Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Grote vis uitgooien om kleintje te vangen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Grote vis uitgooien om kleintje te vangen

Getuige Abbas Abdullah „maakt zich schuldig aan ernstig strafbare feiten”

6 minuten leestijd

AMSTERDAM - Minstens vier, vijf landen zoeken Iiem. Talloze criminelen willen hem. Morgen is hij in Nederland. Justitie staat in voor zijn persoonlijke veiligheid. Voor één dag; dan is hij weer gevlogen. Fouad Haji Abbas Abdullah is een van de meest omstreden getuigen uit de geschiedenis van het Nederlandse strafproces.

Justitie aan de lijn bij de verdedigers van de Hakkelaar. Het is begin november half zes in de morgen. Of vader en zoon Moszkowicz naar een ziekenhuis in het Gooi willen rijden. De strafpleiters kruipen achter het stuur en rijden weg. Gevolgd door rechercheurs in een onopvallende auto. Bij het ziekenhuis rinkelt de zaktelefoon. Een stem geeft instructie om verder te rijden naar een school in de buurt. Daar moet de auto worden geparkeerd. De tocht gaat verder in een geblindeerde en gepantserde bus. Behalve de advocaten zit daar een tot de tanden gewapend arrestatieteam in.

Het gezelschap wordt een tijdje rondgereden. Dan houdt de bus halt en stapt iedereen uit. Al gauw weet mr. Moszkowicz waar hij zich bevindt, op de vliegbasis Soesterberg. Hier vindt door de rechter-commissaris het verhoor plaats van een wereldwijd gezochte drugshandelaar, tevens dé kroongemige om de Hakkelaar onderuit te halen.

Waarheid

Het tafereel zal zich morgen herhalen. In het proces tegen de Hakkelaar Johan V. en twee medeverdachten Koos R. en Bertus K. is het de dag van de waarheid. De door Justitie opgetrontaielde getuige Fouad Abbas wordt gehoord. Niet in de Amsterdamse rechtbank aan de Pamassusweg, niet in het Paleis van justitie aan de Prinsengracht, maar op een geheime locatie.

Naast de procesdeelnemers worden alleen schrijvende journalisten toegelaten. Die moeten zich morgenochtend in alle vroegte melden bij Justitie in Amsterdam. Vervolgens worden ze in een bus naar een geheime locatie getransporteerd. De hoofdredacteuren van de verschillende media moesten er persoonlijk voor tekenen dat de locatie tot morgenavond 19.45 uur geheim blijft.

De poespas is nodig, menen de behandelende officieren van justitie Witteveen en Teeven. Er is de bende van de Hakkelaar alles aan gelegen om Abbas het zwijgen op te leggen voordat hij zijn mond opendoet. En voor liquidaties draait men in dit circuit zijn hand niet om.

Wie is Abbas en waarom is hij zo belangrijk? Hij is in 1939 geboren als zoon van een welgestelde parelhandelaar in Bombay. In de jaren zestig verdiende Abbas, zo beweert hij zelf, een vermogen met de handel in goud en horloges, Indiase filmrechten en een kippenboerderij in Karachi.

De introductie van bankwetten in de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) bracht Abbas’ imperium aan het wankelen. In 1984 legde de Dubai Bank beslag op al zijn bezittingen en tot op heden heeft hij naar eigen zeggen een schuld van circa 50 miljoen bij deze bank. Abbas trok daarop naar Europa. Hij belandde in Antwerpen, waar hij TTS Diamonds oprichtte. Hij verruilde zijn VAE-paspoort voor een Portugees exemplaar. In de diamanthandel leerde hij Rachid Ahmed kennen. Volgens Abbas zette deze de deur voor hem open naar de grootschalige hasjhandel, waar hij tot dan toe niets mee te maken had. Hij zocht een inkomstenbron naast de diamanthandel, ter herstel van zijn vroegere rijkdom. „Ik was destijds wanhopig. Stelen ligt niet in mijn aard, dus de hasjhandel was het enige wat voor me overbleef’.

Abbas ontdekte dat veel van zijn oude contacten in Pakistan in de hasjhandel zaten. Hij meldde zich bij hen als de „toegangspoort tot Europa”. In Nederland leerde hij een goedgeklede, stotterende dertiger met een dun snorretje kennen die in staat was containers hasj binnen te brengen: Johan V.

In 1987 bood een Pakistaanse han delaar Abbas 16 ton hasj aan, die zich zonder bestemming op de bodem van de AÜantische Oceaan bevond. De oorspronkelijke kopers hadden zich teruggetrokken. Abbas wist de partij aan V. te slijten, die de lading (waarde 42 miljoen gulden) liet importeren. In totaal bemiddelde Abbas naar eigen zeggen voor 382 ton voor V., bestemd voor zowel de Europese als de Canadees-Amerikaanse markt. Daarvan werd 115 ton met succes aan land gebracht.

Onvindbaar

In de loop van het gerechtelijk vooronderzoek tegen de bende van de Hakkelaar legt de Nederlandse Justitie beslag op de woningen van Abbas in Montreal en in België. De man zelf weet aan een internationaal arrestatiebevel te ontkomen en blijft onvindbaar. Tot zijn advocaat in augustos 1995 laat weten dat Abbas „volledige medewerking” wil verlenen aan het onderzoek tegen het misdaadsyndicaat van de Hakkelaar.

Maar daar moet natuurlijk wel wat tegenover staan. Na verschillende gesprekken in een Londens hotel tekenen de officieren Witteveen en Teeven en Abbas op 24 april van dit jaar een overeenkomst. Abbas wil verklaringen afleggen tegenover de Nederlandse rechter en hij betaalt tevens 1,8 miljoen gulden. Dat bedrag is de maximale geldboete voor de tot dan toe bekende strafbare feiten waarvoor de zakenman veroordeeld kan worden.

In ruil voor zijn medewerking belooft Justitie hem niet langer te vervolgen. Internationale opsporingsbevelen tegen hem worden ingetrokken. En het OM laat de autoriteiten in de Verenigde Staten, Canada, Dubai, Pakistan en België weten dat Abbas niet langer als een verdachte wordt beschouwd. In een persbericht zegt het OM zich ervan bewust te zijn dat er afspraken zijn gemaakt „met een verdachte die zich schuldig gemaakt heeft aan emstig strafbare feiten en binnen de Pakistaanse groeperingen een hoge positie moet hebben gehad”. Het Amsterdamse parket stelt echter zich aan de regels te hebben gehouden. Minister Sorgdrager van justitie heeft de deal goedgekeurd.

Fooitje

Een klein visje uitgooien om een grotere te vangen. Maar nu lijkt het omgekeerde het geval. Volgens enkele ex-medewerkers van Abbas is hij een veel grotere drugsbaas dan hij Justitie wil doen geloven. Zo verklaarde Henk R. vorige week voor de Amsterdamse rechtbank dat Abbas handelt in soften harddrugs. In Engeland, België en Nederland zou hij politie- en douanemensen hebben omgekocht.

Om uit handen van de Amerikaanse Justitie te blijven (waar de straffen strenger zijn), zou Abbas het op een akkoordje met Nederland hebben gegooid. In de ogen van de advocaten van de Hakkelaar is de ‘Abbas-deal’ hevig omstreden. Justitie laat om de Hakkelaar te pakken een veel grotere crimineel lopen, aldus mr. Moszkowicz. Alle gevoel voor verhoudingen zijn uit het oog verloren. De 1,8 miljoen gulden die Abbas betaalt, is ronduit „een fooitje”. Bovendien is onzeker in hoeverre hij de waarheid spreekt.

Morgen zal blijken wat voor vis Abbas is.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 17 december 1996

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Grote vis uitgooien om kleintje te vangen

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 17 december 1996

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken