Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Tweede jeugd voor Tuindorp Oostzaan

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Tweede jeugd voor Tuindorp Oostzaan

Geldtekort bedreigt voortgang van grootscheepse renovatie

5 minuten leestijd

AMSTERDAM - Het zou een nooddorp zijn. De huizen, in 1923 opgeleverd, zouden 35 jaar mee moeten Icuiuien. Er werd niet gelieid, want dat lootte te veel. Nu, 75 jaar later, begint een groot aantal huisjes aan een tweede jeugd. Een enorme facelift van 265 woningen is bijna afgerond; een nieuwe ronde van 265 huizen staat op de rol. Maar of dat ook doorgaat, is nog maar de vraag. De geldbuidel is leeg…

Tuindorp Oostzaan is vooral een dóip. Gelegen -letterlijk- onder de rook van Amsterdam. Aan de ene kant zijn het hoge fabrieksschoorstenen die de horizon vervuilen; aan de andere kant staan hoge woontorens. Maar Tuindorp Oostzaan trekt zich er niks van aan; het is en blijft een dorp. Midden in de stad.

Het winkelcentrum Zonneplein biedt op dit uur van de middag een rustige aanblik. Het assortiment winkels is prima. De bakker is goed en loopt nog beter en zelfs,de beddenspeciaalzaak draait met winst. Alleen de sportzaak heeft het volgens kenners moeilijk

Het is nu, zo ’n 75 jaar na de bouw van het dorp, niet meer voor te stellen hoe de situatie van de eerste bewoners was. Hier, aan de noordkant van het IJ, was letteriijk niks te beleven. Er was alleen een opgespoten zandvlakte waarop idealisten een woonparadijsje wilden bouwen voor Jan met de pet. De woningnood in de hoofdstad was schrikbarend, dus er moest wat gebeuren. En wat is er dan mooier dan om voor de gewone man een huisje met een tuintje aan te leggen? Simpel, eenvoudig en goedkoop. Na 35 jaar mocht het “op” zijn.

Kasverrot

„En dat was het dus ook”, beaamt de projectleider van de renovatie Co Stor. De huisjes, bestaande uit een aangekleed houten skelet en neergepoot op een betonnen plaat, waren kasvenrot. „We gingen uit van zo ’n 75 procent verrotting, maar het bleek in de praktijk 80 tot 90 procent te zijn”, aldus Stor. „Het spul zweefde gewoon. De problemen waren gigantisch, vooral wat betreft de isolatie en het vocht. In deze winter waren er nog zat huizen waar mensen in de woonkamer moesten slapen omdat ze het elders niet warm konden krijgen. Het lekte er aan alle kanten uit”.

Maar ja, het Woningbedrijf Amsterdam (WBA) kon moeilijk de bouwers van weleer de schuld geven, want de huisjes zaten al ruim in de overuren. Wel was er steeds hier en daar wat opgeknapt, maar het bleef lapwerk. Dus moest er besloten worden of een grondige restauratie ervan afkon.

„Daar kwam nog bij dat Tuijindorp Oostzaan inmiddels tot beschermd dorpsgezicht was uitgeroepen in verband met de bijzondere structuur van het geheel. Tel daarbij de immense populariteit van de huisjes en de dus lage doorstroming, die weer resulteerde in- een hoog percentage oudere bewoners, en het plaatje is compleet”, legt Co uit.

Na veel heen-en-weer praten en veel discussieren en rekenen, werd be sloten tot een immense facelift van 265 woningen. In oktober 1994 werd begonnen en de planning was om eind 1996 met het tweede project van 265 woningen te beginnen.

De kosten voor de eerste renovatieronde bedragen ongeveer 29 miljoen gulden, wat neer komt op een investering van zo ’n 108.000 gulden per woning. Aan wensen van bewoners werd zo veel mogelijk tegemoet gekomen, wat resulteerde in 27 verschillende plattegronden. Stor: „En de huren mochten niet te veel stijgen, want dan zouden veel oude bewoners het niet meer kunnen opbrengen”. Forse subsidie van Rijk en gemeenten maakte het project haalbaar. Maar nu de subsidiestromen opdrogen, is het nog maar zeer de vraag of de renovatietrein verder kan rijden. Voor het nieuwe project van 265 woningen is nog niets zeker en over de nog resterende 900 huisjes durft al helemaal niemand een uitspraak te doen… Al is iedereen er wel van overtuigd dat er iets moet gebeuren.

Ajax

Een rondgang door het gerenoveerde deel van het dorpje is een sensatie. De laatste blokken die nog aangepakt moeten worden, staan leeg. De ramen zijn ingegooid door baldadige Tuindorpjeugd en ook binnen staat niets meer op z’n plek. Een griezelig gezicht.

Aan de andere kant van de straat zijn de inmiddels prachtig opgeknapte huisjes al weer volop bewoond. Kleurige gordijntjes versieren de dubbelbeglaasde vensters en binnen kijken bewoners vanuit hun supergeïsoleerde woonkamers naar wat er op straat al lemaal beweegt. Want Tuindorp is geen stad, maar een dorp. Voorlichtster Grada Huis vertelt, al lopende, dat bewoners hier hun motor gewoon aan de straat kunnen laten staan, desnood zonder ‘m op slot te zeggen. „Probeer dat ’ergens anders in Amsterdam maar eens. Hier let, iedereen op alles van iedereen”.

In een ander woonblok, iets verderop, verdringen de bouwvakkers zich. Er wordt druk gewerkt aan het opbouwen van een ‘jas ’ in het huis. Stor: „Omdat er van buiten niks veranderd mag worden, moeten we wel van binnenuit werken. Dus wordt er een soort cocon opgetrokken in de woningen waardoor de zaak goed geïsoleerd wordt”.

Weer iets verderop zijn de huisjes bijna klaar. Nog een paar weken en dan komen de bewoners weer terug. Deze huizen zijn overigens ook uitgebouwd met een ‘pet ’, een dakkapelachtige uitbouw, waardoor een derde slaapkamer werd gecreërd. „Een ontzettend gezellig hokje”, glundert Stor. Blijkbaar vonden de bouwvakkers dat ook, want op een balk hebben ze op hun gemak een opstelling uitgetekend voor voetbalclub Ajax. Dat ze het onderiing niet eens waren, blijkt uit de krasjes door de namen…

Voorlopig kunnen de gerenoveerde woningen er weer enkele tientallen jaren tegen. Een sticker op een van de voordeuren maakt duidelijk dat Nederland toch nog steeds trekken heeft van een sociaal paradijs, ook voor mensen met een niet al te hoog inkomen. Voor een bewoonster met reuma is het huis namelijk uitgerust met vloerverwarming. De gronclleggers van het dorp kunnen trots zijn op het nageslacht. klaarde dat er niet alleen overlast, maar ook ordeverstoring en vechtpartijen in de flats voorkomen. Ook de verkoop van softdrugs geeft overlast. De Gier stelde nadrukkelijk dat de mogelijkheden die de politie heeft om op te treden tegen de overlast afhangen van de bewoners. „U kunt het ons laten horen. Dan kunnen wij optreden”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 februari 1996

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

Tweede jeugd voor Tuindorp Oostzaan

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 februari 1996

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

PDF Bekijken