Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

De fuik van de dubbele btw-hefïing

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

De fuik van de dubbele btw-hefïing

4 minuten leestijd

U wilt uw auto verkopen. Dan staat een aantal wegen open. Een advertentie in een krant zetten is een mogelijkheid, u kunt ook proberen hem op gunstige voorwaarden in te ruilen voor een andere auto of u kunt uw garagehouder vragen wat hij ervoor wil betalen. Dit laatste zal vaak een teleurstellend resultaat hebben. Zonder inruil betaalt de garagehouder relatief weinig. Op de vraag hoe dat komt, zal het antwoord zijn: „De btw mijnheer!" Hoe zit dat en is hieraan iets te doen?

De Staat heft niet alleen belasting over inkomsten. Ook uitgaven worden 'aangepakt'. Met een beetje overdrijving zouden we kunnen zeggen dat belasting geheven wordt overal waar tussen burgers geld omgaat. Als u in de winkel een japon of een pak koopt, betaalt u belasting. In de prijs zit op elke gulden bijna vijftien cent omzetbelasting (btw). Op sommige artikelen is een lager tarief van toepassing, bij voorbeeld levensmiddelen, boeken, geneesmiddelen en kunstvoorwerpen. Per gulden betaalt u dan iets meer dan 5,5 procent belasting.

De winkelier treedt op als (onbezoldigd) rijksontvanger. Hij krijgt de belasting binnen zodra de klant aan hem betaalt. Eens per maand moet hij de btw afdragen onder overiegging van een specificatie, die we kennen onder de naam aangifte.

De consument draagt de btw, maar betaalt deze niet zelf. Ondernemers dragen de btw niet, maar betalen haar wel. Nu berekenen ook ondernemers aan elkaar btw. Om te voorkomen dat ze de btw "dragen" geeft de belastingdienst aan hen de betaalde btw terug. Op de handel tussen bedrijven onderling drukt dus geen btw. Pas als een particuliere consument iets koopt, is de heffing van btw definitief. Anders gezegd, de btw gaat deel uitmaken van de kostprijs van het gekochte artikel.

Slimme handelaren

Zo komt het verband naar voren met de vraag die ik in het begin naar voren bracht. De garagehouder moet een auto kopen waarin als het ware nog btw verscholen zit. Als de garagehouder een auto van een ander bedrijf koopt zit er geen btw in de kostprijs. De particuliere verkoper berekent de waarde van de auto, de prijs die hij wil hebben, vanuit de vroeger door hem betaalde prijs, inclusief btw. De ondernemer/verkoper en trouwens ook de garagehouder zelf bekijkt dit vanuit een prijs exclusief btw en die is bijna 15 procent lager!

In beide gevallen moet de garagehouder bij doorverkoop btw afdragen en aan de nieuwe eigenaar in rekening brengen. Op de auto die van een particuliere oude eigenaar kwam, drukt zodoende nogmaals btw. Het is dus onvoordeling om spullen van particulieren te verkopen aan ondernemers die ze moeten doorverkopen. Rechtstreekse verkoop aan een andere particulier is beter. Er wordt dan niet nog een keer btw geheven. Dit afgezien van inruil, maar dat is een verhaal apart.

Slimme handelaren hebben daar iets op gevonden. Zij zien wel brood in de markt van tweedehandsgoederen, vooral de wat meer duurzame goederen, zoals auto's, boten en caravans. De vraag was hoe ze handel kunnen drijven in deze goederen zonder in de fuik van de dubbele heffing te raken, die tot gevolg zou hebben dat particulieren hun deur voorbij gaan.

Dit gebeurt dan door een bemiddelingscontract aan te gaan. U verkoopt de auto of caravan niet aan de handelaar, maar zet hem ten verkoop bij hem neer. De handelaar zal dan namens u voor de verkoop zorgen. Als hij slaagt, krijgt u de opbrengst en ontvangt hij een zekere beloning of provisie. Alleen over die provisie betaalt hij dan btw.

Galeriehouder

Het luistert wel nauw. Verschillende handelaren hebben dit al verkeerd gedaan en moesten achteraf toch nog btw over de volle verkoopprijs betalen. Voorschrift is namelijk dat de handelaar echt in naam van de klant handelt. Hij moet aan de koper vertellen namens wie de auto, de boot of de caravan wordt verkocht. Doe hij dit niet, dan wordt ervan uitgegaan dat hij gewoon namens zichzelf verkoopt en dan moet hij over de verkoopprijs betalen. Organisaties van dergelijke handelaren, zoals de Bovag, beschikken over modelcontracten, die -mits goed gebruikt- dit risico uitsluiten.

Zo is er een galeriehouder die voor kunstenaars schilderijen verkoopt. Als de schilders amateurs zijn die geen ondernemer zijn, doet hij er goed aan bij elk tentoongesteld werk te vermelden van wie het afkomstig is en dat de verkoop namens de kunstenaar plaatsvindt. Op dezelfde manier kan elke handelaar in tweedehandsspuUen te werk gaan. Van belang is dat ook achteraf aan de inspecteur duidelijk gemaakt kan worden dat niet op eigen naam, maar echt namens de vorige eigenaar is verkocht. Schriftelijke bewijsstukken zijn dan natuurlijk het beste.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 8 november 1993

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

De fuik van de dubbele btw-hefïing

Bekijk de hele uitgave van maandag 8 november 1993

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken