Bekijk het origineel

Het bos in Baarn ploft

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Het bos in Baarn ploft

Deskundigen zoeken oorzaak in riolering

3 minuten leestijd

BAARN (ANP) - Waarom ploft het in het Roosterbos in Baarn? Staatsbosbeheer, het wateiiddingbedrij energieproducent PIMM, TNO en het gemeentelijk grondbedrijf hebbén zich inmiddels talloze malen achter het oor gekrabd, maar het raadsel is nc grotendeels intact Het ploft in het Roosterbos, omdat het er ploft.

Drie maanden geleden kreeg boswachter H. Berger een seintje van een wandelaar. Of hij wel wist dat het steeds knalde ergens in het gebied tussen de Amsterdamse- en de Hilversumsestraatweg bij Baarn. En inderdaad, om het kwartier klonk een droog geluid, dat bovendien gevolgd werd door een flinke trilling in de grond.

Oude kaarten werden bekeken, theo rieës ontvouwd, maar niemand kon iets zinnigs bedenken. Totdat een aannemer een tipje van de sluier oplichtte. Hij had er in 1972 een rioolbuis aangelegd, van het gemaal via de camping naar het centrum van Baarn; zo ongeveer precies waar het nu plofte. Met die kennis op zak besloot Staatsbosbeheer het bezoek van het KNMI, dat met seismologische apparatuur de trillingen zou meten, nog even uit te stellen. De spade moest eerst maar eens de grond in.

Roosterbos

Gisterochtend toog een legertje gravers van de civieltechnische werken van de gemeente naar het Roosterbos. Na enkele uren spitten legden zij inderdaad over een lengte van zo’n 15 meter een 20 centimeter dikke leiding bloot. Klusje geklaard, raadsel opgelost? Nee dus, want met alle ogen op de vermeende boosdoener gericht, hield het ding zich ineens doodstil. Geen enkel plofje, geen getril. En erger nog, ook geen lekkage, geen boomwortel die zich door de pijp probeerde te wurmen, geen gaten in de grond. Zelfs toen de machinist van de graafmachine een rijksdaalder op z’n kantje op de buis zette, bleef die roerloos staan.

K. Noorland, directeur grondwerken, wil er toch een filosofietje aan wagen. Die leiding, zegt hij, ligt waarschijnlijk niet waterpas maar in een flauwe boog. Aan het einde hgt een gemaal, dat om de zoveel tijd onder flinke druk water door de buis perst. Door het hoogteverschil kan in het riool ruimte ontstaan, waardoor bij een volgende persing de ‘nieuwe’ waterkolom tegen de oude knalt. Het feit dat het gemaal twee jaar geleden is voorzien van sterkere pompen ondersteunt zijn theorie, ‘s Morgens was toevallig een vroege fietser voorbijgekomen die de speurders terloops meedeelde dat de knallen al minstens twee jaar klinken.

Niet schadelijk

De gravers hebben de leiding extra stevig in de aarde gedrukt, in de hoop dat dat het lawaai absorbeert. Vandaag zou de boswachter gaan luisteren of het heeft geholpen. Berger vindt het toch mooi dat er iets

van het mysterie blijft bestaan, zegt hij. Hij hoopt wel dat de knallen nu verleden tijd zijn. Niet dat ze schadelijk zijn voor flora of fauna, want „dat lawaai zal de reeen een zorg zijn”. Maar het hoort gewoon niet, dat gekke geplof in zijn bos.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Het bos in Baarn ploft

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 augustus 1997

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken