Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Liever geen confrontatie met Harnas

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Liever geen confrontatie met Harnas

Grote vraag is of de aanslag op lijn 5 Rabins politiek kan ombuigen

5 minuten leestijd

TEL AVIV - De explosie gisteren in het hart van Tel Aviv bevestigt opnieuw dat iedereen in Israël het slachtoffer kan worden van terreur. In de geschiedenis van de staat zijn bussen vaak het doelwit geweest. Dit jaar alleen al was het de zesde keer dat Palestijnse extremisten het hadden gemunt op deze voertuigen. In alle bussen hangen waarschuwingen dat mensen moeten uitkijken voor verdachte voorwerpen.

Maar tegen extremistische moslims die bereid zijn zichzelf op te blazen, is weinig te doen. Veel passagiers nemen immers tassen en dergelijke mee en het is gemakkelijk een auto tegen een bus op te rijden -zoals in april dit jaar in Afula gebeurde. De zelfmoordenaars -en dat geldt ook voor de Hamas-leden die vorige week door Israëlische troepen werden doodgeschoten na de schietpartij in Jeruzalem en na de ontvoering van soldaat Nachshon Wachsman- zijn er rotsvast van overtuigd dat ze linea recta naar de hemel gaan omdat ze sterven in de heilige oorlog voor de islam.

Het is nu duidelijker dan ooit dat Israël gewikkeld is in een oorlog tegen de islamitische verzetsbeweging Hamas. Deze beweging zet alles op alles om het vredesproces te verstoren. De extremistische kern van deze beweging wordt gevormd door de vaak jonge leden van de "Izzadin al Qassem"-factie, de militaire vleugel.

Vuile werk

Hamas, die niet alleen soldaten als slachtoffers kiest maar ook gewone burgers, is de laatste tijd bijzonder actief. Vorige week zondag vuurden twee leden van deze fanatieke moslimbeweging hun magazijnen leeg in een winkelstraat in het centrum van Jeruzalem, totdat ze zelf door grenspolitiemannen werden neergemaaid. Het Israëlische publiek had deze aanslag nog niet verwerkt of het kreeg televisiebeelden gepresenteerd van een angstig kijkende soldaat die door de Hamas was ontvoerd. Het gijzelingsdrama werd vrijdagavond afgesloten met een faliekant mislukte bevrijdingspoging van het Israëlische leger. En toen kwam gisteren de aanslag die het land het meest schokte.

Israël hoopte dat na de terugtrekking van het leger uit de Gazastrook en het Jericho-gebied Jasser Arafat het vuile werk zou doen door de moslimfundamentalisten keihard aan te pakken. Tot nu toe is dit een ijdele hoop geweest. Door het recente geweld is Israël er opnieuw aan herinnerd dat het akkoord met de PLO de invloed van de moslimfundamentalisten niet heeft doen verminderen. „Als we dachten dat de Hamas gematigder is geworden ten gevolge van het vredesproces hebben we een vergissing gemaakt", concludeerde enkele dagen geleden het linkse blad "Al Hamishmar". „De Hamas is een uit de hand gelopen terroristenbeweging, die veel geld krijgt van Iran en Libië, wier heilig doel het is om het vredesproces op elke mogelijke wijze te saboteren. Tot onze grote spijt heeft deze volksbeweging diepe wortels in de Gazastrook en op de Westbank".

Jasser Arafat ging vorige week over tot de arrestatie van honderden Hamasleden in de Gazastrook, maar deze week werden weer velen op vrije voeten gesteld. De PLO-leider heeft het in zijn macht om via zijn politie-apparaat de Hamas uit te schakelen. Maar Arafat wil deze islamitische beweging juist incorporeren in zijn samenleving. Tot nu toe beperkt hij zijn acties tot het aanhouden van de leden van de "Izzadin al Qassem"-factie (de militaire vleugel van de Hamas) en het bestrijden van illegaal wapenbezit.

Dwars door gezinnen

Wat Arafat betreft, zal de Hamas gewoon als oppositiepartij deelnemen aan de over enkele maanden te houden verkiezingen voor de Palestijnse Raad voor zelfbestuur. In een harde confrontatie met Hamas heeft Arafat weinig trek: een derde deel van de bevolking in de Gazastrook steunt deze beweging en de scheiding tussen PLO- of Hamas-support loopt soms dwars door gezinnen heen. Bovendien voorziet de Hamas in medische en educatieve noden voor de verpauperde Palestijnse bevolking. Een harde aanpak van deze beweging kan hem zijn leven kosten. Bovendien, zo beweren Palestijnse bronnen, heeft de politieke stroming van de Hamas geen of nauwelijks zeggenschap over de kleine extremistische cellen die terreurdaden of kidnappingen uitvoeren.

Ook leiders van de Hamas zelf zijn niet uit op een confrontatie met Arafat. In de door Arafat bestuurde autonome gebieden willen ze de orde handhaven. Daarbuiten -op de Westbank buiten het Jericho-district, in Jeruzalem en binnen de Groene Lijn (de Hamas erkent Israël binnen de grenzen van 1967 evenmin)- kan de gewapende strijd wat hen betreft doorgaan. Rechts beweert dat de Hamas en de PLO onder één hoedje spelen. „Het is verkeerd de Hamas de schuld te geven en de PLO vrij te spreken van deze gruweldaden", zei Netanyahoe gisteren. „Zij werken echter nauw samen". Volgens hem zorgt de PLO ervoor dat Israël zich via de onderhandelingen terugtrekt. De Hamas gebruikt vervolgens de ontruimde gebieden als bases voor terreur. „Hamas is erin geïnteresseerd dat de PLO dit vredesproces voortzet, anders zou ze Arafat al hebben vermoord."

Haast

Maar Israël zou Israël niet zijn als niet een aantal commentatoren de oorzaak van het geweld bij Israël zelf had gezocht. Des te sneller de onderhandelingen over een vredesregeling met succes worden afgerond, des te zwakker zal de invloed van de Hamas op de Palestijnen worden, zo schreef het blad Ha'Aretz vorige week in een commentaar. De krant meende dat zo lang het politieke proces vertraging ondervindt, de invloed van de Hamas zal groeien.

De regering zette inderdaad haast achter het vredesproces. Deze week gingen de gesprekken met de Palestijnen in Cairo door, zonder dat de regering-Rabin daaraan de voorwaarde verbond dat Jasser Arafat de Hamas uitrangeert. Een interessante vraag in de komende dagen wordt of de bloedige klap in lijn 5 de politiek van Rabin kan ombuigen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 oktober 1994

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Liever geen confrontatie met Harnas

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 oktober 1994

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken