Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Over huilen is weinig bekend

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Over huilen is weinig bekend

In avonduren wordt meest naar zakdoek gegrepen

4 minuten leestijd

TILBURG - „Baby’s huilen omdat dat hun manier is om te zeggen: Er is iets aan de hand. Ze hebben honger of pijn. Volwassenen huilen niet om alarm te slaan. Zij zijn in staat om te zeggen wat er is. Over huilen bestaan veel volkswijsheden. Het zou bijvoorbeeld gezond zijn. Wetenschappelijk gezien is er heel weinig over bekend. Mannen huilen minder dan vrouwen. Waarom en wanneer mensen precies hun tranen en emoties de vrije loop laten, staat echter wetenschappelijk niet vast”.

Dat stelt de Tilburgse psycholoog en onderzoeker A. Vingerhoets. Hij dook in de wereld van het huilen. Zijn vakgroep aan de Katholieke Universiteit Brabant (KUB) houdt zich bezig met psychologie en gezondheid. Vingerhoets, gespecialiseerd in stress en emoties, publiceerde onlangs zijn onderzoek.

„Huilen is sterk verbonden met emoties. Iedereen kan wel een paar momenten noemen waarop hij of zij in tranen uitbarst. Het is desondanks niet echt te voorspellen wanneer iemand gaat huilen. Vaak zit er een tijd tussen de erge gebeurtenis en de komst van de waterlanders. Soms een paar uren, soms ook jaren. Waarom dat is, weten we niet”, aldus Vingerhoets.

Hij noemt het verhaal van een man wiens relatie met een vrouw uit Schotland al jaren is verbroken. Op een middag hoort hij Schotse muziek op de radio. Hij raakt hevig geëmotioneerd en de tranen komen. „Waarom dit pas na jaren gebeurt, is niet bekend. Dat maakt het voorspellen van wanneer mensen gaan huilen zo moeilijk. Vaak gaat het om een kleinigheid die op het oog een gebeurtenis van niks lijkt, die tot huilen leidt”, zegt de Tilburgse onderzoeker.

Avonduren

Afgewezen worden, scheiding en verlies en zich bewust zijn van eigen falen staan in de top-drie van redenen waarom mensen in tranen uitbarsten. „Mensen huilen niet alleen als er een dierbare is gestorven of omdat een relatie is beëindigd. Ook geluk kan tranen opwekken”, zegt de onderzoeker. Hij noemt het opvallend dat mensen lichamelijke pijn amper noemen als reden om te schreien.

Een huilbui ontstaat doordat men zich droef, machteloos of kwaad voelt. Vaak gaat het om een combinatie van emoties, die er meestal ’s avonds tussen zeven en elf uur uit komen. Vingerhoets ontdekte dat in de avonduren het meest naar de zakdoek wordt gegrepen.

„Mensen zijn dan vermoeider en hebben tijd en ruimte om hun emoties de vrije loop te laten. Overdag op het werk houden mensen zich nu eenmaal meer in. ’s Avonds komen de conflicten aan de oppervlakte”, zo verklaart de onderzoeker de avondhuilbuien. Maar ook boeken en films dragen hun steentje bij aan het veroorzaken van tranen.

Stresshormonen

Hij heeft de indruk dat mensen in snikken uitbarsten als zij niet meer weten hoe zij zich anders moeten gedragen. „Zij hebben geen andere adequate reactie paraat. Iemand die een gouden medaille op de Olympische Spelen heeft gewonnen, staat met tranen in zijn ogen op het ereschavot. De winnaar is zo overspoeld door emoties, dat hij geen kant op kan. Het liefst wil hij misschien nog meer rondjes rennen door het stadion. Maar dat kan niet. Hij staat machteloos en dan komen de tranen”, zegt Vingerhoets.

Een van de opvallendste uitkomsten van zijn onderzoek noemt hij dat 40 procent van de mensen huilt als hij of zij alleen is. Nog eens 40 procent laat de tranen de vrije loop als er één iemand in de buurt is. De rest huilt als er meer mensen bij zijn.

Huilen is gezond, luidt een volkswijsheid. Vingerhoets weet niet of dat zo is. Wetenschappelijk is het nog nooit bewezen. „Mensen voelen het zo aan. Maar het is een subjectieve beleving, die ontstaat doordat mensen zich na een huilbui vaak opgelucht voelen en het gevoel hebben er weer tegenaan te kunnen. Voor anderen geldt dit niet”.

Hoe vaak de gemiddelde Nederlander een traantje wegpinkt is niet bekend. Amerikaans onderzoek wijst uit dat een man gemiddeld 1,4 keer per maand huilt en een vrouw 5,3 keer. Hormonen verklaren hoogstwaarschijnlijk het verschil.

Ook zijn er theorieën dat huilen bevorderlijk is voor de afvoer van schadelijke stoffen, de zogeheten stresshormonen, uit het lichaam. Vingerhoets zou hier graag ook onderzoek naar willen doen. „Er wordt nogal eens lacherig over onderzoek naar huilen gedaan. Het zou geen onderwerp zijn voor een serieuze onderzoeker. Maar toch heeft iedereen ermee te maken”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 6 januari 1995

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

Over huilen is weinig bekend

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 6 januari 1995

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

PDF Bekijken