Bekijk het origineel

Een hechte band met acht dolfijnen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Een hechte band met acht dolfijnen

Soms mag vakantiewerker Bert Hoeve een duik in de Lagune nemen

6 minuten leestijd

Het water beweegt De dolfijnen Sanny, Doris en Thea komen een kijkje nemen. Hun neus wijst eigenwijs naar boven. Drie paar ogen pinnen zich vast op een rood shirt en een zwarte korte broek. De kleding van vakantiewerker Bert Hoeve staat in het geheugen van de drie dieren gegrift. De jongen geeft eten, maakt schoon, knuffelt en mag soms duiken om onder water schoon te maken. Bert: „Je krijgt een hechte band met de dieren".

Niet iedereen kan tijdens zijn vafeantie zomaar in het Dolfinarium Harderwijk komen werken. Wie de selectie wel doorstaat, komt meestal niet direct met de dieren In aanraking, maar zit achter de kassa of verkoopt suikerspinnen. Omdat werken met de dolfijnen nogal wat oefening vereist, mogen slechts vaste krachten een duik in het water nerhen.

Voor Bert Hoeve maakte het park een uitzondering. Omdat de jongen diermanagement studeert, al eerder stage in het Dolfinarium Uep en zijn duikbrevet op zak heeft, deed hij al enige ervaring met dieren op. De student werkt nu drie maanden bij de Lagune, de nieuwste attractie. Eerst werkte hij daar alleen op zaterdag, maar nu helpt hij ook gedurende de vakantieperiode de dolfijnen en zeeleeuwen te verzorgen.

Knuffelen

„Ik ondersteun en help de trainers. De voer de dolfijnen en probeer ze de basisgedragingen te laten doen. "Vrij voeren", noemen ze dat, wat inhoudt dat je de dolfijnen een beetje knuffelt en af en toe een visje geeft. Kortom: je moet enthousiast bezig zijn".

Natuurlijk vindt Bert de omgang met de zeedieren een leuke kant aan zijn vakantiebaan, maar er zijn ook minder favoriete kanten aan het werk. „Bij dierverzorging hoort ook het onderdeel schoonmaken. Daar kun je niet omheen. Goede hygiëne is erg belangrijk".

De Lagune is een groot binnenmeer met zeewater. Daarin zwemmen nu icht dolfijnen. In weer een ander gedeelte leven zeeleeuwen en zeehonden. Het leuke van het geheel is dat een lift je onder de waterspiegel brengt. Door een grote glaswand zie je precies wat daar beneden gebeurt. Omdat het ecosysteem zich nog aan het ontwikkelen is, is het water niet overal even helder Ook zit er wat alg aan de ramen geplakt. Volgens Bert is het een niet te voorkomen probleem.

„Waar water is, is alg. Wel is het voor de mensen leuk wanneer de groene aanslag van de ramen verdwijnt. Alleen dan kunnen ze een goede blik in het water werpen". Omdat Bert zijn duikbrevet op zak heeft, mag hij soms de ramen van de Lagune onder handen nemen. Onder leiding van een duikleider daalt hij dan -altijd met een collega- met trekker en spons onder de waterspiegel.

Oogcontact

Bert is gek op dieren. Thuis bezat hij jarenlang konijnen en cavia’s. Nu heeft hij nog vogels en vissen. Zijn voorliefde is ook te merken aan zijn studiekeus. Na de mavo volgde hij de richting dierverzorging aan de middelbaar agrarische school in Bameveld. Het is een opleiding die gericht is op dierentuinen, dierenspeciaalzaken, kennels en dierenartspraktijken. Daarna wilde hij verder leren. Met de hbo-opleiding diermanagement die hij nu volgt, probeert hij later in de leiding van een dierentuin terecht te komen.

Het maakt hem niet zo heel veel uit welke diersoort hij verzorgt, maar dolfijnen vindt de Harderwijker wel erg leuk. „Ze zijn intelligent, hebben een eigen karakter Dat merk je goed. De een is anders dan de ander, heeft een aparte aanpak nodig. Dat is leuk. Je leert ze kennen, ook al duurt dat even".

Trainers maken volgens hem veel gebruik van oogcontact. „Wanneer je de dieren aan blijft kijken, weten ze dat jij met ze bezig bent. Wend je je gezicht af, dan gaan ze weg. De trainers die al erg lang bezig zijn, kunnen dat heel goed. Die werken ook steeds minder met gebaren, zoals ik nog wel vaak doe".

Het trainen van de dieren is een vak apart. „Het is mooi wanneer de dolfijnen op je reageren". Hun enthousiasme wordt volgens Bert positief beloond. „Niet alleen door het geven van eten maak je ze bhj, maar ook met een knuffel of een begroeting. Dolfijnen vinden het heel leuk om aandacht te krijgen".

Lievelingsdolfijn

Bert kent de dderen ondertussen bij naam. „Ze zijn gemakkelijk te herkennen. Op het eerste opzicht lijken ze allemaal grijs, maar als je goed kijkt is de ene bijvoorbeeld wat donkerder dan de andere. Soms hebben ze wat lichte strepen. Het is net als bij mensen. Niemand is hetzelfde. Ondanks dat heb ik geen lievelingsdolfijn. Ze zijn allemaal leuk, lijken altijd bUj en zijn prachtige om te zien", besluit Bert zijn lofzang.

Bij zijn vakantiebaan hoort niet alleen de omgang met de dieren. Het is net zo belangrijk de mensen die het Dolfinarium bezoeken goed te woord te staan. Daarvoor kreeg hij bij binnenkomst een cursus over gastvrijheid. „Je leert er hoe je je moet gedragen. Geen.armen over elkaar, geen peuk in je mond. Dat soort dingen.

Je moet ook altijd bereid zijn antwoord op vragen te geven. De meeste mensen willen algemene informatie over de Lagune. Bijvoorbeeld: Hoeveel dieren zitten erin? Vaak laat ik ook de geluiden van de dolfijnen onder water horen. Die kun je met het gewone oor niet yememen. Er is een soort onderwatermicrofoon, waarmee je de geluiden hoorbaar kunt maken voor het publiek. Je kunt uitleggen waarvoor de dolfijnen die kreten. gebruiken: om de omgeving af te tasten, om te communiceren. Aan bepaalde geluiden merk je of ze blij of een beetje humeurig zijn".

Kwakwaka ‘wakw-indiaa

Naast de cursus over gastvrijheid volgde Bert een cursus die helemaal was toegespits op de Lagune. „Dit onderdeel van het Dolfinarium is gebaseerd op de cultuur van de Kwakwaka’wakw-indianen in Canada. Dier en mens leven daar in harmonie met elkaar. Onder water bevinden zich ook een paar beelden die een belangrijke rol in hun verhalen en legenden spelen".

Met de cultuur van dit volk die in het Dolfinarium te zien is, heeft Bert als christelijke jongere „geen moeite". „De beelden worden bij hen niet vereerd, maar zijn een onderdeel van hun leven. Je kunt het het beste vergelijken met een familiewapen. ledere familie heeft z’n eigen afbeelding".

Dit is liet vyfde verhaal in een serie over opmerlielijke vakantiebaantjes. Volgende week: werken op vakantie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 11 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

Een hechte band met acht dolfijnen

Bekijk de hele uitgave van maandag 11 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken