat? Wat ZELF LEZEN JHMPH z E Door A. van Velzen-Wijnen Gijs en Geeske lopen in de tuin. Ze hebben het heel druk. Ze zijn stratenmakers. Ze moeten de straat maken. Gijs heeft een rubber hamer. Daarmee slaat hij op de tegels. Op de tegels van het terras. Zo, die ligt weer recht. Nu die tegel nog. Geeske kijkt. Ze zegt wat Gijs moet doen. Die tegel ligt nog scheef, zegt ze. Gijs loopt naar de tegel. Hij slaat met de hamer. Bom-bom-bom. Klaar. Alle tegels liggen recht. Nu moet er nog zand over. Dat doen de echte stratenmakers ook. ziet ze daar? Ligt Hermens pakje in de vuilnisemmer? Wie heeft dat gedaan? Hermen zelf misschien? Is hij boos geworden? Ach, mama schaamt zich. Dit is haar schuld! Zij heeft niet geluisterd! Ach, wat vervelend.

Voorzichtig vist mama het pakje uit de emmer. Het is vies geworden en het is ingedeukt... wat jammer. Mama veegt het papier netjes af. Daar staat het weer op tafel. Marnix grijpt het. Hij wil het openscheuren. „Nee Marnix, afblijven. Het is van Hermen". Boe-oe-oe... De kleine Marnix brult alweer. Wat huilt hij hard. O, o, mama grijpt naar haar hoofd. „Stil toch, kereltje. Zullen we even samen op de bank gaan liggen?" Ja, dat wil Marnix wel. Lekker op de bank liggen met mama, onder een slaapzak. Dat ligt fijn. Dat is gezellig. Marnix wordt stil, mama is stil... Sst, sst, nog even en... ze slapen... sst... het uitpakken. Hij is ook nieuwsgierig. Wat komt er tevoorschijn? Een huisje, een pracht huisje van papier. Het heeft twee deuren en drie ramen met echte vitrage ervoor. Alleen het dak is ingedeukt. „Mooi hoor, knap gedaan!" zeggen papa en mama.

Maar Hermen zegt: „Het kan me niet schelen. Mama is niet lief meer, mama bromt steeds en is aldoor moe". Hij kijkt verdrietig. Papa en mama kijken elkaar aan. „Zullen we het dan maar vertellen?" lacht papa. „Wat is er? Wat moet er verteld worden?" De jongens worden nieuwsgierig. „Wij hebben een verrassing!" zegt papa. „Een hele mooie!" WiE HEEPT OAT GEDAAN?

„O, wat dan?" „Over een hele poos krijgen we misschien een baby!" Een baby? De jongens springen op. „Een baby? krijgen wij een baby?" „Ja hoor", lacht papa, „als alles goed gaat, wel". Hoi hoi! Okko en Hermen kijken blij. „Wij krijgen een baby!"

Stap-stap-boem... wat een lawaai in de keuken. Papa is er en Okko en Hermen. Papa kijkt verbaasd naar de pannen. Heeft mama geen eten gekookt? Waarom heeft ze dat niet gedaan? Och, daar ligt ze... in de kamer... op de bank, met Marnix. „Wat is er?" vraagt Okko. „Is mama moe? Alweer moe? Gisteren en eergisteren ook al!" Hermen zegt niets. Hij kijkt een beetje kwaad naar mama. Zij is niet lief, helemaal niet!

„Haal je pakje eens op. Hennen", vraagt mama. „Ik wil graag weten wat er in zit". „Ik heb het weggegooid", bromt Hermen. „Ja, maar ik wil het toch graag zien!" „Het hoeft niet meer", moppert Hermen. Hij haalt het niet op, nee hoor, Okko wil het wel doen.

Okko brengt het kadootje bij mama. Papa helpt bij

Opeens kijken ze naar mama. Kun je het al zien? Een baby groeit in z'n moeders buik. Dat weten ze wel. „O", roept Okko opeens, „is mama daarom steeds moe? En ligt mama daarom steeds op de bank ?" Papa en mama knikken. „Dat is zo", vertelt papa, „maar dat wordt wel weer beter. We moeten gewoon veel geduld hebben, jongens. Hebben jullie dat?" Okko en Hermen knikken. „Ik kan mama wel helpen", zegt Okko. „Ik ben al zes jaar!" Mama pakt Hermen bij de arm. „Luister eens Hermen", zegt ze, „het spijt me dat ik niet eerder gekeken en geluisterd heb. Dat was fout. Ben je nog boos?" Nee, schudt Hermen. Hij lacht zelfs. „Ik heb lekker gewonnen", zegt hij. „Gewonnen?" vraagt ieder verbaasd. „Ja, gewonnen, want mijn huisje is lekker het eerste kadootje voor de nieuwe baby. Haha, ik heb het eerste kadootje lekker gewonnen!" A. Rietema-Hofman En nog een. Ze strooien het hele terras vol zand. Nu vegen. Ze halen allebei een bezem. Gijs een grote bezem. Geeske een kleine bezem. Ze vegen over de stoep. Ze vegen zachtjes heen en weer. Dan gaan de voegen vol zand. Zo doen stratenmakers het ook. Dan komt mama naar buiten. Wat is dat nou? Allemaal zand. Ja, wij zijn stratenmakers. Stratenmakers? Niks stratenmakers. Mama moet wel een beetje lachen. Als jullie alles maar opvegen. Alles! Goed begrepen? Ja mama.

ömmelftuifii
ROMMELMARKT Marieke heeft een nieuwe pop. Een echte babypop. Zie je wel hoe blij ze met haar is? Marieke heeft haar pop een naam gegeven: Elsje.

Marieke zorgt goed voor Elsje. Ze heeft haar net de fles gegeven. Dat was een heel geknoei hoor. In het kleine flesje moest Marieke ijskoud water doen. Ze gebruikte daarvoor een kommetje water met wat ijsklontjes. Toen gaf ze Els te drinken. Maar o wee! Elsje werd een beetje nat van onderen. Een béétje? Nee, heel erg. Daarom geeft Marieke haar nu een schone luier.

Oh, kijk eens: de luier is vies! Het ziet er een beetje eh... bruin uit. Gauw een schone om doen. En dan de vuile luier uitwassen in een bakje warm water. Dan is die snel weer schoon.

Wat is dat? Er zitten rode pukkeltjes op Elsjes billen. Marieke weet wat ze moet doen. Ze pakt het roze doekje, maakt net nat met warm water en... weg pukkels! Op de hand van Elsje zit een pleister. Die mag eraf, want de wond is genezen. Met warm water en een kusje is de pleister snel verdwenen.

Marieke speelt uren met haar pop. Als Els een schone luier om heeft, krijgt ze weer de fles en dan begint het feest opnieuw. Weet je wat ook leuk is? Marieke zet Els soms op de pot. En als ze haar dan te drinken geeft. loopt het potje vanzelf vol... Zo wordt de luier niet vies en krijgt Els ook geen rode billetjes!

De babypop (van Hasbro MB) is in de speelgoed-' winkel te koop voor ongeveer 80 gulden. Voor dat bedrag krijg je: een pop, een zuigflesje, babyjasje, haarstrik en twee luiers die van kleur veranderen. BOEKENI'LANK Boom, roos, vis, vuur... Ken jij die woordjes al? Mooi! Dat heb je zeker op school geleerd hè?

Weet je nog wat jouw eerste woordjes waren? Die kende je vast al vóórdat je naar de grote school ging. Die leerde je van papa. Of van mama. Misschien wel met een boekje erbij.

Heel leuke boekjes om woordjes uit te leren zijn "Mijn eerste woordjes" en "Woordjes leren". "Mijn eerste woordjes" is het makkelijkst. In allebei de boekjes staan mooie, eenvoudige tekeningen. De bladzijden zijn van stevig karton.

Dus: als je niet weet wat je je kleine broertje voor zijn verjaardag moet geven, is dit misschien een leuk idee! N.a.v. "Mijn eerste woordjes" en "Woordjes leren", door Mil Mille; uitg. M&P, Weert; 12 biz., prijs 6,90 gulden per stuk. Anneke

1 1

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 oktober 1991

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Het pakje

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 oktober 1991

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken