Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Tol betalen bij 200 kilometer per uur

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Tol betalen bij 200 kilometer per uur

„Binnen twee jaar kan het systeem in Nederland in werking zijn"

5 minuten leestijd

Op weg naar Amsterdam sneeuwt het. Vrachtwagens op de Al zorgen voor een vieze douche. De file voorbij Naarden lost langzaam op, maar net voor Muiden staat de zaak weer vast; bumper aan bumper, vier banen breed. Lastige omstandigheden voor camera's langs de weg die hier van elk kenteken een bedrag zouden moeten innen.

De techniek ligt er al voor op de plank, maar het ministerie van verkeer en waterstaat doet liever rustig aan met de invoering van elektronisch tol heffen. Het laatste dat de minister wil, is een herhaling van het paspoortdrama. Elektronisch tol heffen zal dan ook niet voor de eeuwwisseling worden ingevoerd, denkt het ministerie. Toch staat er al een Amsterdams bedrijf klaar. De eerste proeven op drukbereden snelwegen in Japan zijn veelbelovend.

Dat winterse weersomstandigheden op de Nederlandse wegen de mogelijkheden van elektronisch tol heffen zouden kunnen beperken, betwijfelt Paul Dinnissen van het Amsterdamse bedrijf DigiCash. „Ik pak even de uitslag van de test in Japan erbij”. In dat land onderging het systeem van DigiCash een vuurproef in de sneeuw. Dinnissen: „Vijf motorrijders passeerden daar naast elkaar over drie rijstroken en twee vluchtstroken twee camera's. Het sneeuwde en de motoren hadden een snelheid van 200 kilometer per uur. Alle vijf werden ze feilloos gedetecteerd”.

In zaken

Het bedrijf DigiCash staat onder leiding van de Amerikaanse wetenschapper David Chaum. Vijf jaar geleden ging hij in zaken. Tot die tijd was Chaum als hoogleraar onder meer verbonden aan het Centrum voor Wiskunde en Informatica (CWI) in Amsterdam. Inmiddels zit hij, als hij niet in het vliegtuig tussen Nederland en Amerika vertoeft, een deur verder in de Amsterdamse Watergraafsmeer. Naast' het CWI staat het kantoor van DigiCash, een bedrijf met ongeveer twintig medewerkers dat is gespecialiseerd in digitaal geld in de vorm van een plastic kaartje, de smart card.

David Chaum staat bekend als een van de beste geheimschriftdeskundigen ter wereld. Voorafgaand aan een gesprek op zijn kantoor heeft de secretaresse een aantal pennevruchten van haar werkgever opgestuurd. Zijn devies luidt: elektronisch geld heeft de toekomst, maar alleen onder de voorwaarde dat de privacy van de betaler optimaal gewaarborgd is.

Schiphol

„Als je met een kaart betaalt, mag niemand kunnen nagaan van wie dat geld afkomstig is”, zegt Paul Dinnissen. Hij verontschuldigd zijn directeur: die zit nog in het vliegtuig of hij loopt inmiddels net op Schiphol. Dinnissen neemt de nationale luchthaven als voorbeeld van een plaats waar de privacy gevaar zou kunnen lopen als een reiziger daar digitaal betaalt.

„Stel dat iemand geregeld op Schiphol met een credit-card betaalt.

De card-maatschappij kan dat zien. Het staat ook op iemands maandoverzicht. Een maatschappij zou zijn adresgegevens bijvoorbeeld beschikbaar kunnen stellen aan reisbureaus. Die bedrijven komen natuurlijk graag in contact met mensen die veel op Schiphol komen”.

Een Amerikaans voorbeeld bewijst de vindingrijkheid van bedrijven die op zoek zijn naar een aantrekkelijk klantenbestand. Dinnissen: „Een chocoladefabrikant die een nieuw produkt op de markt wilde brengen, kocht van een telefoonmaatschappij het adressenbestand van mensen die de laatste vier weken het informatienummer van Weight Watchers hadden gekozen. In Nederland verwacht je dit soort praktijken niet, maar in de VS is bijna alle informatie te koop”.

Contanten

In de gedachten van de DigiCash-onwerpers stapt de tol betalende Nederlandse automobilist met zijn pasje naar een soort geldautomaat. Dat apparaat staat op een voor autorijders goed bereikbare plaats, bijvoorbeeld bij een benzinestation. Een chauffeur zet bij de geldautomaat zijn contanten om in digitaal geld en slaat dat op in zijn pasje. De eigenaar schuift de smart card in een houder achter de voorruit en kan vertrekken. Met een gerust hart.

„DigiCash is het enige systeem dat gedurende de betaling noch de identiteit van de kaart noch die van de gebruiker prijsgeeft”, aldus Dinnissen. Op die .regel bestaat één uitzondering. Het systeem sluit zwartrijden op een tolweg vrijwel uit, dus zodra de eigenaar met een ontoereikend saldo op zijn pasje langs de camera's wil, fotografeert dat apparaat wel het kenteken van de auto en krijgt de eigenaar een rekening thuis.

Een automobilist die toch 'zwart' langs de camera's wil, hoeft niet te proberen of hij soms bij hogere snelheden succes heeft. Het systeem legt alles vast in 20 milliseconden. Wie 200 kilometer per uur rijdt, legt in die tijd slechts 1 meter af.

Treinen

Dat het systeem van DigiCash tot tevredenheid kan functioneren, is niet alleen bij de Japanse proef bewezen. Amerikaanse spoorwegmaatschappijen rusten hun wagons met soortgelijke apparatuur uit om te kunnen afrekenen met de beheerder van de spoorlijn. In de VS maken meerdere spoorwegmaatschappijen gebruik van de rails. Ook in Frankrijk hebben wagons van de TGV dat soort apparatuur aan boord. Daar vindt langs het spoor detectie plaats om achteraf de wegen van een wagon te kunnen nagaan. De TGV is met snelheden tot 400 kilometer per uur het bewijs van het feit dat Digi Cash ook bij hoge snelheden geen steken laat vallen, zegt Dinnissen.

Wil de Nederlandse overheid langs 's rijks wegen een systeem om elektronisch tol te kunnen heffen, kan DigiCash dat leveren, zegt de inmiddels gearriveerde David Chaum. „Als het moet, staat het systeem hier over twee jaar langs de weg”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 10 januari 1995

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Tol betalen bij 200 kilometer per uur

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 10 januari 1995

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken