Bekijk het origineel

KLANTTEKENINGEN

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

KLANTTEKENINGEN

6 minuten leestijd

Bakken

Als de zon schijnt, wordt het weerbericht sinds begin mei uitgebreid met een mededeling over de zonkracht. Daar kan eenieder zijn voordeel mee doen. Aan de hand van het zonkrachtcijfer en het eigen huidtype is te berekenen hoeveel minuten de huid die dag veilig aan de zon kan worden blootgesteld. De Neder landse Kankerbestrijding verspreidt daarvoor gratis gebruiksaanwijzingen (onder andere via apotheken, bibliotheken en op campings) in de hoop dat er een eind komt aan het onverantwoord bakken. Overmatige zonneschijn kan namelijk leiden tot huidkanker.

Of mensen dé boodschap van het zonkrachtcijfer en de folders van de Kankerbestrijding begrijpen, is nog niet duidelijk. „We gaan de campagne in september evalueren”, aldus een woordvoerder. „De notie dat te veel zon schadelijk is voor de huid, is wel steeds duidelijker aanwezig”.

Wie niet genoeg heeft aan de radioberichten en de gratis folders van de Kankerbestrijding, kan zijn toevlucht nemen tot een eigen zonnemeter. Bijvoorbeeld de Sunwatch II, een apparaatje dat op de markt wordt gebracht door het bedrijf Personal Protection Technologies in Assen.

Het klokje maakt het mogelijk om „veilig en verstandig in de zon te verblijven”, aldus een bericht van deze onderneming. Het betreft een zonnemeter „met een gevoelige sensor, die de schadelijke ultraviolette (UV) straling meet”. „De Sunwatch geef precies aan hoe lang je veilig in de zon kunt verblijven zonder te verbranden en alarmeert je wanneer verbranding dreigt”. De UV meter houdt rekening met het huidtype en geeft ook de te gebruiken beschermingsfactor voor zonnebrandcrème aan. De Sunwatch kost 99 gulden. De ideale oplossing tegen zonnebrand?

„Het apparaatje kan bijdragen aan een grotere bewustwording, maar het is niet het meest praktische hulpmiddel”, meent de woordvoerder van de Kankerbestrijding. Hij vindt dat de Sunwatch niet zo goed wérkt. „De zonkracht wordt op één tijdstip gemeten”. Op grond daarvan volgt een advies. „Maar dat houdt geen rekening met sterke wisseling in de hoeveelheid UV gedurende de dag”.

De woordvoerder van de Kankerbestrijding wijst erop dat het gezonde verstand gebruiken dus raadzaam blijft. En de algemene adviezen naleven óók: met apparaat geldt net als zonder dat het beter is om tussen elf en drie uit de felle zon te blijven.

Volgens het Asser bedrijf heeft de Consumentenbond een positief oordeel over de Sunwatch gegeven. Navraag bij deze instantie leert dat de stelligheid hiervan wat dient te worden gerelativeerd. De bond heeft in zijn maandblad een keer een stukje over dit apparaat geschreven op grond van onderzoek van een Duitse collega-organisatie.

Op zich werkt de Sunwatch goed, maar dat wil geenszins zeggen dat consumentenorganisaties het dé oplossing vinden tegen zonnebrand. „Er zijn zóveel factoren die het zonnen onveilig kunnen maken”, vindt de bond. Als de Sunwatch in de schaduw ligt of als een zonnebrandcrème niet goed is opgesmeerd, kan het al gedaan zijn met de veiligheid.

Het eindoordeel over het apparaatje? „Dit uit de kluiten gewassen horloge, dat bijna 30 gram weegt, kan een handig hulpmiddel zijn, maar wie zijn huid liefheeft moet zelf blijven opletten”.

Watten (I)

Onbewust stelt menigeen er prijs óp om als klant serieus genomen te worden. Het doet je wat als de groenteboer erop wijst dat de sinaasappels aan de zure kant zijn, omdat je eerder te kennen gaf meer van zoete te houden. Het doet je goed als de verkoper in de schoenenzaak waar je geregeld over de vloer komt, zich weet te herinneren dat je altijd zwicht voor bruine. Trouwe klanten willen graag een beetje erkenning en een blik van herkenning.

Daar ontbreekt het nogal eens aan, vindt Harry Heithuis. Hij is adviseur op het gebied van communicatie en relatiemarketing en schreef recent een boek over zijn “Wattenwet”. Heithuis vindt dat ondernemers veel meer oog moeten hebben voor hun trouwe afnemers en dat ze moeite zouden moeten doen om deze groep te plezieren. Trouwe klanten willen in de watten worden gelegd, is zijn stelregel.

Hij constateert dat het in de praktijk vaak omgekeerd is. Ondernemers lijken meer uit te zijn op het verwerven van nieuwe klanten dan op het onderhouden van hun bestaande klantenkring. Deze bevinding zal voor veel mensen wel herkenbaar zijn. In advertenties is het eerder regel dan uitzondering dat de mensen die nog niet voor een bepaald merk of product hebben gekozen, worden aangesproken.

Heithuis haalt bijvoorbeeld een reclameleus van Campari aan: Je moet het eens gedronken hebben. „Ja, en daarna nooit meer?”, vraagt hij zich af

Ook de reclameactie die Braun ter gelegenheid van het 75-jarig jubileum op touw zette, slaat naar de mening van Heithuis de plank mis. Zaken als een koffiezetapparaat, een strijkijzer en een staafmixer werden tijdelijk aangeboden voor een gereduceerde prijs van 75 gulden. Een aardig gebaar, maar het is vrijwel zeker dat trouwe Braun-kopers dergelijke toch tamelijk doorsnee apparaten al in huis hebben. Daarmee is de jubileumactie vooral aantrekkelijk voor nieuwe klanten, terwijl de fabrikant het feit dat het bedrijf gedurende 75 jaar bleef voortbestaan met name te danken heeft aan de gunst van de trouwe consument. Heithuis zou liever zien dat een bedrijf als Braun pogingen in het werk zou stellen om iets leuks te bedenken voor de mensen die al eens besloten klant te worden.

Watten (II)

De watten-ideeën van Heithuis zijn overigens niet geheel oorspronkelijk. De detailhandelhoogleraar drs. J. de Jong pleitte er een paar jaar geleden al voor om met name in de supermarktwereld meer aandacht te besteden aan de trouwe klant. Beide heren constateren dat de consument van de jaren ‘90 minder de neiging heeft om zich aan merken te hechten. Wie als fabrikant of als winkel toch een soort relatie met de afnemers wil, zal daar steeds meer moeite voor moeteii doen.

Als voorbeeld haalde De Jong aan dat supermarkten het moeten hebben van de mensen die wekelijks voor een paar honderd gulden aan boodschappen inslaan. In de supermarkt komt echter vaak niet echt tot uitdrukking dat dat wordt gewaardeerd. Eerder het tegenovergestelde. Voor mensen met mandjes is vaak een speciale kassa ingericht, om te voorkomen dat ze lang in de rij moeten staan. Klanten met volgeladen karretjes worden kennelijk niet geacht zich te ergeren aan een wachttijd.

Zo nu en dan loopt Heithuis wat achter de feiten aan. Er zijn steeds meer onder nemers die nadrukkelijk proberen hun trouwe klanten van dienst te zijn. Heithuis suggereert bijvoorbeeld dat mensen die altijd in een bepaalde winkel kleren kopen voor de start van de uitverkoop de gelegenheid zouden moeten krijgen om in alle rust tussen de afprijzingen te snuffelen. Er zijn zaken die dat al jaren doen. Ze hebben een adressenbestand van hun klanten aangelegd. Dat gebruiken ze om de vaste klanten erop te wijzen dat de nieuwe collectie binnen is, maar ook om te attenderen op het begin van de voorverkoop.

Ook zijn idee om bij de aanschaf van een fiets een soort serviceboekje te geven, wordt al in praktijk gebracht. Soms voorzien van een bon voor een gratis beurt na een halfjaar of iets dergelijks. Zo snijdt het mes aan twee kanten: de klant wordt gestimuleerd om terug te komen én om zijn nieuwe karretje goed te onderhouden.

Mede n.a.v. “Is de klant wel koning?”, door Harry Heithuis; uitg. Het Spectrum, Utreclit, 1997; ISBN 90 274 448 70; 192 biz.; ƒ 29,90.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 2 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

KLANTTEKENINGEN

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 2 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken