Bekijk het origineel

Alleen een bed en een nachtkastje van jezelf

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Alleen een bed en een nachtkastje van jezelf

Dochter beschrijft verpleeghuiservaringen

2 minuten leestijd

„De zuster kwam te laat gisteravond”. Een moeder belt in tranen vanuit het verpleeghuis naar een van haar kinderen. „Ze moest het verhaal kwijt”, schrijft de dochter in het boek “We komen zo, mevrouw”.

Treeske Blase schetst hoe moeder in het verpleeghuis aftakelt. Hoe ze afhankelijk wordt van iedereen. Kleine zaken bepalen de stemming van de dag. Het nachtkastje bijvoorbeeld. „Het enige kastje waar ze bij kan vanuit haar rolstoel. Met het kleine laatje waar altijd hnks haar juwelen liggen en rechts de kam, de borstel en het haametje. En de handcrème. De ovalen spiegel met de barst erin los er bovenop. In die slagorde”. Met een schoonmaakbeurt gaat het kastje mee. „Ze hadden me toch even kunnen waarschuwen?”, vraagt de moeder zich af. Samen met haar dochter zet ze de spullen weer op hun vaste plek.

De stalen verpleegster is ook niet weg te denken uit het verpleeghuis. „Een troetelnaam voor een soort miniatuurhijskraan die de patiënt als een vormloze zak zand uit de stoel omhoogtakelt. Nee, het gebruik van het apparaat krijgt geen tien voor elegance, maar de efficiëntie ervan kan niet hoog genoeg worden geprezen”, schrijft de dochter.

De moeder van Treeske ziet haar verdere leven af en toe somber in. Ze spreekt zelfs haar bewondering uit voor een man die zichzelf met zijn rolstoel in een meertje heeft gereden. „Moedig, hè?”, zegt ze. Haar dochter heeft geen verweer. „Eigenlijk is dit bestaan te zwaar voor haar”, is haar trieste redenering. Jammer dat de dochter haar lijdende moeder op dat moment zo in de kou laat staan.

Roemenië

De manier waarop Treeske over het leven en sterven van haar moeder schrijft, is indrukwekkend en herkenbaar. Het laatste onderdeel van het verhaal is het afgeven van kleren bij het Rode Kruis. In gedachten ziet ze andere vrouwen al in de kleren van haar moeder rondlopen.

N.a.v. “We komen zo, mevrouw”, door Treeske Blase; uitg. Bv Bonneville Bergen nh, 1996; ISBN 90 73304 48 2; 63 biz.; ƒ 19,90.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 2 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Alleen een bed en een nachtkastje van jezelf

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 2 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken