Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Tv-democratie

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Tv-democratie

4 minuten leestijd

Mijn stelling is dat de moderne media de betrokkenheid van de burger bij de politiek niet hebben bevorderd. Politici dragen er soms ook zelf aan bij dat de betrokkenheid van de burger afneemt, omdat ze te gretig via de moderne media hun mening geven. De politiek zou meer afstand moeten nemen van de moderne media, omdat het politieke debat steeds meer via de moderne media gaat.

Via de moderne communicatiemedia kunnen de burgers avond aan avond door een (gekleurde) bril de onrustige en voor hun gevoel oncontroleerbare wereld zien. Ze komen onder meer in aanraking met onopgeloste politieke vraagstukken, waardoor het vertrouwen in de regeerbaarheid van de wereld kan worden aangetast.

Het kan overigens niet ontkend worden dat mondiale communicatie mogelijkheden biedt om kennis te nemen van ontwikkelingen op grote afstanden, maar het heeft wellicht tevens geleid tot een afzijdige houding van de burger op diverse terreinen. Volgens mij is politiek daar niet van uitgezonderd.

Televisiedebat

De televisiedemocratie komt steeds meer op. De televisiedebatten gaan meer en meer de inhoudelijke debatten in het land vervangen. Dat is een kwalijke ontwikkeling, omdat de burger dan bij de televisie consumeert en niet meer meepraat in de vergadering.

De burgers laten zich nauwelijks nog leiden door de beginselen van een partij, maar meer door de vraag „Wat heb ik aan die partij?” of: „Wie is de leider van die partij?” Mensen blijken ook steeds meer te selecteren op de presentatie en minder op kwaliteit.

Verder bepaalt de beeldvorming van een partij voor het overgrote deel haar aanhang. Massacommunicatiemiddelen als de televisie hebben dan ook de ontwikkeling naar een tvdemocratie bevorderd, zo niet opgeroepen.

Het is naar mijn mening niet de vraag van de politiek die het aanbod op de televisie bepaalt. De denk dat het andersom is: het aanbod op de televisie zorgt ervoor dat mensen ernaar gaan vragen en politici komen opdraven. Zo kan het voorkomen dat het aanbod problemen creëert die er anders niet zouden zijn.

Bovendien moeten de risico’s niet worden onderschat. De televisie kan een politicus maken en breken. Wanneer iemand geen mediasnoet heeft, is functioneren in de politiek op voorhand risicovol. Dit is uitermate kwalijk, omdat daarvoor bekwame politici soms op een onethische wijze worden afgevoerd, op voorhand zich niet beschikbaar stellen of aanvaard worden.

Bezinning

Het kritisch gebruik van de moderne media verdient naar mijn oordeel aanbeveling voor alle politieke partijen. Zij zouden zich indringend moeten bezinnen op het mediagebruik. Want het hele mediacircus draagt niet wezenlijk bij aan een gedegen besluitvorming of vertrouwen in de politiek.

Kamerleden doen daar soms zelf aan mee. Af en toe krijgt men de indruk dat ze hun uiterste best doen om binnen het bereik van de tv-camera te komen. Bij mij wekt dat soms de indruk van het baltsen, het roepen en dansen van korhoenders in de paartijd.

Bovendien: wat mis ik als politicus wanneer ik geen televisie kijk? Gechargeerd gezegd: heel veel én heel weinig: ik mis heel veel rommel, goedkoop amusement, geweld, seks, porno. Het feit dat de publieke omroep nu een gedragscode opstelt, zegt genoeg.

Vervolgens mis ik heel weinig. Wanneer ik bijvoorbeeld één uur per dag intensief kranten lees, neem ik meer relevante informatie tot me dan tijdens een dag televisiekijken.

Politieke partijen zouden met elkaar moeten afspreken dat ze veertien dagen voor de verkiezingen niet meer aan uitzendingen of grote debatten op radio of televisie meewerken. Misschien dat de kiezers zich dan meer de vraag zullen stellen welke politieke partij hen aanspreekt vanwege de beginselen en niet vanwege de glitter en de glamour, en zij eerder naar bijeenkomsten zullen gaan om zelf met de politici te discussiëren.

Over beginselen zijn we het vaak wel eens, maar minder over de praktische toepassing ervan. Laten we teruggaan naar de gemeenschapsruimten in de dorpshuizen en andere vergadergelegenheden om met elkaar in debat te gaan.

Opdracht

Politieke partijen willen in ieder geval een publiek belang dienen en de betrokkenheid van de burger bij het politieke gebeuren versterken. Dat geldt ook voor de SGP, die als doelstelling heeft het Woord van God tot meerdere erkenning te brengen. Soms denk ik dat dit al een stap te ver is, want tot meerdere erkenning brengen veronderstelt dat er in het algemeen nog erkenning bestaat. Het is voor mij een vraag of dat station al niet gepasseerd is. Dat zou ons tot schuld moeten zijn en ons moeten aansporen het beste voor ons volk te zoeken.

De auteur is directeur van de Guido de Brèsstichting, het studiecentrum van de SGP.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 juni 1997

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Tv-democratie

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 juni 1997

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken