Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Grimaldi’s regeren zeven eeuwen over Monaco

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Grimaldi’s regeren zeven eeuwen over Monaco

Familiegeschiedenis vorstenhuis ministaat een aaneenschakeling van persoonlijk ongeluk

6 minuten leestijd

APELDOORN - Met een Te Deum in de kathedraal van Monaco herdenkt het ministaatje vandaag dat het zevenhonderd jaar wordt geregeerd door de Grimaldi-dynastie. De bijeenkomst is de eerste in een reeks van festiviteiten waarmee de Monegasken en hun veelgeplaagde vorstenfamilie hun band onderstrepen.

De Grimaldi’s, een van oorsprong Italiaanse familie, kregen de rots van Monaco op een listige manier in handen. Op 8 januari 1297 veroverde Franfois Grimaldi verkleed als monnik het fort op de rots. De monnik liet zijn medestrijders die dag ’s nachts stiekem het fort binnen en schakelde het garnizoen van soldaten uit Genua uit.

Op even slinkse wijze kreeg de familie later haar prinsentitel. Een Grimaldi betitelde zichzelf als regerend prins in een officieel stuk bestemd voor Spanje, dat Monaco destijds beschermde. De autoriteiten in Madrid zagen de misplaatste titel niet staan en tekenden het document. Deze administratieve vergissing maakte van de zeerovers op de gestolen rots de prinsen van Monaco.

Monaco was ideaal voor de eerste generaties Grimaldi. De rots was een uitvalsbasis bij uitstek voor de zeeroverij, waar de familie niet vies van was. Aan de piraterij kwam rond 1600 een einde. In de loop van de zeventiende eeuw gingen de Grimaldi’s deel uitmaken van het Franse hofleven in Parijs. De vorsten trouwden met adellijke Frangaises. Die moesten knap zijn en een behoorlijke bruidsschat meebrengen. Met dit geld financierden de Grimaldi’s hun luxueuze bestaan in de Franse hoofdstad.

In Monaco lieten de diverse vorsten zich zelden zien. Het vorstendom was in wezen niet meer dan een gamizoensplaats. De bevolking was arm door de hoge belastingen die zij aan de vorsten moest betalen. Er was de familie dan ook alles aan gelegen hun financiële melkkoe te behouden.

Verkeerde kant

Tijdens roerige momenten in de zeven eeuwen durende geschiedenis verschoten de Grimaldi’s van kleur en veranderden ze van partij naar gelang het eigenbelang dat eiste. Alleen tijdens de Tweede Wereldoorlog koos de regerende vorst, Louis E, de verkeerde kant. Hij schaarde zich vierkant achter het Franse Vichy-regime, dat met de Duitsers collaboreerde. Het kwam hem op een botsing met zijn kleinzoon en opvolger Rainier III en de bevolking te staan. Rainier had zich bij de Vrije Franse Strijdkrachten aangesloten en vocht aan de zijde van de geallieerden tijdens het Ardennenoffensief.

Zo fortuinlijk als de dynastie was bij het behouden van de macht, zo ongelukkig waren vele Grimaldi’s in hun huwelijks- en gezinsleven. De familiegeschiedenis wordt gekenmerkt door echtscheidingen, buitenechtelijke kinderen en vetes tussen de diverse familieleden. De regerende vorst en zijn opvolger leefden bijna zonder uitzondering in onmin met elkaar.

Casino

Monaco dankt het huidige mondaine imago overigens aan een vrouw. In het midden van de vorige eeuw hadden de vorsten opnieuw geld nodig. Hogere belasting heffen ging niet, omdat dat de Grimaldi’s ongetwijfeld de troon had gekost. Prinses-weduwe Caroline besloot tijdens afwezigheid van de vorst, haar zoon Charles, tot de bouw van een casino en koos ervoor van de kale rots een badplaats voor de aristrocatie te maken. De speeltafels brachten de familie formin. En niet alleen hun. Caroline deed er veel aan om het welzijn en de welvaart van de bevolking daadwerkelijk te verbeteren.

Haar kleinzoon Albert wilde alleen maar varen. Hij trouwde tussen zijn zeereizen door met een Schotse aristocrate, die hem eem zoon, Louis, baarde en vervolgens met het kind Monaco verliet. De varende prins werd in 1889 Albert I van Monaco. Hij interesseerde zich vooral voor de oceanografie en genoot wetenschappelijk aanzien als kenner van het leven onder water. Als vorst bemoeide hij zich sporadisch maar doortastend met het bestuur van zijn staat. Zo sloeg hij een opstand neer en suste hij de gemoederen met een grondwet. Voorts dwong hij zijn zoon Louis diens bastaardkind te erkennen.

Vergane glorie

Louis had het meisje verwekt bij een Parijse cabaretière. Het werd in 1898 geboren en heette Charlotte. Door haar te erkennen, stelde Louis de troonopvolging veilig. Zolang er een Grimaldi is, blijf Monaco zelfstandig. Als de familie uitsterft, wordt het een deel van Frankrijk. Voor Charlotte zocht Albert een man uit. Deze Franse graaf De Polignac moest zijn naam verruilen voor Grimaldi. Uit dit ongelukkige huwelijk werden twee kinderen geboren. Rainier en Antoinette. De twee haatten elkaar net zoals-hun ouders.

Rainier, die in 1949 aan de macht kwam, bouwde Monaco uit tot wat het nu is. Bij zijn aantreden was de op het Vaticaan na kleinste staat ter wereld het best te omschrijven als vergane glorie. Het casino, de grootste inkomstenbron, trok nauwelijks meer publiek. De gerenommeerde hotels stonden grotendeels leeg.

De jonge vorst zag het als zijn taak hierin verandering te brengen. Monaco moest aantrekkelijk zijn voor zowel de jetset als de modale toerist. Voor hen wilde hij goedkope hotels bouwen. Bij de verwezenlijking van zijn plannen stuitte hij op verzet van de Griekse reder Onassis. De Griek was grootaandeelhouder in de beheersmaatschappij van het casino en de hotels. Hun jarenlange strijd wist Rainier met behulp van de Monegaskische schatkist in zijn voordeel te beslechten.

Gracia

Rainier besefte dat zijn land niet alleen op de inkomsten uit het toerisme kon drijven. Hij moedigde bedrijven aan zich in Monaco te vestigen. Veel zakenlieden gingen daar vooral vanwege de belastingvrijdom van het vorstendom toe over. Monaco groeide in de jaren zestig en zeventig uit tot een financieel centrum.

In de eerste jaren van zijn regering is Rainier niet bijzonder gelukkig. Familieruzies maken van hem een eenzame figuur. Zijn biechtvader, de Amerikaan pater Tucker, meent dat het gezelschap van een vrouw de prins goed zal doen. De Amerikaanse actrice Grace Kelly aanvaardt de uitnodiging van de priester om bij de prins op bezoek te gaan. In mei 1955 ontmoeten zij elkaar voor de eerste keer. Nog geen jaar later, op 12 april, beieren de bruidsklokken over Monaco en wordt Grace prinses Gracia.

In tegenstelling tot zijn ouders en voorouders proefde Rainier de vruchten van een gelukkig huwelijks- en gezinsleven. Het prinsenpaar kreeg drie kinderen: Caroline (1957), Albert (1958) en Stephanie (1965). Tot aan de puberteit van het kroost kende het gezin nauwelijks problemen. Dat veranderde toen dochter Caroline een nachtvlinder werd en zeer tegen de zin van haar ouders in 1978 trouwde met de veel oudere playboy Junot. Twee jaar later was het paar overigens al gescheiden.

Een grote slag voor zowel Rainier als het prinsdom was de dood van prinses Gracia in 1982. Onder nooit opgehelderde omstandigheden verloor de prinses het leven bij een auto-ongeluk. Het ongeluk werd gevolgd door een reeks familiedrama’s. De tweede man van Caroline, de Italiaan Casiraghi, kwam om bij een speedbootwedstrijd. Dochter Stephanie kreeg twee kinderen van haar lijfwacht. Zij trouwden, maar vorig jaar vroeg Stephanie echtscheiding aan. Tot verdriet van Rainier maakt zoon Albert geen haast om een vrouw te kiezen. Deze tragedies overschaduwen de festiviteiten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 8 januari 1997

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Grimaldi’s regeren zeven eeuwen over Monaco

Bekijk de hele uitgave van woensdag 8 januari 1997

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken