Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Paskamermoord ligt „uiterst gevoelig

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Paskamermoord ligt „uiterst gevoelig"

Dader waste wellicht handen in emmer van buurvrouw die ramen zeemde

6 minuten leestijd

ZAANSTAD - Sandra van Raalten stond in het Zaanse bekend als een vrolijke, aantrekkelijke meid van 21, die bruiste van de toekomstplannen. Haar werk als verkoopster in Boetiek Manouk aan de Westzijde in het centrum van Zaandam was slechts een tussenstop, op weg naar betere tijden, liefst aan de zijde van haar vriend Luc Nijholt. Sandra begon behoorlijk genoeg te krijgen van het vaak eenzame baantje.

Op 30 november van dit jaar zal het precies tien jaar geleden zijn dat de jonge verkoopster voor het laatst te voet van het huis van haar moeder naar het boetiekje ging. Op de bewuste ochtend loopt het niet storm in het historische Zaanse pandje. Het publiek wipt gemakkelijker het in 1993 tot de grond toe afgebrande winkelcentrum Wastora binnen, waar alles immers binnen handbereik is. Sandra begroet een paar klanten, die wel passen maar niet kopen.

Licht uit

Kort na half twaalf krijgt een vrouwelijke klant de schrik van haar leven. Ze loopt de boetiek binnen, waarbij het haar bevreemdt dat het licht uit is, en ziet plotseling het levenloze lichaam van Sandra van Raalten liggen in de paskamer uiterst rechts, achter in de winkel.

De klant rent in paniek de winkel uit, waarna een naburige winkelier de eerste is die ziet dat Sandra slachtoffer is geworden van een vlaag wrede waanzin: ze is met afgescheurde 'repen gordijnstof aan handen en voeten gebonden, haar mond is met een zakdoek gekneveld. Haar keel is tot op de nekwervels opengesneden. Ze ligt in een grote plas bloed, dat tot een hoogte van circa anderhalve meter op de wand van de paskamer is gespat. Haar hals vertoont ook nog twee kleine steekwonden.

Zaandam huivert zodra het nieuws zich die dag over de stad verspreidt en weldra huivert heel Nederland mee. Zo'n brute moord, op klaarlichte dag, in een open winkel, op zo'n onschuldig meisje. En van de dader geen spoor. De Zaanse politie zet een dertig man sterk recherchebijstandsteam op en begint een onderzoek dat gerust een van de geruchtmakendste uit de jaren tachtig genoemd mag worden.

Getuigen

Honderden mensen worden als getuige of als potentiële verdachte gehoord. De buurt wordt uitgekamd, op -zoek naar sporen. Het levert echter allemaal niets op. Het politieteam krimpt naarmate de tijd verstrijkt steeds verder in en houdt al voor Kerst 1984 op te bestaan.

Zo niet echter de zaak zelf. Wie nu voorzichtig bij de Zaanse politie informeert of men bij wijze van terugblik nog eens over het drama wil praten, krijgt nul op het rekest, omdat „de zaak nog steeds uiterst gevoelig ligt". Die gevoeligheid is niet moeilijk te verklaren; in 1986, na de nodige wisselingen in de Zaanse recherchetop, formeren de hoofdinspecteurs H. Munting en F. Bouwman een nieuw .(zeskoppig) team. dat zijn tanden andermaal in de zaak mag zetten.

Fietsenhandelaar

Dit hernieuwde onderzoek leidt in datzelfde jaar tot de arrestatie van de 33-jarige fietsenhandelaar R. van Z. Van Z. was een goede bekende van Sandra en haar vriend Luc. Zijn leven werd in die dagen beheerst door huwelijksperikelen, waarover zijn vrouw tegenover de politie bij herhaling een boekje zou opendoen. Uit haar talloze verklaringen rees weldra een beeld op van Van Z. dat hem tot verdachte van de gruwelmoord bestempelde. Bovendien: lagen er niet al processen-verbaal in het dossier, pal na de.moord opgemaakt, waarin stond opgetekend dat Van Z. -„een blonde man"- op 30 november 1984 bij politiemensen ter plaatse zenuwachtig informeerde wat er was voorgevallen? En had hij niet een gevoelig gat in zijn £ilibi? De moord op Sandra wordt met de aanhouding van Van Z. een onvervalste lustmoord: de man zou zich op de bewuste ochtend in de boetiek hebben vervoegd en Sandra hebben verleid dan wel gedwongen tot deelname aan een seksspelletje. Het spel liep uit de hand, aldus de politietheorie, en Sandra bekocht dat met de dood.

Van Z. kwam er in het onderzoek voor uit dat hij overtuigd liefhebber van seksspelletjes was. Maar dan wel in de slavenrol - als iemand graag vastgebonden en gepijnigd wilde worden, was het Van Z. wel. De 'tragiek' van zijn huwelijk was dat zijn vrouw er niet van gediend was. Van Z. ontkent tijdens de lange verhoren op het politiebureau in Wormerveer.

Hoger beroep

De rechtbank in Haarlem zag in de spelletjes-bewijsvoering voldoende grond om Van Z. te veroordelen tot twaalf jaar gevangenisstraf. De verdachte tekende hoger beroep aan en wisselde van advocaat. De Utrechtse strafpleiter mr. P. H. Doedens kreeg de zaak van zijn leven. Voor het Amsterdamse gerechtshof trommelde hij een stoet getuigen op, die op vragen van de raadsman de ene na de andere pijler in het dossier onderuit schopten: de plotselinge rolverwisseling van Van Z. in het seksspel, de inspanningen van speurhond Tim (die Van Z.'s lichaamsgeur ontdekte op de zakdoek en gordijnstof waarmee het slachtoffer was gebonden), het feit dat er geen andere verdachten op de korrel waren genomen. Doedens „stuntte maar wat", zo meldt het boek dat in 1989 over de zaak is verschenen.

En met succes. In februari 1988 was Van Z. weer vrij man, die de ontvangst van een forse schadeclaim van Justitie tegemoet kon zien, wegens de extreem lange tijd die hij in het huis van bewaring had doorgebracht. De Zaanse politie is verbijsterd.

Zeem-emmertje

Jaren later zegt de ex-verdachte gekweld te worden door die ene vraag van zijn advocaat: waarom hebben politie en Justitie hun ogen gesloten gehouden voor andere verdachten? Die waren er namelijk wel degelijk. Niemand heeft ooit kunnen vaststellen wie de man was die zijn handen heeft staan schoonspoelen in het zeem-emmertje van een bejaarde vrouw, voor haar woning aan de Herengracht, op steenworp afstand van boetiek Manouk, vlak na de moord. De man zei niets en holde weg. De ramenzeemster gooide luttele minuten later haar emmertje leeg in de gootsteen, waarmee misschien wel cruciaal bewijs voorgoed verloren ging.

In de grote strafzaal van het Amsterdamse gerechtshof opende Doedens tevens de aanval op mevrouw De B., die vlak voor de moord in de boetiek werd gesignaleerd door een andere klant, in het gezelschap van een man „met donker krulhaar". Jaren later staat de desbetreffende klant nog pal achter haar waarneming: het was mevrouw De B. (voormalig echtgenote van ex-politieman M. H., die vorig jaar werd veroordeeld voor de moorden op mafiabaas Klaas Bruinsma en drugshandelaar Anton Hijzelendoom) die zij in de winkel heeft gezien. Mevrouw De B., die er bij het gerechtshof niet voor terugdeinsde andere getuigen te intimideren en een pakketje knipsels over de paskamermoord bij een ander in bewaring gaf, heeft altijd ontkend op de dag van de moord in de boetiek te zijn geweest.

Oog in oog

Eén getuige heeft vermoedelijk oog in oog gestaan met de moordenaar. Op de ochtend van de moord stapte om kwart over elf een bejaarde Zaanse de boetiek binnen, waar het licht ook toen al was uitgeschakeld. Toen zij verder de winkel in liep, stapte „een man met zwart haar" op haar af. „We zijn gesloten!" siste hij haar toe. De vrouw schrok enorm en maakte zich spoorslags uit de voeten. Wie de man ook geweest is, de paskamermoordenaar loopt nog steeds vrij rond.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 30 augustus 1994

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Paskamermoord ligt „uiterst gevoelig

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 30 augustus 1994

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken