Bekijk het origineel

Van Pallandt bekend van beeld Wilhelmina

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Van Pallandt bekend van beeld Wilhelmina

3 minuten leestijd

ARNHEM (ANP) - De gisteren overieden beeldhouwster Chariotte van Pallandt werd vooral bekend vanwe haar nationale bronzen beeld van de diep in haar mantel wgedoken koningin MHhebnina.

Het toen reeds lang bestaande ontwerp werd in 1984 door cultuurminister Brinkman en de gemeente Den Haag uitgekozen tot nationaal monument voor de in 1962 gestorven vorstin. Het staat sinds 1987 voor het Paleis Noordeinde en achter de Raad van State in Den Haag.

Van Pallandt ontwierp het beeld al in de jaren zestig voor de stad Rotterdam. Voornaamste inspiratiebron was een krantenfoto waarop Wilhelmina opkeek naar een beeld van Mari Andriessen.

„Die driehoek eigenlijk, dat was ze”.

De Maasstad kreeg de Moeder des Vaderlands in witte steen, het gipsen model werd elders ondergebracht. Nadat er in de jaren zeventig geen overeenstemming kon worden bereikt over een nieuw, nationaal beeld voor Wilhelmina -zo werd er tot ontsteltenis van velen een symbolisch lint van keien voorgesteld- werd teruggegrepen op het werk van barones Van Pallandt.

Hoewel er geen gezicht in het beeld te herkennen valt -Van Pallandt hield niet van details- heeft Wilhelmina’s dochter Juliana -ook enkele keren door Van Pallandt geportretteerd- ooit gezegd: „Ja, het is precies mijn moeder”.

Toen mevrouw Van Pallandt tachtig werd, stelden vrienden een boek samen met opdrachten, gedichten en tekeningen. Juliana schreef: „Charlotte de Gro te/ onder uw Beeldkunstgenoten/ gij hebt in de hart-roos geschoten/ Toen gij moeders wezen ontblootte/ haar uitbeeldend zo onverdroten/ Daarvan heb ik diep genoten/ en U in mijn hart gesloten/ Juliana.

Gedejeuneerd

Barones Van Pallandt had tijdens het gekrakeel over het nationale beeld van Wilhelmina al eens gezegd: „Waarom nemen jullie mijn beeld niet?” Niet dat ze er zozeer op uit was, maar ze vond het gewoon een goede oplossing. „Ik ben blij met mijn werk, dat is alles. Ik vond het wel een ervaring om een beeld te maken van zo’n persoonlijkheid. Ze is natuurlijk geweldig voor ons land geweest. Ik heb haar wel een paar keer ontmoet ja. Mijn zuster was hofdame bij haar en zodoende heb ik een paar keer bij haar gedejeuneerd”.

Het leeuwendeel van Van Pallandts werk, dat niet heel omvangrijk is geworden, zou uit grof uitgevoerde maar zeer sprekende portretten bestaan. De laatste keer dat ze exposeerde, was in 1995. Ze wilde toen eigenlijk al niet meer exposeren. Eerder had ze gezegd: „Ik heb geen nieuwe dingen meer. Je kunt niet altijd met oud werk komen aanzetten. Onlangs heb ik het vroege werk van Mondriaan gezien. Het is niet te geloven hoe mooi dat is. Ik wou dat ik er honderd jaar bij had, dan zou ik helemaal de andere kan opgaan. Dan zou ik hoe langer hoe abstracter worden. Dat trekt mij ontzettend aan. Maar ik heb mijn leven nu eenmaal op deze manier opgebouwd, dat verander je niet meer. Het leven is veel te kort voor een beeldhouwer”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 31 juli 1997

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Van Pallandt bekend van beeld Wilhelmina

Bekijk de hele uitgave van donderdag 31 juli 1997

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken