Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Intergouvernementele Conferentie Turijn is tot nu toe teleurstellend

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Intergouvernementele Conferentie Turijn is tot nu toe teleurstellend

Bitter weinig resultaat bij onderhandelingen over toekomst Europa

5 minuten leestijd

In het Italiaanse Turijn ging niet lang geleden de Intergouvernementele Conferentie aCC) ran start. Deze IGC staat in het teken ran de herziening ran het Verdrag ran Maastricht, dat in 1991 werd ondertekend. Opnieuw onderhandelen de lidstaten ran de Europese Unie (EU) over de toekomst ran de Europese integratie. Met spanning is naar deze conferentie uitgezien. Wie na enkele maanden de balans opmaakt, moet echter constateren dat er tot nu toe nog maar bitter weinig resultaat is geboekt

Het Verdrag van Maastricht vormt momenteel het voorlopige eindpunt van het Europese inte’gratieproces. Startpunt vormde het Verdrag van Rome in 1957, waarbij de Europese Economische Gemeenschap (EEG) werd opgericht.

Via de Europese Akte (1987) en -de realisering van de interne markt heeft de vroegere EEG zich ontwikkeld tot de huidige Unie van vijftien lidstaten. Dit ging gepaard met toenemende bevoegdheden van het Brusselse bestuur en het Europees Parlement. Niet alleen op economisch terrein, maar onder andere ook op sociaal en cultureel gebied heeft de EU zeggenschap gekregen. Ongeveer een derde van de nationale wetgeving is op dit moment van Brusselse makelij.

Met het Verdrag van Maastricht werd een nieuwe stap gezet in de richting van een verenigd Europa. De bevoegdheden van de EU werden uitgebreid naar terreinen zoals -buitenlandse politiek en justitie. ‘Nog belangrijker is het besluit om per 1 januari een monetaire unie met één Europese munt in te voeren. Omdat de resultaten in Maastricht al bij de totstandkoming niet iedereen tevreden stelden, bepaalt het verdrag dat de ministers van de lidstaten in 1996 opnieuw aan de onderhandelingstafel moeten aanschuiven om het verdrag kri-’^iS6h te’bekijken.

Florence

Op 21 en 22 juni kwamen de Europese regeringsleiders en de Franse president op de gebruikelijke halfjaarlijkse Europese top in Florence bijeen. Italië, dat het afgelopen halfjaar voorzitter was van de EU, rapporteerde over de op de IGC-bijeenkomsten bereikte ‘resultaten. Meer dan een inventarisatie van de besproken thema’s en de standpunten van de ver schillende lidstaten leverde de rapportage niet op.

De ideeën die tot nu toe in het Europese circuit circuleren, wijzen erop dat het streven naar de Economische en Monetaire Unie, een vergaande stap naar politieke eenwording in Europa, ongemoeid wordt gelaten. Ook leven er ideeën om het Europees buitenlandsen veiligheidsbeleid verder te ontwikkelen en om de bevoegdheden van het Europese bestuur uit te breiden met het werkgele genheidsbeleid. Daarnaast wil een groot deel van de lidstaten meer besluiten bij meerderheid van stemmen nemen in plaats van bij unanimiteit, zodat Europese regelgeving ondanks verzet van enkele lidstaten toch kan worden doorgevoerd. Bovendien moeten de medewetgevende taken van het Europees Parlement verder worden versterkt.

Duidelijk is dat Europa volgens de IGC, weUswaar met kleine stapjes, wel verder moet gaan in de richting van een steeds hechter wordend Europees geheel.

Verlegenheid

Toch zijn verschillen tussen de lidstaten met betrekking tot de koers die Europa in de toekomst moet gaan varen groot. Kenmerkend voor de huidige situatie is dat veel regeringen omzichtig proberen een duideUjke keuze ‘voor’ of ‘tegen’ verdere eenwording te omzeilen door kleine bijstellingen voor te stellen.

Het moeizame verloop van de onderhandelingen geeft aan hoe groot de verlegenheid met het Europese eenheidsstreven op dit moment is. Sinds de totstandkoming van het Verdrag van Maastricht heeft het oude ideaal van het federale Europa een deel van zijn glans verloren.

Ook is steeds duidelijker geworden dat er sprake is van een gat tussen het Europese bestuur en de burgers. De referenda bij de ratificatie van het Verdrag van Maastricht leverden slechts een krappe meerderheid op, de opkomstcijfers bij de Europese verkiezingen zijn laag en een recente opiniepeiling in NRC Handelsblad geeft aan dat ook in Nederland de steun voor een federaal Europa niet vanzelfsprekend is. Van een breed draagvlak is geen sprake.

Dat drukt een stempel op de onderhandelingen op de IGC. Pas op de plaats moet worden gemaakt met een verdere eenwording van Europa. Teleurstellend is echter dat deze tendens niet aangegrepen wordt om eens een kritische blik op het takenpakket van Europa te werpen. De EU moet de autonomie van de lidstaten respecteren en zich beperken tot datgene wat echt op Europees niveau aangepakt kan en moet worden. Te denken valt aan gebieden zoals economie, milieu, transport en handel. Dan krijgt Europese samenwerking een duidelijke meerwaarde, die de burger ongetwijfeld meer zal aanspreken.

Amsterdam

Afgaande op de tot nu toe bereikte resultaten zal de IGC niet de koerswijziging opleveren die vereist is om de toekomstige uitbreiding met een aantal voormalige Warschaupactlanden op te kunnen vangen. Dat zou een misser zijn. Hoe kan een EU van straks wellicht meer dan twintig lidstaten met een grote verscheidenheid aan landen nog bestuurd worden met de huidige centralistische structuur en het huidige takenpakket?

Ierland heeft voor het komende halljaar de voorzittershamer van dè Italianen overgenomen. Daarna zal op Nederland in de eerste helft van 1997 de belangrijke taak rusten om de IGC af te ronden. De onderhandelingen zullen moeilijk zijn. Het is daarom nog maar zeer de vraag of het Verdrag van Maastricht opgevolgd zal worden door een Verdrag van Amsterdam.

De auteurs zyn respectievelük europarlementariër en medewo-ker van de SGP/GPV/RPF-fraetie in liet Europees Parlement

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 juli 1996

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Intergouvernementele Conferentie Turijn is tot nu toe teleurstellend

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 juli 1996

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken