Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Speelruimte is geen algemeen belang

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Speelruimte is geen algemeen belang

5 minuten leestijd

„Dit is nu de tweede keer dat ze proberen een stuk van mijn grond af te pakken. De eerste keer is het gelukt. Zeer tegen mijn zin. Maar nu zal het niet lukken. Ik laat niet over mij heenlopen”.

Bosma vertelde de rechter de voorgeschiedenis. Het was allemaal begonnen op het moment dat hij in 1970 een perceel grond in de gemeente Y kocht: „Edelachtbare, het betrof een stukje grond dat mijn vader uit een erfenis van zijn tante had gekregen. Hij bood mij die lap grond aan. Op dat moment was ik net vier jaar getrouwd en had twee kindertjes. De derde was op komst.

We woonden toen in een soort vakantiewoning. U begrijpt dus wel dat we naar een andere, wat ruimere woongelegenheid uitkeken. En ja, toen m’n vader mij vertelde dat ik dat perceeltje kon kopen, hoefde ik niet lang na te denken.

Mijn vrouw was alleen wel een beetje terughoudend en stelde voor eerst eens na te gaan wat ik met die grond kon doen. Mijn vrouw. Edelachtbare, is altijd al een beetje voorzichtig geweest en heeft mij meer dan eens af moeten remmen. Toen had ik alleen niet in de gaten dat ze op dat moment echt gelijk had. Hoe dan ook, toen pa mij die grond aanbood ben ik naar het gemeentehuis gegaan en heb gevraagd of ik een nieuwe woning mocht bouwen. Geen probleem, zei de ambtenaar die ik sprak. Ik hoefde alleen maar een tekening in te dienen en alles zou geregeld zijn”.

Knarsetandend

Bosma diende daarom medio 1971 een plan in en vrij snel daarna kreeg hij de benodigde bouwvergunning voor een leuk optrekje op het stukje grond dat hij van zijn vader had overgenomen. In de onmiddellijke omgeving stonden geen andere woningen en kon ook niet worden gebouwd. Bovendien was er rond de woning ruimte voor een riante tuin. Het nieuwe huis stond net buiten de bebouwde kom.

Vrijwel direct nadat de woning gereed was kwam de burgemeester van de gemeente Y op bezoek met de vraag of Bosma zijn achtertuin wilde verkopen. De gemeente wilde namelijk uitbreiden en een aantal woningen bouwen. Bosma weigerde echter: „Meneer de burgemeester, ik heb net mijn woning klaar en de achtertuin is aangelegd. Mijn drie kinderen, en straks ook de vierde, kunnen er nu leuk spelen. U gaat maar aan de andere kant van het dorp bouwen”.

Nog voordat het vierde kind geboren werd, was een groot deel van de achtertuin echter al onteigend. De gemeenteraad zette door. Knarsetandend stemden Bosma en zijn echtgenote met de woningbouwplannen in.

Heel koppel

’t Was echter te veel voor hen toen het gemeentebestuur een drietal jaren geleden nog een keer langs kwam: „Meneer Bosma, u heeft zeker wel in de krant gelezen dat we dringend om bouwgrond verlegen zitten. Nu heeft de gemeenteraad besloten dat de dorpskern in zuidelijke richting zal moeten worden uitgebreid. Om dat te kunnen doen, wil de gemeente uw zijtuin kopen. Het bestemmingsplan zal binnenkort hiervoor worden aangepast. Daarna willen we eigenlijk zo snel mogelijk beginnen met de bouw van woningen. We moeten tenslotte ook aan het algemeen belang denken”.

Bosma had ook een algemeen belang, zo meende hij. Hij liet dat ook de rechter weten, die uiteindelijk moest beoordelen of de gemeenteraad terecht een woonbestemming had gegeven aan zijn zijtuin.

„Meneer de rechter, ik heb nu tien kinderen. Inderdaad een heel koppel, die ik de ruimte probeer te geven. En daar heb ik mijn tuin voor nodig. Dat de gemeente woningen wil bouwen, vind ik prima, maar dan moeten ze maar bouwen in de tuin van de burgemeester. Ik heb al een keer grond opgegeven voor de gemeente.

Toen hadden ze het ook al over het algemeen belang, maar de maat is nu vol. Ik heb namelijk ook een algemeen belang: mijn gezin. Mijn kinderen moeten zich kunnen bewegen, kunnen spelen. En dat geldt ook voor de elfde, die op komst is. Ik wil u er ten slotte ook nog op wijzen dat de ambtenaren twintig jaar geleden hebben gezegd dat ik mijn gang kon gaan met bouwen”.

Andere invalshoek

De vertegenwoordiger van de gemeente had voor de problemen van Bosma alle begrip, maar legde uit dat de gemeente een heel andere invalshoek had: „Natuurlijk, het is te begrijpen dat de heer Bosma niet gelukkig is met de beslissing van de gemeenteraad. Hij raakt heel wat grond kwijt als de bouwplannen doorgaan. Maar daar staat tegenover dat het belang van de heer Bosma een particulier belang is. Het echte algemene belang is de behoefte van onze gemeente aan bouwgrond. Die is eigenlijk alleen maar in zuidelijke richting te vinden. We hebben wel gezocht naar andere woningbouwlocaties, maar daar stuitten we weer op andere, veel grotere problemen”.

De rechter: „We moeten de gemeente Y gelijk geven in haar keuze zoals deze is gedaan. De overheid dient belangen af te wegen en moet daarbij rekening houden met particuliere belangen. Bosma heeft gesteld dat hem twintig jaar geleden is meegedeeld dat hij kon gaan bouwen, maar dergelijke toezeggingen binden de gemeente niet voor eens en altijd. Latere ontwikkelingen kunnen de overheid nopen tot het maken van andere keuzes. Daarbij komt nog dat Bosma ervan uit kan gaan dat hij volledig schadeloos wordt gesteld indien woningbouw inderdaad in zijn tuin gaat plaatsvinden”.

Een laatste pleidooi waarin Bosma benadrukte dat het hem niet om geld of schadevergoeding ging, mocht niet baten. De gemeente kon haar gang gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 28 januari 1995

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

Speelruimte is geen algemeen belang

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 28 januari 1995

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

PDF Bekijken