Bekijk het origineel

Marco heeft verdriet

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Marco heeft verdriet

3 minuten leestijd

„Bij bakker De Groot krijgt ieder kind een kleurplaat', vertelt Marco aan zijn moeder. „De bakkerij is honderd iaar oud. Daarom wil de bakker eep feest geven. Wie de plaat het mooist heeft gekleurd, krijgt een prijs. Ik ga heel goed mijn best doen. Misschien win ik dan wel iets". „Dat is leuk", zegt moeder. „Ga maar vlug een kleurplaat halen. En breng dan ook een rol beschuit voor mij mee. Ik zal je geld meegeven".

„Ik vraag of Lydia meegaat", zegt Marco. „Dan kunnen we allebei de plaat kleuren". Lydia is het buurmeisje van Marco. Ze vindt het fijn om met hem mee te gaan. „Bij bakker De Groot krijg ik altijd een dropje", zegt ze.

Terwijl ze gezellig samen praten, lopen Marco en Lydia naar de bakker. „Ik heb een nieuwe trui aan", zegt Marco. ,iOma heeft hem gebreid. Ik vind hem heel mooi". „Mag ik eens zien?", vraagt Lydia. Marco doet zijn jas open. „Kijk maar, oma heeft Nijntje op mijn trui gemaasd. Mooi hè!" „Ja, leuk. Zo'n trui zou ik ook wel willen hebben", zegt Lydia. „Misschien wil jouw oma er ook wel één voor mij breien". „Dat doet oma wel", zegt Marco. „Ze is altijd heel aardig, als ik bij oma ben, mag ik bijna alles doen wat ik leuk vind".

Bij de bakker is het erg druk. Het duurt een hele tijd voordat Marco en Lydia aan de beurt zijn. Marco heeft zijn jas uitgetrokken. Het is warm in de winkel, en als hij zijn jas aan heeft, kan niemand zijn mooie trui zien. Eindelijk zijn ze aan de beurt. Als Marco de beschuit heeft betaald, vraagt hij: „Mogen wij een kleurplaat van u hebben?" „Ja hoor, jullie krijgen allebei een plaat van mij. Doe maar goed je best. Voor de tien mooist gekleurde platen heb ik een prijs. Kijk maar, hier liggen ze".

„Die grote politiewagen vind ik mooi", zegt Marco. „Die wil ik winnen, ik ga heel erg mijn best doen". De bakker knikt. „Doen jullie maar goed je best, meisjes", zegt hij. Marco schrikt. Denkt de bakker dat hij een meisje is? Wat raar. „Ik ben geen meisje", zegt hij.

„O, ik dacht het", zegt de bakker. „Die trui met Nijntje erop dragen veel meisies'. .Een beetje verdrietig komt * Marco thuis. „De bakker denkt dat ik een meisje ben", zegt hij. „Ik wil die trui niet meer aan, het is een meidentrui".

„Ik vind hem juist zo leuk", zegt moeder. „Echt, Marco, het is geen meisjestrui. Er zijn genoeg jongens die zo'n trui met Nijntje erop dragen". Maar Marco is niet tevreden. „De bakker zei het zelf', zegt hij. „We zien nog wel Marco ', vindt moeder. „Weetje wat we doen? Morgen gaan we naar de kapper, dan krijg jij een stekeltjes-kuif Dan ben je weer een echte vent".

„Zullen we de plaat gaan kleuren?" vraagt Lydia. „Jij hebt )as nieuwe viltstilften. Die deuren zo fijn". „Mam, een van de prijzen bij de bakker is een politiewagen. Die vial ik winnen", zegt Marco. „Dan moet ie maar goed je best doen', zegt moeder. „De plaat is best moeilijk hoor!" Marco en Lydia doen heel erg hun best om de plaat mooi te kleuren. Na een tijdje zegt Marco boos: „Ik houd ermee op, ik kan helemaal niet netjes kleuren. Moet je je kijken mama, ik heb over de lijntjes gekleurd. Lydia's plaat is veel mooier dan de mijne".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 17 december 1993

Reformatorisch Dagblad | 40 Pagina's

Marco heeft verdriet

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 17 december 1993

Reformatorisch Dagblad | 40 Pagina's

PDF Bekijken