Bekijk het origineel

Brandwacht op de Sint-Gertrudis

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Brandwacht op de Sint-Gertrudis

Bevelvoerder: „Bossen zijn zo droog, dat het wel herfst lijkt’

4 minuten leestijd

BERGEN OP ZOOM - Geen moment verslapt zijn aandacht. Vanaf de toren van de Grote Kerk in Bergen op Zoom, in de volksmond aangeduid als de Peperbus, houdt hij de bossen van de Wouwse Plantage en de omgeving van Kalmthout nauwlettend in het oog. „De heide is gortdroog. Een peuk erin, en alles staat in vuur en vlam”, zegt brandwacht Joost Hament.

Dagelijks beklimt de 21-jarige Joost de toren van de historische, rooms-kathoUeke Sint-Gertrudis aan de Grote Markt van Bergen op Zoom. Als een atleet neemt hij de 183 traptreden. Voor de roomkleurige kaarsen die walmen voor het schilderij van Maria heeft hij geen aandacht, voor de biechtstoel aan de zijkant van het koor evenmin.

Sinds de brandweer twee weken geleden alarmfase Rood instelde, is Joost elke ochtend om tien uur present op de omloop van de Peperbus. Vanaf een hoogte van zo’n veertig meter blikt hij over de stad en, belangrijker, over de honderden hectaren bossen en heide in het grensgebied van West-Brabant en Belgisth Vlaanderen.

Met slechts weinig attributen is de jeugdige brandwacht voor zijn taak uitgerust. Joost, student rechten aan de Universtiteit van Leiden, beschikt over een verrekijker, een kompas en een telefoon, waarmee hij elk uur even contact opneemt met de commandant van de brandweerkazerne. „Vanwege de hitte hierboven zou je bezwijken. Vandaar dat we elkaar regelmatig op de hoogte houden van de situatie”.

Kruispeiling

Het gebied ten zuidoosten van Bergen op Zoom wordt behalve vanaf de Peperbus ook vanuit twee andere hoeken in de gaten gehouden: door een brandwacht op de kerktoren van Kalmthout en door een collega op de uitkijkpost van Staatsbosbeheer in de buurt van Ossendrecht. Mocht er brand uitbreken, dan kan de brandweer aan de hand van de gegevens van de drie torenwachten moeiteloos een kruispeiling uitvoeren voor het lokaliseren van de vuurhaard.

Joost: „Het eerste dat ik bij onraad doe, is het vaststellen van de plaats met behulp van het kompas. Dat geeft pre cies het aantal graden, gerekend vanaf het noordelijke punt, aan. Het getal wordt door de commandant in de meldkamer gecombineerd met dat van de andere brandwachten. Als de juiste plaats is vastgesteld, rukken de auto’s met watertanks uit”.

Overigens wijkt het kompas ongeveer 17 graden af. Dat komt door aanwezigheid van een enorme hoeveelheid metaal in de toren, het carrillon. De klokken verspreiden om het kwartier een kwinkelerend melodietje over het stadshart. „Dat maakt deze bijbaan extra aantrekkelijk”, zegt Joost, terwijl hij vanaf de balustrade een blik op het terrasleven op de Grote Markt werpt.

Om een bosbrand in een zo vroeg mogelijk stadium te ontdekken, gebruikt Joost veelvuldig de verrekijker. Stukje voor stukje stroopt hij de omgeving af. Oostwaarts rijzen de bruine loodsen van de Philip Morris-fabriek omhoog, meer zuidwaarts steken de kernreactors van het Belgische Doel als grijze pionnen tegen de blauwe lucht af. „Iet het blote oog valt een beginnende brand ook wef waar te nemen. Maar met een verrekijker zie je hem nog eerder”.

Peuk

En hoe eerder er alarm geslagen wordt, hoe beter. De brandweerkorpsen in de regio hebben de catastrofale brand op de Kalmthoutse heide van april vorig jaar nog vers iii het geheugen. „ JJzo’n vuurzee hoop je: Eens, maar nooit weer”, zegt bevelvoerder C. N. van Gurp van de brandweer in Bergen op Zoom. Niettemin acht hij het risico op herhaling groot gezien de enorme droogte waarin de streek verkeert. „In het bos lijkt de herfst al begonnen. Vooral de Canadese populieren hebben het zwaar te verduren”.

Vanwege de extreme warmte heeft de brandweerleiding alarmfase Rood ingesteld. Dat betekent volgens Van Gurp dat de korpsen in de omgeving in de hoogste staat van paraatheid zijn: brandwachten op de torens, geregelde patrouilles door de bossen en de permanente aanwezigheid van spuitgasten op de kazerne. „Er hoeft maar één gek een peuk weg te schieten, en de poppen zijn aan het dansen”. Het brandgevaar in bos en heide wijkt pas na zeker vier tot vijf dagen regenweer, aldus Van Gurp. „Tot die tijd blijven wij op onze hoede”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 22 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

Brandwacht op de Sint-Gertrudis

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 22 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

PDF Bekijken