Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Met vlinders in je buik bij de paarden

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Met vlinders in je buik bij de paarden

Jankees Goud helpt een dagje in de Koninklijke Stallen

6 minuten leestijd

Om ongeveer 11.15 uur stonden we bij de Koninklijke Stallen in Den Haag. Ik met een beetje vlinders in m'n buik, want ja, je weet maar nooit! Een bediende bracht ons naar de kamer van de stalmeester, waar we thee mochten drinken. Mijn dagje aspirant-koetsier bij de Koninklijke Stallen was begonnen.

Na het theedrinken ging ik met de bediende Alberto mee naar beneden om de koetsiersgarderobe te bekijken. Ik mocht alle tenues zien; het gewone dagelijkse kostuum, wit-gala, demi-gala, groot-gala, hoeden, caps, steken, echt alles. Op een tafel lag een gewoon kostuum klaar. Dat mocht ik aantrekken! Het bestond uit een grijze blouse met een donkerblauwe stropdas, een blauw colbert, een zwarte paardrijbroek, paardrijlaarzen en een pet.

De stalmeester kwam een paar foto's maken in het Galakoetshuis, bij de Gouden Koets en buiten. Daar werd ik voorgesteld aan mijn begeleider voor die dag: meneer Looye. We begonnen aan de rondleiding. Eerst gingen we naar de paardestallen die net gerenoveerd werden, zodat het er een geweldig lawaai was. De eerste stal die we bekeken was de Gelderse stal, waar de Gelderse paarden staan. Daarna kreeg ik vanaf de personeelslounge de binnenmanege te zien. Tegenover mij was de lounge voor de Koninklijke familie.

Heel oud

Ook de buitenmanege mocht ik zien, en de tuigkamers van de Gelderse stal, Friese stal en de Rijstal, waar de tuigen voor dagelijks gebruik hangen. Het hoofdstel van het paard van Hare Majesteit de Koningin hing er ook. Alles in de tuigkamers (die ook dienst doen als poetskamers) blonk van het koper en de lakleer. Alle tuigen zijn in prima staat hoewel ze al heel oud zijn. Meneer Looye vertelde mij dat voor een uur rijden, vier uur gepoetst wordt! Toen kwamen we in een stal waar allemaal schitterende zware Friese paarden stonden. De garages mocht ik ook bekijken. Er stonden allemaal verlengde blauwe Ford Scorpio's.

De garages waren vroeger overigens allemaal paardestallen. Wat moeten er toen geweldig veel paarden zijn geweest! Meneer Looye vertelde dat er bij de opening van de StatenGeneraal zo'n 2500 paarden op het binnenplein van de Koninklijke Stallen staan!

Nadat we gezien hadden hoe de paarden gevoerd worden, begon ik ook aardig trek te krijgen. We gingen lunchen, en wel onder paleis Noordeinde! Na de lunch gingen we naar de Friese stal en haalden de paarden Gerke en Barko van stal. Ik mocht helpen met het optuigen van Gerke, en ik mocht hem naar buiten brengen, waar een prachtig zwart- en donkerblauwgelakt zespersoons jachtrijtuig, of de "zeszitter", stond te wachten! De paarden werden ingespannen en onze rijtoer door het drukke Den Haag begon.

Gouden Koets

Meneer Looye, die koetsier is op de koets van de grootmeester van de Koningin, hield de leidsels in handen. De paarden waren buitengewoon mak. Als een auto hen bijna de pas afsneed, of als er een tram aankwam, bleven ze rustig lopen. We volgden bijna dezelfde route als die de Gouden Koets op Prinsjesdag rijdt.

Op het Binnenhof, waar het zwart zag van toeristen, deden we ook hetzelfde als de Gouden Koets; we stopten keurig voor de trappen, draaiden en reden weer weg. Op de terugweg kwamen we langs paleis Lange Voorhout, het Mauritshuis, de Engelse ambassade, de ambassade van Kameroen en de voorkant van paleis Noordeinde. Toen we bij de Koninklijke Stallen terug waren, hielp ik Gerke van zijn tuig te ontdoen. Ik mocht hem ook naar zijn stal brengen en de plekken waar de ophouder gezeten had, met een vochtige spons afdoen.

In de tuigkamer van de Friese stal heb ik eerst de kin-ketting gewassen en met een schuursponsje de bitten (het zijn er twee, een stang en een trens) afgeschuurd. Het hoofdstel moest gewassen worden met een vochtige spons en wat zadelzeep, niet te nat omdat het niet mocht schuimen, en omdat er zo min mogelijk water aan het koper mocht komen. Het koper en de gelakte delen van het hoofdstel moest ik met een droge doek poetsen.

Glanzende paarden

In de Friese stal poetste ik eerst Gerke en daarna Barko, die ik niet zo erg vertrouwde. Ik had hem even geleden flink tegen zijn boks horen trappen, maar hij deed natuurlijk niks! De paarden glanzen heel mooi. Hun voorlok dragen ze in een vlecht. Dat wil Hare Majesteit om hun ogen en gezichten beter te kunnen zien.

Meneer Looye vertelde een leuk verhaal over een paard dat "voernijd" heeft. Ik heb het zelf ook gezien. Als hij zijn voer gekregen had, mag je niet te dicht bij zijn boks komen want dan begint hij als een dolle te slaan en te steigeren, maar als je in zijn boks komt, is er niets aan de hand. Het is een heel leuk eigenwijs paard, vertelde meneer Looye.

Rond half vier was ik klaar met het poetsen van het andere tuig. Mijn broer en zijn vriendin kwamen me ophalen, dus nam ik afscheid van meneer Looye. Met Alberto begonnen we aan het laatste deel van de rondleiding door het Galakoetshuis, de Galatuigkamer en het kleine museum van de Koninklijke Stollen. In het koetshuis keek ik echt mijn ogen uit. Ik wist niet welk rijtuig ik eerst op de foto moest zetten!

Er stonden prachtige rijtuigen en het bijzondere is dat ze, met uitzondering van de Gouden Koets (1898), ouder zijn dan honderd jaar. Alberto gaf tekst en uitleg bij ieder rijtuig of bij iedere groep rijtuigen. De Gouden Koets stond er, en de Glazen Koets, de Crème Calèche, de Gala-Glas-Beriine of de Kleine Glazen Koets van Prinses Margriet, de Cala Berlines (6), de Gala-Coupés (3) en de Gala Landauers (4) en op het erf stonden afrijbrikken en het Guströwer-jachtrijtuig van Zijne Koninlijke Hoogheid Prins Hendrik. Daarna gingen we naar de Gala-tuigkamer, die bekend staat als de mooiste ter wereld. Er waren twee vitrines met een schitterende collectie bitten en dergelijke. Ook stonden er twee verzilverde gebeeldhouwde verwarmingsradiatoren .

Fantastisch

In het museum stonden een stuk of twaalf poppen in oude kostuums, zadels, vitrines en een levensgroot opgezet paard! Het was het paard Wexy, dat de prins van Oranje in 1813 bereden heeft tijdens de slag bij Quatre-Bras. We dronken nog een kopje thee. De stalmeester gaf me een boek als aandenken. Op de eerste bladzijde stond: „Aan Jankees Goud, t.h.a. je dag als aspirant-koetsier bij de Koninklijke Stallen, Den Haag, 15 juli '92. H. van den Hout, stalmeester van H. M. de Koningin".

Het was echt een geweldige, fantastische dag, iedereen was aardig. Het was ongeveer de mooiste dag van mijn hele leven. Echt.Volgende week deel 4 in deze zomersene: Een dagje operatiekamer!

Volgende week deel 4 in deze zomersene: Een dagje operatiekamer!

Volgende week deel 4 in deze zomersene: Een dagje operatiekamer!

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 10 augustus 1992

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Met vlinders in je buik bij de paarden

Bekijk de hele uitgave van maandag 10 augustus 1992

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken