Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Bekkeninstabiliteit na zwangerschap

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Bekkeninstabiliteit na zwangerschap

Boek van Judith Kouwenhoven werpt licht op haar ervaringen met een lastige kwaal

8 minuten leestijd

Zwangerschap is een gezonde ziekte. Vol verwachting zijn de aanstaande ouders negen maanden bezig met de vraag over en de zorg voor de gezondheid van het kindje. Maar staan ze er ooit bij stil dat er wel eens iets met de aanstaande moeder kan gebeuren? Weten ze dat er vrouwen zijn die door de zwangerschap langdurig of blijvend invalide zijn geworden? Over deze ervaring heeft Judith Kouwenhoven een boek geschreven. Bekkeninstabiliteit, een aandoening waarvan de oorzaak, de klachten en de behandelingsmethoden nog zo onbekend zijn.

Het boek bestaat uit diverse delen. Het voorwoord is geschreven door de voorzitter van de Vereniging voor bekkenprobleem in relatie tot symfysiolyse, Adelheid den Hollander. Kouwenhoven zelf beschrijft haar zwangerschap, de bevalling en de eerste periode na de bevalling. Haar revalidatiearts geeft vervolgens tekst en uitleg over de medische kant van bekkeninstabiliteit. Hij behandelt de diagnose, de oorzaken, de klachten en geeft aanwijzingen voor behandeling. En tot slot zijn er praktische algemene adviezen van de arts en de fysiotherapeut voor de (aanstaande) moeder met betrekking tot onder meer het staan, zitten, liggen, lopen.

In september 1993 weet Judith dat ze zwanger is van haar eerste kindje. Na de eerste twaalf weken begint ze wat last van haar schaambeen te krijgen, vooral als ze opstaat en loopt; een beurs, zeurderig gevoel. Ze merkt dat zwanger zijn helemaal niet meevalt, dat het een flinke lichamelijke belasting is, hoe leuk ook. Ze voelt zich diep van binnen een slappeling, omdat ze zo veel last van kwaaltjes heeft, terwijl andere zwangere vrouwen gewoon doorgaan met hun normale taken. Ook als de klachten erger worden en de beperkingen meer, vindt de verloskundige niet dat er iets bijzonders aan de hand is. Het hoort erbij. „De vind het nogal wat, maar ik moet het wel accepteren. Ik kan niet beoordelen of het normaal is. Als het zo is dat iedereen gewoon doorgaat, dan moet ik dat ook maar doen,” is de conclusie van Kouwenhoven.

Tijdens het zwangerschapsverlof nemen de klachten iets af door de rust die genomen wordt. In de 34e week van de zwangerschap wordt de pijn toch steeds heviger. „Als het zo doorgaat zal ik nog de hele dag moeten blijven liggen. Lopen gaat bijna niet meer”.

Eindelijk stuurt de verloskundige haar door naar de huisarts en krijgt Judith een bekkenband. Dat is een brede band die strak over de billen en het schaambot getrokken wordt om zo de bewegende delen van het bekken goed bij elkaar te houden en te ondersteunen. „Het is een verschil van dag en nacht. Ineens kan ik weer lopen. Niet te veel of te lang achter elkaar, maar het gaat. De pijn is duidelijk minder en mijn bekken zakt bij het lopen ook niet zover door van links naar rechts. Waarom heb ik die gordel niet eerder gekregen? Dat had me heel wat pijn kunnen besparen”.

Als ze veertig weken zwanger is, krijgt ze de brochure van de patiëntenvereniging voor bekkenproblemen in relatie tot symfysiolyse. „Hoezo patiëntenvereniging? Er was toch niets ergs aan de hand? En na de bevalling was dit toch allemaal weer over? Als ik ga lezen, krijg ik het er koud van. Alle symptomen, alle gevoelens die daarbij horen, alles wat ik heb, staat er! Maar er staat meer. In plaats van een vervelende maar toch vrij onschuldige zwangerschapskwaal, staat het als een serieuze aandoening omschreven. Een serieuze aandoening, met ernstige klachten, die zich vaak tot ver na de bevalling uitstrekken. Er staan zelfs verhalen over vrouwen bij wie het nooit meer is overgegaan, vrouwen die erdoor in een rolstoel terecht zijn gekomen. Ik ben verbijsterd”.

De bevalling

De gynaecoloog in Nijmegen, die veel ervaring heeft met bekkeninstabiliteit, instrueert Judith telefonisch voor de bevalling: „Geen kunstverlossing, niet meeduwen op de buik, en absoluut mijn voeten op het bed laten staan tijdens het persen. De beloof mezelf plechtig dat ik dat in ieder geval zal doen”. Zo geïnformeerd vinden Judith en haar man: „Laat onze baby maar komen!”

Drie dagen na de uitgerekende datum begint de bevalling. Vier nachten later mogen ze naar het ziekenhuis om, met behulp van een slaappil, even tot rust te komen. De volgende dag wordt Judith aan een weeënopwekkend infuus gelegd. Tijdens het persen wordt Judith regelmatig geadviseerd haar benen op te trekken. Ze weigert. Er wordt geknipt, het infuus gaat weer hoger. „Op een gegeven moment zullen ze ingrijpen. Ik wil geen keizersnee, en als ze een tang gebruiken, ben ik verloren… Dan neem ik een beslissing: dan maar kreupel. Ik heb eigenlijk geen keuze. Al die leuke adviezen van wat je wel en niet mag. Het kind moet er toch uit. Op dat moment, tussen twee persweeën in, kies ik bewust voor een mogelijk leven als invalide. Heel raar… Ik laat mijn benen optillen”. Dan duurt het nog even en tot slot duwt de vroedvrouw met kracht haar vuisten in Judiths buik. Eindelijk, na bijna twee uur, persen wordt de kleine geboren.

Na de bevalling

De dag na de bevalling kan Judith zich helemaal niet meer bewegen. Ze kan zichzelf niet eens omdraaien. Toch wordt ze naar huis gestuurd; ze heeft toch niets bijzonders? Ze kan niet bukken, haar kleren niet zelf aantrekken, de trap niet op of af. ’s Ochtends schuift ze centimeter voor centimeter naar de douche. Na drie weken komt ze voor het eerst beneden, waar een bed op haar staat te wachten. Voor de baby kan ze niet zorgen. TJS, kan het kind niet optillen en niet in bad doen. Ze kan alleen haar kindje voeden. Als haar man weer aan het werk moet, blijkt al de eerste dag dat ze echt niet alleen kan zijn met de baby. Haar ouders komen drie maanden lang elke dag oppassen. „Het was altijd een ander die mijn kind knuffelde, hem oppakte, met hem op en neer liep. Heel verscheurend vond ik dat. Ik ben toch zijn moeder, dacht ik dan”. „Altijd pijn, nooit met je kind kunnen stoeien of knuffelen. En nooit eens trots achter je kinderwagen lopen. Moest dit mijn hele leven zo blijven?”

Samen met een revalidatiearts en een fysiotherapeut die met de instabiliteit bekend zijn, wordt millimeter voor millimeter vooruitgang geboekt. Soms moeten er opeens weer centimeters worden ingeleverd. Die moeten dan weer millimeter voor milimeter worden terugveroverd. Ze krijgt heel langzaam weer een normaal leven. Ze heeft nog veel pijn, zit in de wao, maar kan weer wat autorijden, lopen, de trap weer op en zwemmen.

In het ”Tot slot” schrijft Judith Kouwenhoven dat ze dankzij de steun van haar man, haar ouders, haar revalidatiearts en fysiotherapeut „weer een bewegend mens” is geworden. Alleen door deze steun kon en kan ze de discipline opbrengen om te rusten, gericht te bewegen en vooral bepaalde dingen niet te doen, ook al valt haar dat nog zo moeilijk. „Maar het is de moeite waard!”

Het boek beschrijft goed en begrijpelijk het dagelijks leven van een (aanstaande) moeder met bekkeninstabiliteit. De strijd tussen willen en niet kunnen, de feiten en de ontkenning, het onbegrip worden op duidelijke wijze beschreven. Men moet niet verwachten dat het een naslagwerk is waarin sociale, psychische of bijvoorbeeld financiële gevolgen opgenomen zijn. Het is een ervaringsverhaal dat voor lotgenoten soms heel confronterend en ondersteunend is en voor familie en vrienden een hele openbaring.

Het boek is niet vanuit een christelijke levensbeschouwing geschreven. Als doelgroep wordt genoemd de patiënten met bekkeninstabiliteit en hun familie. Ik zou die groep willen uitbreiden: medici, verloskundigen, therapeuten, kraam-/gezinshulpen, predikanten/ouderlingen, gemeenteleden enzovoorts. Kortom: iedereen die op de één of andere wijze -in zijn/haar beroep of privéleven- in aanraking kan komen met iemand die zwanger is en een bekkeninstabiliteit heeft.

Het lezen van dit boek helpt een beetje te begrijpen in welke situatie vrouwen met bekkeninstabiliteit zich bevinden. Want vaak is niet aan de buitenkant te zien hoe ingrijpend deze aandoening lichamelijk en geestelijk is. Het boek voorkomt veel onwetendheid, veel (voor)oordelen. Daardoor kan de zwangere (en later de moeder) serieus genomen worden en kan zij adequaat bijgestaan worden met de juiste begeleiding, met noodzakelijk begrip en met ondersteuning, zodat het ergste -blijvende invaliditeit- kan worden voorkomen. Ik kan het boek van harte aanbevelen! Het geeft een goede indruk van de situatie van een vrouw met bekkeninstabiliteit en laat zich bovendien makkelijk lezen.

N.a.v.: ”Bekkeninstabiliteit; of: Doet u maar een beetje rustig aan, mevrouw”. (Een persoonlijk verslag over een nog te vaak niet herkende complicatie bij zwangerschap: symfysiolyse)” door Judith Kouwenhoven; uitg. Forum, Amsterdam, 1995; 158 pag.; ƒ 27,50.


Als alles volgens plan verloopt, zal op 15 januari in Rotterdam het ”Spine & Joint Center” worden geopend. Dit is een interdisciplinair behandel- en expertisecentrum voor rug- en gewrichtsklachten. De diagnose en therapie binnen het instituut zullen zich allereerst richten op twee afwijkingen: chronische lage rugpijn en bekkeninstabiliteit, Een brochure kan tot 15 januari aangevraagd worden bij: postbus 3443, 3006 AH Rotterdam.

Het adres van de Vereniging voor bekkenproblemen in relatie tot symfysiolyse is: Postbus 38, 6611 AA Overasselt. Tel.: ma, di, woe: 024 - 6 22 13 52; do, vrij: 070 - 3 63 67 89. Fax: 024 - 6 22 14 76.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van Wednesday 20 December 1995

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Bekkeninstabiliteit na zwangerschap

Bekijk de hele uitgave van Wednesday 20 December 1995

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken