Bekijk het origineel

Bloemenboot als natuurmonument

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Bloemenboot als natuurmonument

Goudse kunstenares komt op voor wrak in Hollandsche IJssel

3 minuten leestijd

GOUDA/MOORDRECHT - Het schip ligt even buiten Moordrecht aan de oever van de Hollandsche Ijssel. Een merkwaardig vaartuig. In de halfvergane romp steekt een lading riet en bloemen. Masten en toebhoren zijn reeds lang verdwenen. De tand des tijds knaagt onverstoorbaar verder. Een schoonmaakploeg dreigt een handje te helpen.

Een argeloze passant zal het 21 meter lange schip nauwelijks opmerken. De botanische boot is letterlijk vergroeid met zijn omgeving. Het is aan de Goudse kunstenares Anke Ligteringen te danken dat het wonderlijke wrak bijna nationale bekendheid kreeg.

Seizoenenlang trok Anke met de ca mera naar de IJsseloever. Door weer en wind. Onder alle mogelijke omstandigheden legde ze het vaartuig op de gevoelige plaat vast. Boot tussen ijsschotsen, boot bedekt met rijp, boot in de mist, boot bij zomerzon, boot met herfstboeket enzovoort enzovoort. „Af en toe heb ik echt staan lijden”.

Sprookje

Anke Ligteringen is gefascineerd door de schoonheid van troep en schijnbaar waardeloze voorwerpen. „Wij Nederlanders zijn zo netjes, zo clean. We ruimen alles op. Niets krijgt de kans om te verworden, vreselijk”. Ze bladert in haar fotoboeken. „Zo’n begroeid schip is elke keer weer verrassend. Kijk, hier zie je de boot te midden van ijsschotsen tijdens somber winterweer. Een week later scheen de zon. Moet je zian wat er dan gebeurt. Dat is toch een sprookje?”

Aan de horizon verschijnt echter een serieuze bedreiging voor het markante wrak. De schoonmaakploeg van Rijkswaterstaat staat in de startblokken om bodem en oevers van de zwaarvervuilde rivier te saneren. Het bloemenschuitje hgt daarbij lelijk in de weg en zal wellicht het veld moeten ruimen.

Dat de boot uiteindelijk verdwijnt, vindt Anke niet erg. „Laat de natuur zijn gang maar gaan. De heb gezien dat er een boom in de romp groeit. Het einde van het schip is waarschijnlijk dat er een klein eilandje in de rivier overblijft. De zou het echter betreuren als het wrak door menselijk ingrijpen plotseling zou verdwijnen”.

En restaureren?

„Néé, alsjebheft niet, dan zij we weer die keurige Hollanders. Geef het natuurlijke proces een kans, zodat het vaartuig op zijn eigen tijd kan vertrekken”.

Parel

Anke Ligteringen is erg tevreden over de medewerking van Rijkswater staat. „Het is fantastisch hoeveel liefde de overheid voor dit scheepje aan de dag legt. Rijkswaterstaat onderzoek nu of het mogelijk is tijdens de schoonmaak een dijkje om de boot te leggen. Dan kunnen we nog een poosje genieten van de parel van de Hollandsche IJssel”.

In gedachten ziet Anke al weer opvolgers van het huidige schip opdoemen. „Als de rivieroevers zijn gesaneerd, kunnen er oude boten worden neergelegd. Als speelplaats voor kinderen. En mogelijk krijgen we na verloop van tijd weer net zulke fantastische plantenbakken terug”.

Fotoboek

De Goudse kunstenares overweegt serieus een fotoboek over haar ontdekking uit te geven. Mogelijk dat ook dichteres Inez Meter, met wie Anke al eerder samenwerkte, een bijdrage levert. Maar dat is voorlopig nog toekomstmuziek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 23 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

Bloemenboot als natuurmonument

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 23 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

PDF Bekijken