Bekijk het origineel

Politie begeleidt groep jongeren in Egypte

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Politie begeleidt groep jongeren in Egypte

Vincent: „Je kon niet alleen de poort uit en voelde je soms net een gevangene”

3 minuten leestijd

CAIRO - De christelüke organisatie World Servants heeft met 31 Nederlandse jongeren een bezoek aan Egypte gebracht. De groep, groter dan in voorgaande jaren, heeft heel wat meegemaakt: activiteiten organiseren voor kinderen die niets anders dan Arabisch spreken, bouwen in temperaturen tot 40 graden en ‘s avonds praten over het geloof en genieten van een fraai uitzicht over de Nijl.

De jongeren kregen een speciale behandeling. Dat begon al op de luchthaven van Cairo. Omdat iedereen een T-shirt van de organisatie droeg, werden ze direct apart genomen en in rap tempo gehol pen. Bij de kerk stond de politie gereed om het verkeer van de drukke straat tegen te houden en de bus van World Servants een gemakkelijke doorgang te verzekeren.

Werkvakantie

Er was ook sprake van argwaan. Waarom logeert zo’n grote groep in de kerk en verblijven ze-niet in een hotel? Egypte is wel gewend aan toeristen, maar niet aan werkvakanties. Dus werd de groep nauwlettend in de gaten gehouden. Zouden het soms zendelingen zijn? Werken in je vakantie en daar niet voor betaald krijgen: is dat niet vreemd?

De koptisch-orthodoxe bisschop Daniël vroeg de groep een paar dagen extra te nemen om Egypte te bekijken, maar daar voelden de jongelui niets voor. Ze wilden de handen uit de mouwen steken. Daarom werd het kinderwerk uitgebreid. Een groepje jongeren ging naar een centrum voor verstandelijk gehandicapten, waar ze een wandschildering maakten, terwijl anderen de kelder van de kerk schoonmaakten.

Het leek de bisschop niet verstandig als de jongeren de armoedige wijk in zouden gaan. Vincent vertelde dat de meesten dat niet leuk vonden. „We konden niet alleen de poort uit en je voelde je soms net een gevangene, maar de uitstapjes naar de piramiden en andere plaatsen waren fantastisch”.

Bravour

Met een minder grote groep waren de jongeren minder opgeval len. Vincent was daarom graag met een kleiner aantal naar Egypte gegaan. Ester Bijl is het daarmee niet eens. „JViet een grote groep kun je veel meer doen. Wat staat er voorop: het bouwen of het land zien?” Herman Maasse uit Soest deelt de houding van Ester: „In het begin was het erg moeilijk, maar je went eraan. Je vermaakt je dan met de dingen die je wel hebt”.

Jan Paul Apon legt uit dat de leuze van het programma is “Werken aan jezelf door te bouwen voor een ander”. Dat werken aan jezelf stond voorop. Daarbij hoort ook dat je met deze omstandigheden weet om te gaan. „In het begin van de reis zie je de bravour. Die verdwijnt na de eerste dagen en komt pas in de dagen voor de terugreis weer terug”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 4 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

Politie begeleidt groep jongeren in Egypte

Bekijk de hele uitgave van maandag 4 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken