Bekijk het origineel

Partij geweld om benoeming van Weid

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Partij geweld om benoeming van Weid

Populaire kandidaat-ambassadeur voor Mexico splijt Republikeinen

5 minuten leestijd

APELDOORN - In het zonnige Washington zijn er even weinig Democraten te bestrijden. De Republilieinen maliën daar geen punt van. Binnen eigen ling valt genoeg werk te verzetten. Buitenland Zaken heet het terrein waarop partijkopstukken in een stevige interne loopgravenoorlog zijn verwikkeld. De benoeming van een ambassadeur voor Mexico vormt de aanleiding.

„We gaan er alles aan doen hem benoemd te krijgen”, zei Clinton over William Weld, zijn keuze voor de ambassadeurspost in Mexico. Bijria een maand nadat de president hem officieel aanwees, is van die belofte nog niet veel terechtgekomen. Weid staat in Washington bloot aan kritiek van zijn eigen. Republikeinse partijgenoten. De Democraten in het Congres, dat zijn benoeming moet goedkeuren, komt een onderling steekspel bij de politieke concurrent goed van pas. ‘Armen over elkaar, en zien wat er gebeurt’ komt hun niet slecht uit. ‘

In bepaald opzicht mag de keuze van Clinton voor Weid opmerkelijk heten. Hij is immers geen partijgenoot. Na de benoeming van William Cohen tot minister van defensie, kan de keuze voor de tweede William een nieuw signaal zijn dat de president serieus wil samenwerken met het door Republikeinen gedomineerde Congres.

Maar Weid staat niet model voor het gemiddelde type volksvertegenwoordiger dat namens zijn partij in Washington rondloopt. De electorale aardverschuiving van najaar 1994 heeft een zeer rechtse Republikeinse partij aan de macht gebracht. De vijftiger Weid geldt integendeel als gematigd progressief, van het soort dat momenteel overwegend in de marges van de Grand Old Party opereert.

Tegen de gangbare mening van zijn partijgenoten in, wil Weid bijvoorbeeld het recht op abortus niet beperken. Homoseksuelen kunnen op zijn steun rekenen. Economisch gesproken leunt Weid dichter tegen de middenmoot aan, wat zijn steun voor belastingverlaging en snoeien in de begroting aantoont. Als bewijs voor zijn gematigde houding geldt wellicht het feit dat Weid aan zijn tweede termijn als gouverneur van het progressieve Massachusetts bezig was. Maar na zijn voordracht door Clinton maakte hij bekend het ambt te laten voor wat het is, om zich te concentreren op het verwerven van de post in Mexico.

Marihuana

Steun uit onverwachte hoek kreeg hij van de familie Kennedy, die Massachusetts nog altijd beschouwt als exclusief politiek eigendom van de clan. Joseph Kennedy, de zoon van de in 1968 vermoorde presidentskandidaat Robert Kennedy, streeft naar het hoogste ambt in de staat. De populaire huidige bezetter van deze post is voor hem een formidabele sta-in-de-weg. Met gevoel voor drama en nauwelijks verhulde opluchting verwelkomde Joseph het besluit van Weid om af te treden: „Hasta la vista, baby!”

Zo snel gaat dat niet. Want de machtige voorzitter van de evenzo machtige senaatscommissie voor buitenlandse betrekkingen, Jesse Helms, heeft besloten dwars te gaan liggen. De aartsconservatieve senator schijnt zich ten doel te hebben gesteld persoonlijk de strijd aan te gaan met alles wat Amerika kan schaden. Op zich geen verkeerd doel, alleen is de kring van Helms’ tegenstanders wel heel erg groot. Behalve onder andere de Verenigde Naties, de architecten van het vrijhandelsakkoord Nafta tussen Canada, Mexico en de Verenigde Staten, en bedrijven die zaken doen met Cuba, valt nu ook Weid binnen die, categorie. Helms houdt de benoeming van Weid tegen en veroorzaakt daarmee tweedracht bij de Republikeinen.

Volgens Helms zou Weid niet over de benodigde kwaliteiten beschikken. De gouverneur is bovendien voorstander van het in bepaalde gevallen toedienen van marihuana voor medische doeleinden, en het verstrekken van spuiten aan drugsverslaafden, om de verspreiding van aids tegen te gaan. Zo iemand mag niet de ambassadeurspost in een belangrijk drugsexportland als Mexico bekleden, luidt de onnavolgbare redenering van Helms.

Het Witte Huis heeft nog gepoogd Weid de post in New Delhi aan te bie den. India is een van de achttien landen die Clinton van een ambassadeur moet voorzien. Helms liet weten met dit compromis te zullen instemmen. Maar Weid was duidelijk: „Ik maak er een grondoorlog van”, beloofde hij. Zijn aftreden als gouverneur was een duidelijk signaal. Sindsdien studeert hij in de hoofdstad op het Amerikaanse buitenlands beleid en x’ijzelt hij zijn Spaans op. Volgens sommige waarnemers zou de strijdbare Weid alleen al wegens de ontstane commotie zijn kandidatuur moeten intrekken. Diplomaten voeren geen oorlog, maar besprekingen.

Eerlijke kans

De Republikeinse senaatsvoorzitter Trent Lott brandt zijn handen niet graag aan Weid, maar zijn vooraanstaande partijgenoot Richard Lugar heeft, samen met een handjevol partijgenoten. zijn nek uitgestoken. De voormalige presidentskandidaat geldt als expert op het gebied van het buitenlands beleid en is lid van de senaatscommissie voor buitenlandse betrekkingen. Geef Weid tenminste de eerlijke kans, door hem zich in een hoorzitting te laten presenteren, heeft hij Helms verzocht.

De doorgaans gematigde Lugar heeft Helms en passant voor het blok gezet. Als voorzitter van de landbouwcommissie dreigde hij vorige week Helms te zullen uitsluiten van een subcommissie die gaat onderhandelen over een miljardenovereenkomst die tabaksproducenten moet vrijwaren van rechtszaken aangespannen door antirokersorganisaties. Voor Helms, senator voor de tabaksstaat North-Carolina, zou dit een grote tegenslag zijn.

Een koekje van eigen deeg, juichten de commentaren in verschillende dagbladen. Helms is nog niet verslagen. Als hij zich blijft verzetten tegen Weid, delft deze hoogstwaarschijnlijk alsnog het onderspit. Maar de toon is gezet. De neergang van Helms’ dominante positie is ingezet. De tijd dat het buitenlands beleid van de Republikeinen per definitie een onemanshow is, lijkt voorbij, concluderen de waarnemers.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 19 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

Partij geweld om benoeming van Weid

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 19 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 12 Pagina's

PDF Bekijken