Bekijk het origineel

Klanttekeningen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Klanttekeningen

6 minuten leestijd

 Zegeltjes (I)

Het heeft z'n bekoring om zegeltjes en waardepunten te verzamelen. Zeker als het niets extra kost en toch wat oplevert, vindt menigeen het best wat moeite waard. Een Shell-handdoek heb je zo bij elkaar, een beschuitbus ook. Met de waardepunten achterop een pak koffie gaat het wat minder snel, maar ook hier geldt dat de aanhouder wint. Het bewaren van de kassabonnen van de warme bakker vergt bovendien nog wat hoofdrekenwerk, maar wie piept daarover als het met een gratis taart beloond wordt? Het lijkt iets van vroeger, maar ook nu nog knippen en plakken miljoenen Nederlands zegeltjes, waardepunten en bonnen.

Iedereen voelt natuurlijk op zijn klompen aan wat de bedoeling van al die zegeltjes is. Niet meer en niet minder dan klantenbinding, natuurlijk. Als je eenmaal begonnen bent met het sparen van waardepunten van merk X of kassabonnen van bakker Y ligt het tamelijk voor de hand dat je een volgende keer geneigd zult zijn om weer iets van hetzelfde adres te betrekken.

Bij de zegeltjes van supermarkten geldt dat nog meer, omdat klanten daar gewoonhjk voor moeten betalen. Voor elke gulden aan boodschappen kan voor een dubbeltje een zegel worden gekocht. Zo'n soort systeem is het meestal. Een vol boekje levert dan het gespaarde bedrag op, plus een paar gulden extra. Neem Albert Heijn: in een boekje zit voor 49 gulden aan zegeltjes. Bij de kassa levert dat 52 gulden op. Drie gulden winst dus, als het renteverlies -tenslotte had de klant het geld ook op de bank kunnen zetten- niet wordt meegerekend.

Volle zegelboekjes worden volgens Albert Heijn vooral gebruikt als een vorm van ongemerkt sparen. Je voelt het nauwelijks in je portemonnee en kunt zo'n boekje op elk gewenst moment verzilveren. Omdat uit onderzoek bleek dat klanten het systeem toch wel een beetje sloom vinden, start Albert Heijn dinsdag met een fonds waarin klanten -tegen inlevering van drie volle zegelboekjeskunnen beleggen. Dit fonds koopt voor de helft van het binnenkomende geld aandelen Ahold, de andere helft wordt tegen hoge rente uitgeleend. De "winst" die dit oplevert, wordt niet uitgekeerd maar wordt opnieuw in aandelen en leningen gestoken. De klant profiteert pas van waardestijgingen op het moment dat hij zijn deelneming in het "AH-vasteklanten- fonds" verkoopt.

Bij Albert Heijn vroegen ze zich in de twee jaar dat het fonds in het diepste geheim werd voorbereid af of zegels plakken nog wel van deze tijd is. Elektronisch betalen lijkt steeds alledaagser te worden, plastic betaalpasjes kunnen voor steeds meer doelen worden gebruikt. Waarom zou dan zo'n pas niet als vervanging van spaarzegelsystemen kunnen worden gebruikt? Voorlopig stuit het idee nog op te veel technische obstakels, maar Albert Heijn verwacht wel dat de zegelplakkerij het op den duur zal afleggen tegen de plastic kaarten.

Zegeltjes (II)

De zegeltjes van Albert Heijn zijn wijd verspreid. In een miljoen huishoudens worden boekjes vol geplakt. Jaarlijks verkoopt AH voor 250 miljoen gulden aan spaarzegels.

Het begon bij Albert Heijn allemaal in 1955, toen de grootgrutter voor klanten de mogelijkheid opende aan een obligatielening deel te nemen. Door het inleveren van een vol zegelboekje -toen ook al 49 gulden waard- werd een klant obligatiehouder. Het systeem ging in 1962 aan zijn eigen succes ten onder: er waren zoveel obligaties uitgegeven dat er te veel "vreemd vermogen" in de onderneming kwam. Eind 1961 was de supermarktketen 43 miljoen gulden aan zijn klanten verschuldigd. In totaal waren er 850.000 obligaties uitgegeven.

De zegelboekjes bleven bestaan. Een vol boekje gaf voortaan recht op cheques van de "Premie van de maand club" (PMC). Daarmee konden niet-levensmiddelen -fietsen, trainingspakken- tegen een fikse korting worden aangeschaft. Drs. P. J. Everaert, de president van Ahold, deed bij de introductie van het "AH-vaste-klanten-fonds" met genoegen nog even een duik in de oude doos om de betekenis van deze club toe te lichten. De koelkast werd volgens hem door PMC-cheques gemeengoed. Tot 1962 was zo'n apparaat slechts voor een aantal gelukkigen weggelegd, de meeste mensen moesten met een kelder genoegen nemen. Wie trouw zegeltjes spaarde, kon zich echter voor 252 gulden zo'n apparaat aanschaffen. Binnen geen tijd waren er 180.000 verkocht.

De premiecheques van Albert Heijn werden in 1974 afgeschaft. De zegeltjes bleven bestaan. Een vol zegelboekje (waarvoor men 49 gulden betaald heeft) leverde sindsdien bij de kassa 52 gulden contant op. Vanaf dinsdag is er dus een nieuwe mogelijkheid: voor drie boekjes kan een klant Ahold-belegger worden. De Consumentenbond is niet zo weg van spaarzegelacties. Woordvoerder F. van der Meijden van de bond geeft de voorkeur aan kortingen op de produkten zelf. „Maar als spaarzegels dan toch moeten, dan bieden deze beleggingszegels de consument tenminste een extra keuzemogelijkheid. Aan de andere kant kan iemand die wat geld wil beleggen beter naar een beleggingsfonds stappen, omdat dat het risico spreidt en niet, zoals Albert Heijn, afhankelijk is van één concern", aldus de woordvoerder van de consumentenorganisatie.

Avontuurlijk

Wie alternatief leeft, gaat natuurlijk ook anders op vakantie. Een veertiendaagse zontrip naar de Costo Brava is voor hen te decadent, een midweek Center Pares te doelloos. Speciaal voor de liefhebbers van een meditatievakantie naar het Griekse eiland Kos of een spirituele reis naar Egypte organiseert Onkruid, "het tijdschrift voor een alternatieve en gezonde levenswijze" binnenkort een "avontuurlijke" vakantiebeurs.

Een beetje misleidend is het wel, die naam. Avontuurlijk betekent in dit verband namelijk niet bepaald bergwandelen, wildwaterkanoën of -om maar wat te noemen- in een slaapzak op het Middellandse- Zeestrand overnachten. De reizen die op deze beurs worden aangeboden, zijn bestemd voor de groep mensen die door Onkruid wat zweverig wordt aangeduid als „de ontdekkingsreiziger van de Nieuwe Tijd". In gewoon Engels zouden we dat New Age noemen. Zo'n 50 organisaties hebben inmiddels bij de stichting Onkruid een stand gehuurd.

Ook gewone reisorganisaties storten zich steeds meer op de actieve vakanties. Hèt onderscheid is volgens Onkruid echter dat bij de reizen die op deze beurs worden aangeboden de auto taboe is. Het aanbod op de beurs van de stichting bestaat in hoofdzaak uit trektochten per huifkar, wandel- en trektochten of fietsen. Onkruid stelt: doe meer met je vakantie dan alleen eten, drinken en op het strand liggen, maar verdiep je in T'ai Chi -wat was dat ook maar weer?-, astrologie, je zelf of het milieu en eet vooral gezond.

Misschien verdient het toch aanbeveling om maar rustig met de auto naar Zeeland te gaan...

Vrij of arm

De nationale commissie tegen het alcoholisme en andere verslavingen (kortweg: NCA) maakt zich ernstig zorgen over de aanduidingen waar buitenlandse biermerken gebruik van maken. In Nederland staat "alcoholvrij" voor nagenoeg zonder alcohol: 0,1 procent is nog net toegestaan. In het buitenland nemen ze het wat dat betreft echter niet zo nauw, meent de NCA.

Een voorbeeld. In Frankrijk mag bier met 0,8 procent alcohol verkocht worden als alcoholvrij. Wordt dit bier echter naar België geëxporteerd, dan moet er opeens alcoholarm op het etiket staan. Nederland doet het meest moeilijk, zulk gerstenat mag hier slechts als 'gewoon' bier verkocht worden. De NCA dringt bij de regering aan op eenduidigheid, met het oog op het op stapel staande Europa-zonder- grenzen. Uiteraard ziet men het liefst dat heel Europa dan de Nederlandse alcoholvrij- en alcoholarm-normen gaat hanteren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 15 februari 1992

Reformatorisch Dagblad | 26 Pagina's

Klanttekeningen

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 15 februari 1992

Reformatorisch Dagblad | 26 Pagina's

PDF Bekijken