Bekijk het origineel

Evangelisatie is gericht op behoefte

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Evangelisatie is gericht op behoefte

“Als een stad op een berg” wil praktische handreiking zijn aan de gemeente

5 minuten leestijd

“Als een stad op een berg” is, zoals de redactie in het Woord vooraf aangeeft, een praktisch boek met ideeën voor het opzetten van het evangelisatiewerk vanuit de gemeente. Een achttal auteurs geeft een aantal van die richtlijnen.

Drs. L. Wüllschleger schrijft onder de titel “Geen gemeente zonder zending, geen zending zonder gemeente”. Als oud-voorzitter van de IZB heeft hij het evangelisatiewerk in de gemeenten van nabij meegemaakt. Hij stelt, zeer terecht, dat een gemeente die niet bezig is met de roeping tot zending, in tegenspraak is met zichzelf Onder zending verstaat hij dan óók* het evangelisatiewerk. Het woord “zending” heeft bij hem de voorkeur boven het woord “evangelisatiewerk”. Hij kiest daarvoor om vier redenen:

1. Het verschil tussen de opdracht van de gemeente overzee en de opdracht voor de gemeente in Nederland is niet zo groot als men soms denkt.

2. Het woord “zending” ontneemt ons de gedachte dat we een voorsprong hebben op de gemeente elders in de wereld.

3. Het kan ons helpen voorzichtig om te gaan met hen die kortgeleden tot geloof zijn gekomen.

4. Het bevrijdt ons van bepaalde krampachtigheid. Het geeft ruimer armslag om, zoals dit in de zending overzee gebeurt, niet met het Woord maar met de daad te beginnen.

Schakel

De diaconale hulp kan aan het Woord, het Evangelie voorafgaan zonder het Woord op de tweede plaats te zetten.

Ter bemoediging van dit zendingswerk gaat Wüllschleger uitvoerig in op de geschiedenis van de eerste christengemeente te Antiöchië. Iedere nieuwe gemeente is een nieuwe schakel in de voortgang van het goddelijke zendingswerk. Ditzelfde zou ik ook willen zeggen van ieder die tot het geloof komt. Dan is er van stonde af aan de roeping: „Gij zult Mijn getuige zijn”.

A. J. van Heusden gaat in op de angstwekkende invloed van de secularisatie in de kerk(en) en ook in de vrije gemeenten. Daarom is het voor het bestaan van de kerk(en) en vrije gemeenten meer dan ooit van groot belang ‘buitenstaanders’ te winnen voor het geloof Wij zouden van christenen die van overzee ons land binnenkomen, de allochtone christenen, nog veel kunnen leren vanwege hun eenvoud, blijdschap en dankbaarheid.

N. M. Boot wijst erop dat een missionair beleid vooral gericht moet zijn op de toekomst. Zij pleit voor evangelisatiecommissies als orgaan van bijstand van de kerkenraad. Dit ter toerusting van medewerkers en om het missionair gehalte van de gemeente te bewaken. Evangelisatie gebeurt niet zomaar in het wilde weg. Het is gericht op de noden en behoeften van de ander.

Inzet

Drs. R. de Koning Gans gaat in op de inzet van de gemeenteleden in het evangeliesatiewerk. De opdracht getuige van Christus te zijn, is het waard daarin onze beste krachten te geven. Het gaat om de redding en het behoud van de naaste. Mijns inziens geeft hij het wezenlijke doel van heel het evangelisatiewerk weer als hij zegt: „We rtlogen tot onze verwondering in de Naam van Christus de ander dienen, opdat ook de ander Christus kennen zal”. Deze bijdrage van De Koning Gans is een bewogen stuk, lezenswaardig voor elk gemeentelid.

J. J. Timmer geeft een beleidsplan in elf punten. Daarbij aansluitend aan een aantal werkvormen voor het evangelisatiewerk. Terecht wijst hij erop dat de werkwijze afhankelijk is van de doelgroep waarop men zich richt. Bij de vele goede richtlijnen voor het moeilijke werk, heb ik mij de vraag gesteld of die werkwijze ook niet aan grenzen is gebonden. Ik kan mij moeilijk vinden in het middel “drama”. Dat is een bepaalde methode van straatevangelisatie. Een soort rollenspel. Het is voor mij de vraag of je hiermee de moderne mens kunt bereiken met de kerk van het Evangelie, de Heere Jezus Christus als Heiland en Zaligmaker van zondaren. Een vergelijking met de gelijkenissen van de Heere Jezus, zoals Timmer dit doet, gaat me te ver. Timmer vraagt zich ook wel af of de vorm (drama) de inhoud (het Evangelie) niet beïnvloedt. Ik dacht niet dat het doel elk middel heiligt. René van Loon stelt in het hoofdstuk “Persoonlijk getuigen zijn en de toe rusting van de gemeente daartoe” de vraag of wij nog geloven dat mensen door ons persoonlijk getuigen tot geloof kunnen komen. Wie dat gelooft, zal dit ook hartelijk verlangen, erom bidden en zich er ook voor inzetten.

Ds. W. J. van der Linden sluit af met nazorg en integratie van “jonggelovigen” in de gemeente. Daarbij moeten we niet vergeten dat zij en wij ten diepste afhankelijk zijn van de Heere. Dat bewaart ons voor hoogmoed en ook voor moedeloosheid.

Dit boek, onder redactie van Nelly Boot en Marja Brak, is het lezen waard, niet alleen voor evangelisatiewerkers maar voor elk gemeentelid. Al is het alleen maar dat de gemeente het werk dragen zal in het gebed. Niet alles zal door iedereen overgenomen kunnen worden. Toch biedt dit boek zicht op de zorgen die wij moeten hebben voor het heil van hen die van het Evangelie zijn vervreemd of er nog nooit mee in aanraking zijn gekomen.

N.a.v. “Als een stad op eèn berg”, red. Nelly Boot en Marja Brak; uitg. Boekencentrum, Zoctermeer, 1997; ISBN 90 239 0333 I; 112 blz.; ƒ 15,50.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 september 1997

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

Evangelisatie is gericht op behoefte

Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 september 1997

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

PDF Bekijken