Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

De open deur

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

De open deur

Commentaar

5 minuten leestijd

Op dezelfde dag dat de SGP in Ede haar 75-jarig bestaan herdacht, kwam het GPV in Zwolle bijeen om een besluit te nemen over de toelating van niet-vrijgemaakten tot het GPV. Hoewel ook in het verleden het GPV altijd wel leden heeft gehad die niet behoorden tot de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt), namen die meestal een uitzonderingspositie in. Zij werden veeleer gedoogd dan dat ze door iedereen in de partij met vreugde begroet werden.

In Zwolle werd echter vorige week zaterdag door de meerderheid van de afgevaardigden besloten om de partij nu ook officieel open te zetten voor niet-vrijgemaakten. Althans, voorzover zij de grondslag van de partij onderschrijven.

Driekwart van de afgevaardigden stemde in met het voorstel van het partijbestuur over het toelatingsbeleid. Het GPV staat nu open voor al degenen die „bereid zijn in gebondenheid aan Schrift en confessie, mee te bouwen aan de eenheid van de kerk van Christus".

Uiteraard is hier geen sprake van een geïsoleerde ontwikkeling. Ook andere vrijgemaakte organisaties en verbanden hebben inmiddels de deur opengezet. Vorig jaar schrapte het Nederlands Dagblad de bepaling dat redacteuren moesten behoren tot de vrijgemaakte kerken. Niet iedereen is het daar overigens mee eens. In eigen kring is het blad Reformanda de spreekbuis van hen die deze ontwikkelingen diep betreuren.

De kerkelijke gebondenheid die de vrijgemaakten de afgelopen decennia voor hun organisaties hanteerden, was een merkwaardige zaak. Elders in het protestants-christelijke organisatiewezen is van een dergelijke gebondenheid nooit sprake geweest. De rooms-katholieke zuil was wel kerkelijk gebonden, maar zelfs daar stond het lidmaatschap van de KVP open voor wie niet tot de Rooms-Katholieke Kerk behoorde.

Die kerkelijke afgrendeling van de vrijgemaakte organisaties had ongetwijfeld te maken met de trauma's die de kerkscheuring van 1944/45 bij veel vrijgemaakten had achtergelaten. De relatie met de synodaal-gereformeerden was na de Vrijmaking zo fundamenteel verstoord, dat men niet meer samen met hen in het bestuur van een schoolvereniging, partij of andere christelijke organisatie kon zitten.

Sindsdien werd een hele vrijgemaakte zuil opgebouwd. Het kerkelijk karakter daarvan betekende echter ook dat na het conflict met de buitenverbanders, diegenen onder hen die deel uitmaakten van de vrijgemaakte organisaties, de deur gewezen werd. GPV-afdelingen die in meerderheid bestonden uit buitenverbanders werden geroyeerd. Die betreurenswaardige gebeurtenissen leidden ertoe dat in de jaren zeventig naast het GPV de RPF ontstond.

Inmiddels zijn we twintig jaar verder. In vrijgemaakte kring is een nieuwe generatie aan het roer gekomen, die aanzienlijk minder 'kerkistisch' is ingesteld. Maar het verleden laat zich niet zo maar wegpoetsen. Had het GPV zich rond 1970 opgesteld zoals het zich nu opstelt, dan was de RPF waarschijnlijk nooit opgericht. Het had dan ook niet tot een breuk behoeven te komen met het Nationaal Evangelisch Verband (NEV). Jarenlang was dat een trouwe supportersclub voor Jongeling. De meerderheid haakte echter op een gegeven moment af, omdat er op geen enkele wijze uitzicht bestond op een gelijkwaardig bondgenootschap tussen het GPV en het niet-vrijgemaakte NEV.

Nu de RPF er eenmaal is en ook in het parlement haar vertegenwoordigers heeft, zal het veel moeilijker zijn om beide partijen te laten fuseren. Beide hebben immers hun eigen apparaat opgebouwd en met name het GPV kent een grote mate van zelfbewustzijn. Daarbij komt dat de RPF vanaf het begin ruimte heeft geboden voor mensen die de gereformeerde belijdenis niet onderschrijven. Die kunnen ook in het GPV-nieuwe-stijl niet als lid worden toegelaten.

Qua politieke opstelling en ook qua geestelijk klimaat staat de RPF dichter bij het GPV dan bij de SGP. Maar de jongste ontwikkelingen in het GPV hebben in de RPF de fusiekoorts nog weinig doen toenemen.

Daarbij komt dat zich in de vrijgemaakte wereld allerlei ontwikkelingen voordoen die een aantal RPF'ers ook niet enthousiast zullen maken. Op het jongste paascongres van vrijgemaakte studenten werd onmiskenbaar afstand genomen van de gereformeerde traditie (en niet alleen van de vrijgemaakte uitwassen daarin). De vrijgemaakten zijn in beweging geraakt, maar waarheen die gaat, is nog niet in alle opzichten duidelijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van Friday 30 April 1993

Reformatorisch Dagblad | 26 Pagina's

De open deur

Bekijk de hele uitgave van Friday 30 April 1993

Reformatorisch Dagblad | 26 Pagina's

PDF Bekijken