Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Tederheid, respect en zelfbeheersing

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Tederheid, respect en zelfbeheersing

Echtparen proberen in afliankelijkheid van God hun gezin op te bouwen

10 minuten leestijd

Aart en Inge van Kruistum waren vijf jaar na hun trouwdag erg dankbaar met de komst van hun derde kindje. Behalve dankbaarheid was er echter ook verlegenheid, met het oog op de toekomst. „We zagen het als een verhoring van ons gebed dat we juist in deze periode in aanraking kwamen met de methode van natuurlijke geboorteregeling”. Leendert en Heleen van Genderen, ouders van twee zoons, herkennen deze woorden: „Wij proberen in afhankelijkheid van God ons gezin op te bouwen, verantwoordelijk tegenover Hem”.

Wat betekent de NFP-methode in de praktijk, zowel voor de moeder als voor de vader? Welke gevolgen heeft een maandelijkse periode van onthouding voor de relatie? Hoe verhouden afhankelijkheid en verantwoordelijkheid zich tot elkaar als het gaat om de vorming van een gezin? Over deze vragen ben je niet in een kwartiertje uitgedacht. In de rijtjeswoning van Leendert (29 jaar) en Heleen (28) van Genderen praten we daarom langer door, samen met Aart (28) en Inge (27).

Verlegenheid

Heleen: „Wij waren nog niet zo lang getrouwd, toen iemand die zelfde NFPmethode gebruikt, ons opbelde en vroeg of we meer over NFP wilden weten. Ze wist dat ik na onze trouwdag snel zwanger was. We hebben wel een uur gepraat over natuurlijke gezinsvorming”.

Leendert: „We stonden er direct positief tegenover. We waren erg blij met de zwangerschap, maar stelden ook de vraag: Hoe verder? Nadat wij een informatieavond over de NFP-methode hadden meegemaakt, zijn we ermee begonnen. We ervoeren de methode als positief, merkten dat ze betrouwbaar is. Zelf raakten we enthousiast, maar zagen ook dat veel andere stellen met dezelfde vragen als wij zaten”

Het resultaat was dat de familie Van Genderen vijf informatieavonden organiseerde, waar mevrouw Oevermans voorlichting gaf Onder de daar aanwezigen waren Aart en Inge van Kruistum.

Aart: „Na de geboorte van Maaike, onze oudste, was er bij ons een zoeken naar een verantwoorde weg. Het was geen verlegenheid naar elkaar toe, zeker niet. Voordat Maaike zich aandiende, leefde de vraag of we kinderen konden krijgen. Daarna kwam de vraag naar de toekomst. Onze dochter heeft de eerste vijf maanden heel veel gehuild. Dat doet wat met je in het verlangen naar een tweede kindje. De verlegenheid cirkelde voor ons vooral rond de vragen: „Wat is de bijbelse manier om met gezinsvorming om te gaan? Wat weet je ervan? Wat doen andere mensen?”

Openheid

Leendert: „Je moet dan samen tot een beslissing komen. Ik geloof dat veel jonge stellen best behoefte aan openheid en gesprekken rond gezinsvorming hebben”.

Aart: „Het zou heel goed zijn als er thuis en in de gemeente ruimte zou zijn om op een open manier over deze vragen te spreken”.

Heleen: „Velen denken: Dat is iets van samen, daar praat je met anderen zeker niet over”.

Inge: „Wij zaten na de bevalling van onze derde en de tijd van de borstvoeding met de vraag: Wat nu? Over de NFP-methode waren de meningen verdeeld”.

Aart: „De meeste vragen lagen bij mij. Ik wist niet of de methode wel betrouwbaar was. Als man weet, voel en temperatuur je niets. Dat is lastig, terwijl je samen ergens voor kiest. We waren heel dankbaar met onze derde, maar wisten ook: „In ons gezin is het beter als er de eerste tijd geen kindje komt”. Dan is de vraag heel klemmend: Hoe moet dat? In die periode was het voor ons een gebedsverhoring dat NFP zich aandiende”.

Is de keuze hiervoor op grond van negatieve of positieve argumenten genomen?

Aart: „Ik denk positief, voor Inge zeker heel erg positief Het negatieve argument was voor ons dat we de pil niet wilden. Ik zou altijd de angst hebben of er zich toch niet een bevruchte eicel zou innestelen, die vernietigd wordt. Daarmee heb ik principieel moeite. Door de bijwerkingen van de pil zou Inge hormonen binnenkrijgen”.

Schepping

Leendert: „Bij ons speelden beide zaken. Positiefis dat je gebruikt wat God in de schepping gelegd heeft. Een negatief argument was dat Heleen een afkeer van medicijnen en ook van de pil heeft, mede om de bijwerkingen”.

Heleen: „Als iets op een natuurlijke manier kan, heeft dat mijn voorkeur. De vraag of er een principieel verschil is, hoor je veel. Als je probeert in afhankelijkheid van God je gezin op te bouwen, verantwoordelijk aan Hem, kan dat natuurlijk niet zonder concrete beslissingen”.

Leendert: „Het is een moeilijke afweging, waar je steeds mee zit. Een klein kindje is mooi, schitterend, een wónder. Daar kun je al snel weer een verlangen naar hebben. Maar je moet verder kijken. Je ontvangt niet alleen een kind, maar je moet ook een kind opvoeden. Dan is het nodig nuchter te kijken naar hoe het in het gezin gaat en te bidden: „Heere, laat U ons een goede beslissing nemen. En als het niet goed is hoe we leven, laat ons dat dan zien. Dat gebed hoort er altijd bij”.

Aart: „Ik geloof dat de Heere Zelf het ver langen naar kinderen in je hart legt”.

Is dat in de gereformeerde gezindte zo of denken ouders ook aan hun hypotheek, aan de caravan?

Aart: „Ik herken me in de woorden van prof Velema: Wie trouwt, moet in principe openstaan voor de kinderzegen”. Leendert: „Wanneer is iets egoïstisch? Naast de -eerste- taak in je gezin heb je ook een taak in de gemeente. We zijn actiefin jeugd- en evangelisatiewerk. Ook voor mensen om ons heen willen we ons inzetten. Als er elk jaar een kind zou komen, zou er alleen aandacht voor het gezin zijn.”.

Aart: „Ik leid een bijbelkring, ben ouderling geweest. Het werk in Gods Koninkrijk is wezenlijk voor onze opdracht”.

Vindingrijk

Inge: „Toen we de NFP-methode gingen gebruiken, was ik onzeker. Zijn je observaties en interpretaties goed? Je moet ook leren omgaan met de onthoudingsperiode, dat moet je met elkaar bespreken. Hoe vind je elkaar dan?”

Aart: „We zijn begonnen in een tijd dat Inge borstvoeding gaf, wat extra onzekerheid betekent”.

Inge: „Soms is de onthoudingsperiode moeilijk, maar ik vind het verkeerd daar accent op te leggen”.

Aart: „Het is voor mij de moeilijkste tijd. De cyclus van Inge duurt vanwege de borstvoeding nog veertig dagen, waarvan twaalf dagen onvruchtbaar zijn”.

Heleen: „Als je met NFP begint, moet je leren inzicht in je cyclus te krijgen. Daarom gelden voor de eerste twaalf cycli strengere regels en daarom langere perioden van onthouding. Omdat wij al langer met NFP bezig zijn, hebben wij een onthoudingsperiode van twaalf dagen”.

Aart: „Een nadeel mag je geen voordeel noemen, maar als je afspreekt dat je je onthoudt terwijl er wel behoefte is aan lichamelijk contact, weet je dat liefde vindingrijk maakt. Je zoekt andere wegen om te laten zien dat je van de ander houdt”.

Heleen: „Tederheid”.

Leendert: „Met deze methode ervaren we dat de seksuele beleving meer op de ander gericht is, er meer gesprek over is. We zien de periode van onthouding ook positief als een verdieping van onze relatie. Er is in die tijd vooral tederheid voor de ander. Er moet ook respect voor de ander zijn”.

Heleen: „En geduld”.

Leendert: „Je moet zelfbeheersing oefenen. Dat noemt de Bijbel ook een vrucht van de Geest. Dat geldt op veel terreinen in het leven, ook hier”.

Nu de negatieve punten graag!

Leendert: „Het is wel bekend dat vrouwen in de vruchtbare periode de meeste behoefte hebben. Is dat een minpunt van de methode? Als ik terugkijk, zie ik vooral veel positiefs, maar op het moment zelf ervaar je dat niet altijd”.

Gebedszaak

Aart: „De moeite voor mij en voor veel mannen is dat als je gemeenschap hebt en je gebruikt geen anticonceptie er een bevruchting kan plaatsvinden. Dat gaf mij onzekerheid. Inge ging pas lang over haar cyclus heen. Een zwangerschap was niet mogelijk, maar ik was toch onzeker. Dat moet elke man overwinnen”.

Leendert: „Dat is herkenbaar, hoor, maar je merkt steeds opnieuw dat de methode betrouwbaar is”.

Speelt de wil van God hierin ook?

Inge: „Zo heb ik dat toen wel ervaren. „De Heere heeft misschien anders beslist”, dacht ik en dan kan ik slechts dankbaar reageren”.

Aart: „Als ik denk aan de concrete mogelijkheid die de Heere heeft om te sturen in je leven, dan is het bij deze methode. Hij is machtig te doen, al wat Hij wil. Het is voor mij echt een gebedszaak geweest om aan deze methode te beginnen, gepaard met respect en liefde naar Inge toe”.

Leendert: „Een voordeel vind ik ook dat de vrouw haar lichaam leert kennen. Bij Heleen merk ik dat haar cyclus samenhangt met haar stemmingen. Het is dan goed als je dingen kunt plaatsen”.

Aart: „Het vanzelfsprekende is ook weg uit het samenzijn van man en vrouw. Het bijzondere waar Hooglied over spreekt, het verlangen en beminnen van elkaar, gaat weg als er sleur komt. Het bevordert het respect van de man voor de vrouw. Dat wil ik onderstrepen”.

Inge: „Je leefwijze staat dan wel haaks op de maatschappij”.

Heleen: „Ook op de leefwijze van christenen die niet willen dat hun beperkingen worden opgelegd. Gemeenschap is iets waar wij naar verlangen, maar we ervaren dat het huwelijk meer is dan seksualiteit, en seksualiteit meer is dan gemeenschap”.


De voorwaarden van een huisarts

In zijn studietijd had huisarts J. A. Spaan ai belangstelling voor liet thema ”natuurlijke gezinsvorming”. Sinds hij een huisartsenpraktijk heeft (1992), is hij ook met de praktijk in aanraking gekomen. Hij stelt vragen bij de gesuggereerde onbetrouwbaarheid van periodieke onthouding. Publicaties leerden dat minder dan 10 procent van de Nederlanders deze methode gebruikt, „maar ik denk dat het in de praktijk meer mensen betreft”.

De Sliedrechtse arts, die tot de Gereformeerde Gemeenten behoort, staat positief tegenover de methode die NFP-Nederland propageert Er zijn twee voorwaarden om de methode betrouwbaar te doen zijn. „De echtparen moeten in de eerste plaats gemotiveerd zijn en ze moeten nauwkeurig met de regels omgaan. Dat èietekent dat ze de methode moeten leren. Man en vrouw moeten er zich in verdiepen, ze moeten het boek erover lezen, in de tweede plaats moeten alle onderdelen van de methode gevolgd worden, het temperaturen, de slijmwaarneming en de stand van de baarmoedermond”.

Dr. Spaan kan niet anders dan de NFP-methode een verantwoorde vorm van geboorteregeling noemen: „Het is de enige methode die God Zelf in de schepping gelegd heeft. Er komen geen hulpmiddelen bij kijken”.

Ais het gaat om verantwoorde gezinsvorming, wil de arts eerst helder hebben ten opzichte van wie een echtpaar verantwoordelijk is. „Tegenover de familie, de kerk, de cultuur, de dominee of tegenover onze Schepper? Luther heeft eens gezegd: Een christen mag doen wat hij wfl, denkend aan Psalm 119:33 en 34 (Heere, leer mij de weg Uwer inzettingen). Man en vrouw zijn verantwoording schuldig tegenover God en nemen uiteindelijk samen een beslissing. Het elkaar bijstaan en ondersteunen vind ik een van de hoofdkenmerken van het huwelijk”, zegt de arts met een verwijzing naar het huwelijksformulier. Met „een gerust hart” beveelt dr. Spaan de NFP-methode daarom aan. „Het is rijk en eerlijk om deze methode te praktiseren, het betreft man en vrouw beiden”.

In zijn werksituatie heeft de Sliedrechtse huisarts niet de tijd om zijn patiënten uitvoerig te begeleiden. „Ik leg de methode kort uit tijdens een consult en beveel het mooie en duidelijke boekje “Natuurlijk en zeker” aan. Dat wordt hier regelnatig verkocht Eventueel kunnen man en vrouw later samen nog een keer komen voor een uitvoerig gesprek”.

Met collega’s praat dr. Spaan nauwelijks over de NFP-methode. „Er zijn collega’s die er niet over nadenken, anderen lijkt de methode onbetrouwrfaaar, soms wordt ze als een van de alternatieven genoemd”.

Uiteindelijk gaat het volgens de arts om twee vragen: „Mag je als echtpaar samen de beslissing nemen om op een zeker moment niet open te staan voor de kinderzegen?” En: „Op welke manier ga je hiermee om, als de eerste vraag positief beantwoord is? De eerste vraag is nogal eens voor de predikanten, met de tweede komen de mensen bij de huisarts. Deze vragen worden echter nogal eens niet onderscheiden. En dat moeten de mensen wel doen”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van Friday 30 May 1997

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

Tederheid, respect en zelfbeheersing

Bekijk de hele uitgave van Friday 30 May 1997

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

PDF Bekijken