Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Aznar wil Spanje fatsoenlijk maken

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Aznar wil Spanje fatsoenlijk maken

Conservatieve Volkspartij pinkt vruchten van het echec van de socialisten

5 minuten leestijd

APELDOORN/MADRID - De langzame opmars van de Spaanse conservatieve Volkspartij lijkt op zondag 3 maart In een zege uit te monden. Volgens deskundigen verslaat de Partldo Popular (PP) van José Maria Amar dan zijn socialistische tegenstander, de PSOE. Als het geen absolute is, dan toch een meerderheidsoverwinning, zo luiden de prognoses.

Nog nooit in zijn twintigjarige geschiedenis stond de PP er zo goed voor als nu. Bijlcans euforisch waren de 2938 leden op het op 19 en 20 januari gehouden partijcongres. De in 1990 tot partijleider gekozen José Maria Aznar windt er geen doekjes om. Als het aan hem ligt, neemt de PP straks het merendeel van de zetels in het parlement in beslag of vormt zij een coalitie met enkele kleinere partijen.

In 1989, in 1993 en 1994 tekende de klim naar de macht zich voor de PP geleidelijk aan scherper af. Intussen maakt de behoudende partij in tien van de vijftien provincies en autonome regio ’s de dienst uit, alsmede in enkele belangrijke steden als Madrid, Valencia en Sevilla.

Schaduw Franco

Lange tijd rustte op de PP de scha duw van dictator Franco. De partij was opgericht door een van diens ministers, Manuel Fraga Iribame. Deze droeg in 1990 de scepter over aan de beschroomde Aznar. Aznar had enige profileringscursussen nodig om aan te slaan bij het publiek -en nóg moeten ze in het land van Don Quichotte wennen aan diens blaffende staccatozinnen, de Chaplin-snor, kortom, aan diens ietwat treurige uitstraling van een door de inquisitie ontslagen ambtenaar in driedelig kostuum.

Bij de vorige verkiezingen in juni 1993 legde Aznar het af tegen de populaire en charmante PSOE-premier, Felipe Gonzalez. Het televisiedebat tussen de twee werd een fiasco voor de retorisch minder begaafde Aznar, Nu echter heeft Aznar zich verlost van het imagoprobleem. Een grondige revisie van het partijapparaat droeg er mede toe bij dat hij de reuk van het franquisme van zich afschudde. Het medicijn blijkt warempel te helpen. Met meer dan 99 procent kozen de partijgelederen hem in januari opnieuw tot voorzitter en kandidaat-premier.

Dat de 42-jarige voormalige belastinginspecteur Aznar goed scoort, ligt mede aan de omstandigheden. De socialistische regeringspartij, die sinds 1982 aan de macht is, raakte de achterliggende twee jaar ernstig in diskrediet. Schandalen en affaires wierpen een smet op het blazoen van de partij die de Spaanse democratisering vol tooide.

Op enkele uitzonderingen na bleef de PP buiten de corrupties en de fraudes. Waar ze thans de vruchten van plukt: recente peilingen geven de PP 6 tot 10 procent voorsprong op de PSOE. Met gevoel voor realiteit mikt de PP op „voldoende meerderheid”. „De vraag is niet wie er winnen, maar met hoeveel procent zij winnen”, aldus Aznar.

Achterban

Op het partijcongres zette Aznar zijn programma uiteen. Een nieuw statuut past zich aan de actualiteit aan. Leden die zich compromitteren met duistere praktijken, worden stante pede de laan uitgestuurd. Dit past geheel in het beeld van Aznars „eerlijke en effectieve regering”, die van Spanje weer een fatsoenlijke en nette staat moet maken.

Traditioneel denkende mensen zullen zich bij hun keus op Aznar laten leiden door diens ethische waarden en normen. Zo ziet hij het gezin als hoeksteen van de samenleving. Op een campagne twee en een half jaar geleden in Sevilla bijvoorbeeld, werd merkbaar welk soort mensen met Aznar sympathiseert: zij die van “law and order” houden. Geen hemelbestormers, maar nuchtere en noeste werkers. Dames met keurig gekapte coupes en glimmende lakschoenen; heren in degelijke snit -het type Spanjaard dat op zondagmiddag met een toef ballonnen aan de kinderwagen in het park de eendjes voert.

Aznars achterban is een heterogene alliantie van gematigde krachten, met hier en daar een autoritaire inslag of een vleug van rigide thatcherisme. Verder zullen er beslist socialisten op de PP stemmen omdat ze hun vertrouwen in het socialisme van Gonzalez hebben verloren. De rooms-katholieke Aznar omschreef zichzelf vorig jaar tegenover de krant El Mundo als „meer liberaal dan christen-democratisch”. Galicië herbergt het hoofdbestanddeel van ’ de voorheen Alianza Popular geheten PP. Voorts rekent de partij zich onder anderen de reactionaire Cubaanse ballingenleider in Miami, VS, Jorge Mas Canosa, tot vriend -Canosa werd de vorige maand op het partijcongres in Madrid gesignaleerd.

Met strategisch vernuft poogt Aznar de politieke middenklasse aan zich te binden. „Dit is een centrumprogramma van een centrumpartij”, beklem toonde Aznar bij de presentatie van zijn boodschap.

Bezuinigen

Bezuinigen is het motto van Aznar. Ten eerste op de overheidsuitgaven. Een geoliede dienstensector en belastinghervormingen moeten daarvoor zorgen. Terugdringing van het overheidstekort is mogelijk zonder het sociale vangnet aan te tasten. Aznar weet zich daarbij, gebonden aan het zogenaamde Pact van Toledo, waarbij de grote partijen afspraken de bestaande pensionen intact te laten. Fiscale maatregelen dienen startende ondernemers in het zadel te helpen. Privatisering van staatsbedrijven staat daarbij hoog in het vaandel. Ook wenst Aznar verkorting van de dienstplicht van negen naar zes maanden.

In de felheid van de campagne lijkt het even vergeten waarom de verkiezingen van 3 maart vervroegd plaatshebben. De Catalaanse partner van de PSOE, de CiU, zegde deze zomer immers de steun aan het kabinet op. Het is twijfelachtig of Aznar straks honderd procent zeker is van de loyaliteit van de eigenzinnige CiU uit Barcelo- ’ na, al beloofde CiU-chef Pujol hem die wel. De Catalaanse en Baskische nationalistische partijen hebben weinig op met de PP-plannen om verdere decentralisatie te stoppen. ,Jemand moet zeggen waar de grenzen van de autonomie hggen”, zei Aznar nadat hij voorjaar 1995 door de ETA onder vuur werd genomen. Die uitspraak was tegen het zere been van Catalanen en Basken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 februari 1996

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Aznar wil Spanje fatsoenlijk maken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 februari 1996

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken