Bekijk het origineel

Hulpverlener is geen ‘homogenezer’

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Hulpverlener is geen ‘homogenezer’

De laatsten der Mohikanen of… gewoon bijbelgetrouwe christenen?

9 minuten leestijd

„De samenleving doodverft Evangelische Hulp Aan Homofielen (EHAH) te vaak als een club waar iemand moet veranderen. Wij geloven dat God alles kán. Wij mogen Hem niet beperken in Zijn almacht. Maar óók niet beperken in Zijn soevereiniteit. Verandering van homo- naar heteroseksuele gerichtheid is geen vanzelfsprekendheid. Daarom is één van de lezingen tijdens onze studiedag naar aanleiding van het 20-jarig bestaan van de Stichting Onze Weg gewijd aan het onderwerp “Bevrijd celibatair leven”. Een leven in onthouding is nét zo legitiem”.

Dat zegt Krijn de Jong, directiemedewerker van de Amsterdamse Vereniging ”Tot Heil des Volks" en mederedacteur van haar maandblad “De Oogst”“. De EHAH vormt evenals ‘”t Scharlaken Koord” (christelijke hulpverlening onder prostituees) en twee Jeugdhotels een onderdeel van ‘het Heil’.

De Jong: „Onze hulpverleners zijn geen ‘homogenezers’; geen sprake van. Wij vormen een club mensen die met alle daarbij behorende ellende niet anders wil dan Christus volgen. Wáár Hij ook gaat”.

Het thema van de studiedag, op 6 mei in de Evangelische Hogeschool te Amersfoort, luidt “De laatsten der Mohikanen of… gewoon bijbelgetrouwe christenen?” Aanmelding is nog mogelijk. Het onderwerp is gekozen nadat De GAYkrant had geconstateerd „dat er barsten zitten in het refobastion”. De directiemedewerker van ‘het Heil’ zegt dat zowel in de Christelijke Gereformeerde Kerken als in de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt een stroming is die wil breken met de traditionele en schriftuurlijke afwijzing van de homoseksuele praxis. Tijdens de studiedag geeft de initiatiefnemer van het twintig jaar geleden begonnen hulpverleningswerk aan homofielen, Johan van de Sluis, een terugblik. De predikant dr. J. Hoek, tot 1993 lid van het moderamen van de hervormde synode, spreekt over “Bijbels verantwoord omgaan met homoseksualiteit”. De aan Gliagg De POort verbonden drs. P. Wagenaar en B. de Raadt spreken over “De ontwikkeling van de seksuele identiteit‘”en over “de gezinstherapeutische aspecten bij homoseksualiteit”. De EHAH-vrijwilliger Rob Verhaegh heeft het over “Bevrijd celibatair leven”. De afsluiting van de dag bestaat uit een forumdiscussie „waarin vooruit gebUkt wordt naar de toekomst”.

Lef hebben

Wat heeft jullie ertoe gebracht deze mensen uit te nodigen voor de ontmoetingsdag?

„Er zijn niet veel mensen beschikbaar die enigszins ter zake kundig zijn en lef hebben om op te treden in het openbaar”.

Lef hebben? Hoezo?

„Zulk optreden levert altijd confrontaties op; altijd! De sprekers preken nu in zekere zin voor eigen parochie.

Maar hun verhaal komt in de krant. Het levert brieven op en telefoontjes. Zij uiten hun mening in het openbaar. Dat mag van de grondwet nog nét, maar volgens de publieke opinie eigenlijk niet.

Kijk eens naar de voorpagina van het RD van 25 maart met het bericht dat de (meerderheid van de) hervormde synode praktiserende homo’s met hun leefwijze ten volle aanvaardt. Zo’n opmerking van prof. N. T. Bakker die verbijsterd zegt te zijn over „bepaalde schriftopvattingen” haalt dan de krant. Hij ziet in het weren van homo’s van het avondmaal „een ongehoorde aanslag op het Sola Scriptura”.

De openbare mening is feitelijk gevormd door een vrij kleine groep. Zij heeft het voor elkaar gekregen dat de samenleving het ongehoord vindt om de Bijbel nog te laten spreken.

U zegt: „Dat mag van de grondwet nog nét”. Hoe ziet u de toekomst?

„Het net wordt nauwer aangetrokken. Alle meningen moeten naast elkaar kunnen bestaan en dat betekent dat de inwoners van het land van de leugen de waarheid van Gods Woord niet waarderen. Ik zal het duidelijk maken met een voorbeeld.

In december vorig jaar sprak de Friese Raad van Kerken met nadruk uit dat homoseksualiteit „er mag zijn”. De raad nam daarmee afstand van de toen nog geldende beslissing van de hervormde synode.

Volgens het synodebesluit mocht een plaatselijke hervormde kerkeraad homoseksuelen verzoeken elders het heilig avondmaal te vieren. Maar de Friezen distantieerden zich met hun verklaring óók van een kort daarvoor in Drachten gestart spreekuur van onze EHAH.

De raad besloot in overleg met de interkerkelijke werkgroep Geloof en Homoseksualiteit Friesland een artikel op te stellen met als inhoud dat homoseksualiteit niet benaderd mag worden als „een ongewenste ziekte”. Ds. Ype Schaaf uit Dokkum, adviseur van de raad, vond zelfs dat in die tekst „pastoraat bedreven moet worden tegen de absolutistische benadering in bepaalde kring”. Die „kring” staat dan voor mensen die het in praktijk brengen van homoseksuele gevoelens op bijbelse gronden afkeuren”.

De GAYkrant

De Jong wijst op „vunzige uitspraken” in De GAYkrant. Krijn: „Prof. dr. Rob Tielman noemt die krant het AD van de homo’s. Voor óns staat het blad op één lijn met Playboy. En dan is het nog netjes gezegd. De GAYkrant bevat ook een rubriek over kerk en geloof’.

De directiemedewerker geeft ons inzage in het nummer van 15 april 1995, dat maar liefst 44 pagina’s op weekendformaat telt met achterin veel bloot. Op een pagina over film staat een bespreking van “Priest”, vanaf 20 april te zien in de bioscoop. “Priest” heeft onder andere het celibaat als onderwerp. Twee van de vijf opgevoerde priesters zijn seksueel actief. Eén met zijn huishoudster en de ander met wisselende homoseksuele contacten. De Amerikaanse Catholic League en de anti-abortusorganisatie American Life League vinden de film beledigend voor rooms-katholieken.

De recensent in de GAYkrant weet daarentegen precies de ‘domheid’ vande kerk aan te geven: „De vele dilemma’s en strijdigheden van het geloof en het instituut kerk zijn eerlijk neergezet. Hoewel de sympathie van de regisseuse duidelijk bij ‘de nieuwlichters’ ligt, is zij in staat ook de behoefte aan traditie en duidelijkheid serieus te nemen”. Zo simpel is dat dus! Wat christenen zien als gewetensvol omgaan met de Bijbel als de openbaring van de levende God krijgt zonder voorbehoud het kwetsende etiket ‘behoefte aan traditie en duidelijkheid”. Even eenvoudig als veelzeggend is óók het commentaar in de GAYkrant op de Nederlandse vertaUng van de Nieuwe Catechismus van de Rooms- Katholieke Kerk: „Oprecht katholieke homo’s en lesbiennes die serieus willen worden genomen, zouden zich misschien nog eens achter de oren moeten krabben. Zowel de weinig homovriendeüjke inhoud als de primaire doelgroep van de catechismus geven aan dat Gods Liefde door de top van de Rooms-Katholieke Kerk niet naar menselijke waarden kan worden vertaald”. En verder, denigrerend, beledigend: „We hebben het boekwerkje inmiddels besteld bij de reguliere boekhandel. Als het de moeite waard is, hoort u er nog over”.

Krijn de Jong: „Als wij een tiende deden van wat de mensen van de homobeweging zeggen, zaten wij al lang achter slot en grendel. Tegen christenen mag iemand aanschoppen. Holman sprak over ‘christenhonden’. Voor de rechter nuanceerde hij dat. Hij zei bepaalde soorten christenen te bedoelen “Wie dan?” vroeg de rechter. Holman noemde drie voorbeelden, onder wie mensen die vrouwen uit een politieke partij en homoseksuele leraren uit het onderwijs willen weren”.

Toetssteen

De Jong wijst erop dat homoseksualiteit „een toetssteen” vormt voor het werkelijk belijdend christen zijn. „Wij kunnen mensen aanzien voor gelovige. Maar als ze er iets voor moeten opofferen, gaan ze bedroefd heen. Daaruit valt gelijk te constateren dat het er voor de kerk niet best uitziet. Zij is aan het afkalven. En wij moeten niet denken dat dit alleen het geval is bij de gevestigde traditionele kerken. Een wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat 20 procent van degenen die tot de evangelische beweging gerekend worden homoseksualiteit aanvaardbaar vinden. Vijfentwintig procent is niet tegen samenwonen. Het blad “Vuur” van de Charismatische Werkgemeenschap Nederiand maakt attent op ‘homodiensten’, de eerste zondag in de maand in de Keizersgrachtkerk te Amsterdam.

Een toetssteen: Want er is bij acceptatie van het in praktijk brengen van homoseksuele gevoelens veel méér aan de hand. De mensen beseffen niet dat zij met het opgeven van het bijbelse standpunt veel méér prijsgeven. Zoals het monogame huwelijk. Aanvaarding van het in praktijk brengen van homoseksuele gevoelens gaat vergezeld van een totaal nieuwe visie op seksualiteit. Ongebreidelde hartstocht die zich niet zomaar laat verbinden aan een vaste relatie’.

Komen er reacties binnen bij de EHAH van mensen die zich in de kou voelen staan door het recente besluit van de hervormde synode, die homoseksuelen zonder nadere voorwaarden volledig wil aanvaarden?

„Het verdrietigste blijft dat mensen met homofiele gevoelens die zich daar op bijbelse gronden tegen verzetten zich steeds meer verlaten voelen. Zij uiten dat. Maar een veel grotere groep uit zich niet, terwijl hun strijd steeds banger wordt.

Er wordt op het ogenblik gewerkt aan de oprichting van een landelijk beraad Bijbel en homoseksualiteit. Daarin willen we zo breed mogelijk mensen samenbrengen en krachten bundelen van hen die nog het bijbelse standpunt onderschrijven. Via die breedte proberen wij de legitimiteit van onze mening boven vrater te houden.

Geruime tijd vormden wij met onze opvatting een curiositeit. Op het ogenblik zijn veel homo’s tamelijk agressief. De synode-uitspraak versterkt die houding. Er komt een eind aan hun dulden. In Engeland is de beweging Outrage actief in het uiten van woede. Zij chanteert allerlei mensen om voor hun homoseksualiteit uit te komen. In deze zin: „Je maakt jezelf bekend of w(j brengen het naar buiten. Ook verstoren homo’s daar meetings van hetzelfde karakter als onze geplande studiedag van organisaties die homoseksualiteit zien als ontsporing”.

De Jong wijst om de onverdraagzaamheid van tal van strijdbare homoseksuelen te illustreren op een brief met vunzige citaten van G. Reeve aan de in Friesland werkzame baptistenpredikant O. Bottenbley. Die brief is geschreven „om de valse berichtgevingen uitgaande van de Stichting EvangeUsche Homo-Hulp van uw confrater Johan van de Sluis te ontzenuwen”. De briefschrijver doelde daarbij op een door de EHAH begonnen spreekuur in Drachten.

Het epistel bevat de gemene beschuldiging aan het adres van een „fanatieke gelovige” christen uit Drachten die „dus drie doden op haar geweten heeft”. Want zij heeft een verpleegkundige zodanig beïnvloed dat deze „van een twaalfhoog flat sprong, zijn vriend met wie hij al jaren samenleefde in verbijstering achterlatend. Door wanhoop en verdriet stierf diens moeder veertien dagan later aan een hartaanval en de grootvader van het slachtoffer eveneens, een maand daarna”.

De ”werkgroep Orlando”, van welke die brief afkomstig is, verwijst tevens naar een artikel van Gooitsen Eenling in De GAYkrant. Deze schrijft dat het niet hun ‘aard’ is die het homoseksuelen moeilijk maakt. „Maar die veroordelende vingertjes van Gods grondpersoneel. Gebruik maken van de zwakheden van anderen en hen zó een levenswijze opdringen tegen hun aard is, mild uitgedrukt: manipulatie en sterk uitgedrukt: fascisme”.

Grote verdrukking

Krijn de Jong is er verbijsterd van. „Het eind van de seksuele ontsporing is nog niet in zicht. Denk eens aan het nummer van Playboy waarin ds. Hans Visser van de Rotterdamse Pauluskerk vertelt van zijn relatie met meer vrouwen. Zou dit niet iets zijn van de grote verdrukking? Als God de tijd niet inkort, redt niemand het, ook wij niet. Er is steeds meer sprake van een ’bijbelse’ legitimering van de zonde. Het is al veel verder dan wij durven toegeven”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 april 1995

Reformatorisch Dagblad | 26 Pagina's

Hulpverlener is geen ‘homogenezer’

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 april 1995

Reformatorisch Dagblad | 26 Pagina's

PDF Bekijken