Bekijk het origineel

Ervaringen tijdens een etmaal Engeland

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Ervaringen tijdens een etmaal Engeland

Met Stena shoppen in Colchester: „Goed inkopen gedaan? Neuh, er was niet veel, hè”

8 minuten leestijd

In een d heen en weer naar Engeland zonder te vliegen. Het kan. Maar het begrip dag blijkt Stena Line ruim te nemen. Verslag van een dagje naar Colchester. Van ‘s ochtend vijf uur tot ‘s nachts half drie. Nog nooit was Engeland zo dichtbij, vindt Stena Nog nooit was ook Nederland op de terugreis zo ver weg.

„U moet een uur van tevoren aanwezig, zijn”, zegt de vriendelijke vrouwenstem als we telefonisch boeken bij Stena Line. We hebben trouwens dik tien minuten moeten wachten op verbinding met Hoek van Holland. Het wachtmuziekje vertolkt uitstekend de gevoelens: „I’ve been waiting such a long time”. Goed, uiteindelijk hebben we een reservering. De boot vertrekt om kwart over zeven. Kwart over zes aanwezig zijn. Goedemorgen!

De route naar Engeland blijkt uitermate populair. Zeker sinds begin juni de Stena Discovery met 75 kilometer per uur over de Noordzee vliegt. Deze superferry brengt de vaartijd van Hoek van Holland-Harwich terug naar 3 uur en 40 minuten. Het 124 meter lange en 40 meter brede schip biedt plaats aan 350 personenauto’s en 1500 passagiers. Althans, op papier.

De dagen rond de weekwisseling zijn het drukst. Vakantiegangers steken over of komen terug. Om de daldagen op te vullen biedt Stena dagtochten’en ‘short breaks’ naar Engeland aan. Dat kan, omdat de Stena Discovery onwaarschijnlijk snel vaart en de afvaarttijden ‘slim’ gekozen zijn. Het schip gaat twee keer op een dag heen en weer. De eerste afvaart uit Hoek is om 7.15 uur, de tweede om 16.10 uur. Terug naar Nederland kan om 10.50 uur en 19.30 uur. Aankomst van de laatste boot in Hoek is om 23.59 uur. Althans, op papier. .

Topper van de dagtochten is natuurlijk “shop until you drop” in Londen. Voor 149 gulden een retourovertocht, treinretour en plattegrond van de Engelse hoofdstad. Iets voor het middaguur in Londen en om half zes weer terug. Voor 90 gulden extra kun je nog een nachtje blijven ook. Andere plaatsen, zoals Cambridge, Newmarket en Bressingham zijn allemaal per bus (bij de dagtochtprijs inbegrepen) bereikbaar. Wij kozen voor de dagtocht naar Colchester, „een gezellig stadje met de echt Engelse sfeer”.

Hut

„Wat kost een hut?” Het is woensdagmorgen, tien minuten voor zeven in de nog naar verf ruikende vertrekhal op de kade in Hoek van Holland. „Hutten hebben we niet meer, mevrouw”, zegt het juffie in blauw achter de balie. „We varen ‘s nachts niet”. Die waarheid zal later op de dag een leugentje blijken.

De hal is vol. Een groep Nijmegenaars is om vier uur vanmorgen van huis gegaan. De personeelsvereniging van de politie Almere niet veel later. Zelf startte ik om vijf uur in Apeldoorn de motor van mijn auto. Zo vroeg van huis heeft één, maar dan ook maar één voordeel: het is lekker rustig onderweg. Overigens moet je wel op weg met de heilige koe; treinen rijden er op dit erbarmelijke tijdstip nog niet. Snel ticket afhalen en vijf meter verderop weer afgeven bij het inchecken. Grote bagage mag niet mee op de boot, maar moet in het ruim van de Discovery. Snel wat guldens in pondjes wisselen. Lekker als straks die euro er is.

Tien minuten te laat dobbert het schip op de Nieuwe Waterweg. Eerst varen we zachtjes maar zodra de witte gigant het strand achter zich laat, spuiten we vooruit. Een filmpje aan boord toont wat passagiers moeten doen „in het onwaarschijnlijke geval van een calamiteit”. Volgens Stena is deze manier van reizen de beste. Directeur Pim de Lange: „Een omweg maken door België en Frankrijk is dus voor niemand meer nodig. U rijdt toch ook niet over Berlijn als u naar Parijs wilt”. De concurrentie met het vliegtuig durft De Lange ook aan. „Vliegen met 124 meter beenruimte is een ervaring op zich”.

Die ruimte is er dan wel voor gestrekte benen. Heel veel van de stoelen aan boord zijn bezet. Of worden bezet gehouden. Typisch Nederlands: leg je jas ergens neer en de zetel is van jou. Ook gaan de Hollanders niet graag boven op elkaar zitten. Op de Discovery ontkom je er gewoonweg niet aan om knie aan knie te zitten. Voor verliefden, verloofden en (sommige) getrouwden wel aardig, maar kom er bij wildvreemden niet mee aan.

Koffie

Het schip schudt behoorlijk, ondanks de geringe windkracht. De twee immense drijvers die de schokgolven moeten tegenhouden zijn zeker niet thuis. Vastgrijpen kan niet, er is niets om aan te grijpen. De flessen in de kleine taxfree-supermarkt twinkelen in een gestage cadans tegen elkaar. De krant is van gisteren. Die van vandaag vaart vanmiddag mee.

In het Globetrotter-restaurant is nog plek. Wel verplicht ontbijten voor 18,50 gulden. Zelf net zoveel keer je bordje vullen met ei, spek, worst, croissants, boterhammen wit en bruin, beleg en fruit tot je er genoeg van hebt. Jus d’orange zit in een plastic bekertje. Ober Ronaldo vindt het niet erg als we wat langer blijven zitten. Zo hebben we tenminste een plekje. En drie keer koffie.

Kwart voor elf ligt het schip vast en zeker voor de kade in Harwich. Na de paspoortcontrole gaan shoppers voor Londen rechts de trein in, het publiek voor Colchester, al gauw 500 mensen, hobbelt naar het parkeerterrein. De dagtocht kent drie varianten: winkelen, cultuur of de dierentuin. Van de tien bussen gaan er acht winkelen, eentje naar het plaatselijke kasteel en een naar de dierentuin. In mijn bus is het grijze of helemaal geen kapsel veruit in de meerderheid. Een Engelsman in een geel hesje drukt de inzittenden op het hart op tijd bij de bus terug te zijn. De bejaarden knikken.

Stadswal

Colchester mag dan „de oudste geregistreerde stad van Groot-Brittannië zijn”, veel te bieden heeft het niet. Bij het cultuurtripje horen twee gekopieerde A4’tjes met een wandelroute. Binnen het uur zijn alle bezienswaardigheden, gelegen binnen de oude Romeinse stadswal, gepasseerd. De twee oude vrouwtjes die elkaar om de beurt uit de routebeschrijving voorlezen, doen er langer over. Daar staan ze, naast de Holy Trinity Church. Schoolkinderen in grijs en blauw dwarrelen om hen heen.

De lunch is op z’n Engels: fish ‘n chips of een jacket potato. Natuurlijk is er de wereldberoemde sandwich. Boots verkoopt er drie in een pakje: tuna & sweetcorn, egg & mayonaise en cheese & onion. Maar voor de overdwars doorgesneden boterhammen hoefje eigenlijk niet meer naar Engeland. De Engelse superdrogist zit sinds kort in Rotterdam en wil toe naar dertig vestigingen in Nederland. Boots volgde een rij landgenoten met bekende namen als Laura Ashley, Marks & Spencer, Body Shop en Halfords. Dat winkelen aan de overkant kunnen we straks wel vergeten.

Een regenbuitje jaagt iedereen de kerk in. Dat treft. Tess Khambatta (viool) en lan Ray (piano) geven in de Lion Walk United Reformed Church een lunchconcert. Het is een modern gebouw midden in een winkelstraat. De toren stortte bij een aardbeving van 1884 in en moest opnieuw worden opgetrokken.

Leuk, ook voor kinderen, is Colchester Castle, het grootste Normandische kasteel van Europa. Je mag binnen zelf een soldatenkostuum passen, compleet met helm en loodzwaar maliënkolder, zoals de Romeinen dat droegen bij de invasie van Britain, AD 43. In de oude kerkers kan iedereen ervaren dat het leven van een gevangene in de Middeleeuwen geen pretje was. Bij de ingang van het kasteel is een vijftien meter diepe waterput. Een muntstuk van tien coin doet er twee seconden over om het water te raken. Gaat een pond sneller? vraagt een bordje zich af Een buitengewoon efficiënte en snelle manier om aan donaties te komen.

Om vijf uur is in the Bake House -een volledig in grenen uitgevoerde tent- de kas al opgeruimd. De juf wil me nog wel aan thee (koffie is hoegenaamd niet te drinken...) met iets lekkers helpen, maar dan moet ik wel gepast betalen. Dat lukt. „Thank you love”.

Schoenen

In de bus terug naar Harwich evalueert ’ men de dag:

Hij: „Goed inkopen gedaan?”

Zij: „Neuh, er was niet veel hè?”

Hij: „Ik koop wel wat op de boot”.

Zij: „En anders bij Blokker”.

De Stena HSS is te laat. Eerst een kwartier, later een halfuur. Als bijna alle vracht aan boord is, begint men met het inchecken van de passagiers. Een radeloze Stenadame wil iedereen in een rij houden die er niet is. Haar portofoon kraakt onophoudelijk. Ergens gaat een sirene af

In de restaurants aan boord, van McDonald’s tot A la Carte, wordt gevochten om een plaatsje. Lounges met prachtige namen zitten vol rokende en bierdrinkende mensen. Alleen in de Business Traveller Club Lounge is volop plek. Maar die zit voor gewone passagiers op slot. Hoe gaat dat op een drukke zomerdag, als er daadwerkelijk 1500 mensen aan boord zijn? Eraf kun je niet. Een luchtje scheppen gaat moeilijk, alles zit dicht. Na het doortrekken leegt het urinoir zich op mijn schoenen.

Om 35 minuten na middernacht klikt de Stena Discovery zich vast aan de kade in Hoek van Holland. „Goedemorgen”, zegt een quasi-opgewekte stem via de omroepinstallatie. De vertraging blijkt nog mee te vallen. „Pas waren we drie uur te laat”, meldt een medewerker. Een echtpaar uit Ouddorp loopt naar de auto. „Met die oude boten”, zegt zij, „had je het niet dat je ‘s nachts thuiskwam”.

Veel later steek ik de sleutel in het slot van de Apeldoornse woning. Het is half drie. Einde van een etmaal Engeland.

Stena Break Away, dagtochten en short breaks naar Engeland. Informatie en boekingen via tei. 0174-315850.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 juli 1997

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

Ervaringen tijdens een etmaal Engeland

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 juli 1997

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

PDF Bekijken