Bekijk het origineel

Drugshandel van vader op zoon

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Drugshandel van vader op zoon

In Mexicaanse Sinaloa eert een kapel beschermheilige van de dealers

4 minuten leestijd

GUAMUCHDLITO - Zijn door drugs, wapens en plastische dnrurgie helieerste leven leidde Amado Carrillo Fuentes in “veilde huizen” in heel Mexico. Van daaruit oianiseerde hij de cocaïnesmokkel naar de oostkust van de Verengde Staten, die hem een dagelijkse winst van 5 miljoen dollar opleverde.

Wanneer hij echter van zijn familie wilde genieten, met een priester wilde praten of gewoon volleybal wilde spelen, ging hij naar Guamuchilito, zijn geboortedorp van stoffige straatjes en bouwvallige huizen in de provincie Sinaloa aan de Grote Oceaan. Op de rijke grond verbouwen de inwoners maïs, Katoen en groente. De blakende zon drijft de mensen ‘s middags in hun huizen voor een lange siësta. De gesprekken gaan over de oogst, honkbal en die oude vrouw die een dag eerder overleed.

Carrillo hield van het langzame leven en hier werd zijn lichaam begraven in het familiegraf nadat hij op 4 juli in Mexico-stad op de operatietafel stierf aan een overdosis verdovingsmiddelen tijdens zijn zoveelste plastische chirurgieen liposuctie-ingreep. “Lord of the Skies” was de bijnaam van Carrillo, wegens zijn pionierende gebruik van vliegtuigen om smokkelwaar naar de VS te brengen. Hij was een van de grootste drugsbaronnen van Mexico.

Eervol

Buiten hun macht en imposante rijkdom, verworven uit criminele activiteiten, hebben de grootste Mexicaanse drugsbaronnen nog één ding gemeen: ze komen stuk voor stuk uit de provin cie Sinaloa, bakermat van de drugshandel. Velen van hen lieten zich na hun al dan niet gewelddadige dood in hun geboortestreek begraven.

Al sinds de vorige eeuw is Sinaloa het centrum van de Mexicaanse drugssmokkel en sinds de jaren vijftig is deze alleen maar lucratiever geworden. Sinaloa ziet zijn Zonen carrière maken in een handel die veel inwoners als legitiem en eervol beschouwen.

Cadeaus

Rafael Caro Quintero, die gevangen zit wegens moord op een Amerikaanse drugsagent, komt uit Sinaloa. De vanuit Tijuana opererende broers Arellano Félix, de succesvolste drugssmokke laars, komen hier vandaan.

De dorpen en gemeenschappen in Sinaloa varen er wel bij en worden overladen met cadeaus van de drugsbaronnen. Carrillo schonk Guamuchilito een kerk, een kleuterschool en een voUeybalveld. De bewoners hebben hem overladen met betuigingen van eerbied. Nog voordat zijn lichaam in de grond verdween, hadden lokale musici al een “corrido” gecomponeerd, een lied dat een gevallen held eert.

In Sinaloa denken mensen er weinig bij na wanneer ze een groep gewapende mannen uit een vrachtwagen zien springen. Bijna iedereen kan een verhaal vertellen over zijn reis „naar de andere kant”, de VS. En in Sinaloa staat een kapel ter ere van de beschermheihge van de drugshandelaren.

„Vanaf het begin werd drugshandel in Sinaloa beschouwd als een gewone handel”, verklaart socioloog Luis Astorga van de Autonome Universiteit van Mexico. In de provincie werd al aan het einde van de 17e eeuw papaver verbouwd. Toen de VS in 1914 opium verboden, bleef de drug legaal in Mexico en de producenten in Sinaloa gebruikten hun goed ontwikkelde treinen zeeverbindingen om het spul de Amerikaanse grens over te smokkelen.

Nadat opium in 1926 ook in Mexico werd verboden, werkte een reeks gouverneurs van Sinaloa met de drugshandelaren samen. Félix Gallardo bijvoor beeld begon als lijfwacht van een gouverneur van Sinaloa.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog beleefde Sinaloa hoogtijdagen. Omdat veel traditionele papavervelden in handen van de Japanners kwamen en de Duitse farmaceutische laboratoria niet meer door de VS gebruikt konden worden, ontstond er binnen het Amerikaanse leger een tekort aan morfine, het van opium gemaakte verdovingsmiddel voor gewonden. Washington moedigde de productie van papaver in Mexico aan.

Na de oorlog ging men in Sinaloa door met de papaverteelt. In de jaren vijftig, zestig en zeventig voorzag men de Amerikaanse verslaafden van heroï ne. Smokkelaars uit Sinaloa deden goede zaken met Amerikaanse gangsters.

Beschermheilige

In de jaren tachtig werd cocaïne dé drug in de VS en de Sinaloaanse smokkelaars wisten al snel deals te sluiten met de Colombiaanse cokeproducenten. „De smokkelaars uit Sinaloa gaven hun kennis van generatie op generatie door. Ze kennen alle routes en weten de regels van het spel”, aldus Astorga.

De smokkelaars van Sinaloa hebben als beschermheilige Jesüs Malverde, die volgens de legende van de rijken stal om aan de armen te geven. Hij werd in 1909 in CuHacan opgehangen en kort bij deze plek staat een kapel waar hij wordt geëerd.

Op een namiddag staan voor de kapel drie muzikanten een melancholisch lied over Jesüs Malverde te zingen. Iets verderop staat de man die hen inhuurde. Hij is net terug van een ‘zakenreis’ naar Hongkong die goed is verlopen. Neen, zijn naam geven of zijn werk omschrijven zal hem alleen maar moeilijkheden opleveren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 22 juli 1997

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Drugshandel van vader op zoon

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 22 juli 1997

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken