Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Knokken voor een volwaardige plaats

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Knokken voor een volwaardige plaats

Vakopleidingen Sonneheerdt biedt cursussen voor blinden en slechtzienden

6 minuten leestijd

Ben je blind of slechtziend, dan zit je behoorlijk om het hand. Op opleidingen is er nauwelijks ruimte voor je, bedrijven staan niet om je te springen en bovendien ben je zelf óók niet tot alles in staat. Dat is, kort samengevat, de problematiek van een visueel gehandicapte. Vakopleidingen en Arbeidsbemiddeling Sonneheerdt te Ermelo probeert daaraan wat te doen. Van het aanbieden van een opleiding tot het vinden van een passende werkplek.

Ergens, verscholen in de bossen van Ermelo, ligt het terrein van Sonneheerdt, het christelijk blindencentrum waar verschillende blinden en slechtzienden hun woon-, opleidings- of werkplek hebben gevonden. Een oase in een wereld, waarin alles -zo schijnt het- op het visuele gericht is: van verkeerslichten tot videocamera’s. Van naambordjes tot reclamezuilen.

Vereniging Sonneheerdt spant zich in voor iedereen die in het dagelijks leven met weinig of geen zicht te kampen heeft. Woonvoorzieningen, recreatievoorzieningen, een vakantiecentrum, een activiteitencentrum, een arbeidsbemiddelingsbureau, verschillende vakopleidingen en een produktiecentrum: allemaal zaken die vanuit de vereniging ontplooid worden. Bij elkaar bieden ze een compleet servicepakket voor de visueel gehandicapte.

Knokken

Stephan (28) ontloop je niet zo snel als je het gebouw van de Vakopleidingen Sonneheerdt binnenstapt. Elke bezoeker ontvangt hij en elk binnenkomend telefoongesprek neemt hij op. Feilloos verbindt hij door en raakt in het geheel niet van z’n stuk als er meerdere toestellen -op verschillende toonhoogte- beginnen te ratelen. „Onze receptionist is blind. Wilt u • zich melden?”, staat er op een bordje naast de balie.

Met nietszeggende ogen kijkt hij me aan, als ik me voorstel. Waarschijnlijk heeft hij er minder last van dan ik. Ik moet wennen aan de vreemde blik in zijn ogen; Stephan weet vrijwel niet anders. Vanaf zijn vierde jaar is hij blind, door een tumor. Sinds die tijd heeft hij moeten knokken voor een eigen plekje, een plekje waarop hij zich kan waarmaken.

„Vier, vijfjaar geleden kwam hij hier binnen”,.vertelt K. E. van Voorthuisen, supervisor Arbeidsbemiddeling en Vakopleidingen. „Toen dachten we: „Wat móeten we met hem?” Nu weet hij zich uitstekend te redden. Vorige week kregen we een nieuwe centrale en met een dag had hij het onder de knie. Onvoorstelbaar. We zouden hem gemakkelijk op de arbeidsmarkt kunnen plaatsen, maar het probleem is dat hij niet weg wil”.

Stephan is maar een enkel voorbeeldje van een visueel gehandicapte die met succes een opleiding bij Sonneheerdt volgde. Velen zijn hem voorgegaan, velen zullen nog volgen. Zoals Anna Drenth, een frisse meid van achttien lentes. Een jaar volgt ze nu de opleiding voor meubelstoffering en binnenkort gaat ze de stage in. Of denk eens aan Emiel Pekkeriet, negentien jaar en blind, die een opleiding doet in de administratieve richting.

Matten maken

In 1976 startte Vakopleidingen Sonneheerdt. Bouwen op ervaring kon ze nauwelijks. Stichting Bartimeüs in Zeist was een steun in de rug. Van Voorthuisen: „Vroeger kon je matten en borstels maken. Dat konden we de bewoners van Sonneheerdt gemakkelijk aanleren en daarmee wisten we ons goed te bedruipen. Echter, het werd steeds moeilijker om met matten en borstels de kost te verdienen. We konden de blinden en slechtzienden wel opleiden, maar ze geen plekje op de arbeidsmarkt garanderen.

Er werd met geluidstechniek, boekbinden en pianostemmen begonnen. Later volgden nog meer opleidingen en vielen er ook enkele af. Vakopleidingen Sonneheerdt biedt inmiddels een breed scala aan cursussen aan: administratieve technieken, informatica, technische opleidingen, elektrotechniek, rijwieltechniek, grafische technieken, meubelstoffering, pianotechniek, basisopleiding techniek en enkele kortdurende opleidingen. Elke opleiding levert een volwaardig, algemeen erkend diploma op.

Inmiddels zijn zo’n 350 blinden en slechtzienden voor de maatschappij klaargestoomd. De een is op kantoor terechtgekomen, de ander heeft een eigen fietsenzaak geopend. Vakopleidingen Sonneheerdt is als landelijk (erkend) opleidingscentrum voor blinden en slechtzienden de enige in z’n soort. „Er zijn wel andere opleidingen voor visueel gehandicapten, maar die betreffen veelal het basis- en mavo-onderwijs en sociale revalidatie”. Het christelijke van Sonneheerdt beperkt zich overigens voornamelijk tot het personeelsbeleid. "Anders zouden we geen landelijk centrum kunnen zijn”.

De schoolbevolking van Sonneheerdt is heel divers, zowel qua leeftijd als qua achtergrond. Het enige wat hen bindt, is hun visuele handicap. Maar verschillen zijn er te over. De één blind, de ander is slechtziend. Terwijl de blinde eenduidig en herkenbaar is, is de slechtziende vaak een onbegrepen ‘probleem’. „Het komt voor dat een slechtziende met veel moeite de weg naar de bushalte vindt, maar in de bus een boek openslaat en begint te lezen”.

Individueel

Qua leeftijd zijn de Sonneheerdt-leerlingen allemaal tussen de achttien en de veertig. De jongste groep is veelal vanaf de geboorte visueel gehandicapt, de oudste groep is het geworden als gevolg van een ongeval of oogziekte. Voor de Vakopleidingen betekent dit een extra uitdaging. De opleidingen worden zo veel mogelijk toegesneden op de individuele mogelijkheden. „De aanpassingen voor de ene leerling kunnen voor de andere leerling helemaal geen zin hebben”, is de ervaring van Van Voorthuisen.

Sonneheerdt is steeds meer marktgericht geworden. Puur uit ervaring en uit noodzaak. „Zij, die hier komen, komen niet voor de opleiding, maar voor werk”, aldus Van Voorthuisen. „Bovendien zijn de kosten van de opleiding hoog en kunnen we alleen subsidie krijgen, als we ten minste 60 procent van de leerlingen op de arbeidsmarkt kunnen plaatsen”. Voor Sonneheerdt lijkt dat overigens geen probleem: gemiddeld 83 procent van de cursisten vindt een plaatsje op de arbeidsmarkt.

Arbeidsbemiddeling Sonneheerdt biedt daarbij de helpende hand. „Per aanmelding kijken we of er voor de desbetreffende persoon wel reëel kansen zijn. Anders heeft de opleiding geen zin. Eigenlijk zijn we net als een arbeidsbureau. We voeren tests uit, we adviseren, bieden opleidingen aan en we begeleiden bij het vinden van een werkplek”.

Opbloeien

De vakrichting van Emiel, kwalificatie administratieve technieken, werd na uitvoerig overleg vastgesteld. „In het begin moest ik erg wennen”, vertelt de jonge cursist. „Nu vind ik het enorm leuk. Het is lekker beroepsgericht. Op de mavo vroeg ik me wel eens af: Waar doe ik het voor? Nu merk ik dat je je kennis direct kunt toepassen. Bovendien krijgt 80 procent van de leerlingen in deze richting een baan. Dat is hoopgevend, want de banen liggen niet voor het oprapen”. e

Alina kwam bij Sonneheerdt met de gedachte de administratieve sector in te gaan. Het pakte anders uit. Wat haar in eerste instantie niet aantrok, doet ze nu met heel veel plezier: meubelstofferen. Vanaf haar geboorte is Alina slechtziend. „Ik zie wel scherp, maar ik mis wat aan de onder- en zijkant. Verder ben ik nachtblind”. Tot haar twaalfde wist ze niet wat er aan de hand was. „Ik liep steeds tegen dingen aan. Op school werd ik er vreselijk om uitgelachen”. Alina zit inmiddels weer boordevol zelfvertrouwen. „Ik hoop later een eigen zaakje te beginnen”.

„Je ziet hier mensen opbloeien”, zegt Van Voorthuisen. Als je ze nú ziet, Stephan, Emiel en Alina; ze zijn steengoed”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 januari 1995

Reformatorisch Dagblad | 36 Pagina's

Knokken voor een volwaardige plaats

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 januari 1995

Reformatorisch Dagblad | 36 Pagina's

PDF Bekijken