Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Vrede is ver weg

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Vrede is ver weg

5 minuten leestijd

Na een onderbreking van meer dan een halfjaar lijken de vredesbesprekingen tussen Israël ’ en de Palestijnse Autoriteit weer hervat te worden. Dit ondanks het feit dat aan de door Arafat gestelde voorwaarde niet is voldaan. De werkzaamheden voor de bouw van een joodse wijk in Oost-Jeruzalem gaan namelijk nog steeds door. Alleen dankzij de initiatieven van Amerikaanse zijde zijn de partijen weer om de onderhandelingstafel gaan zitten.

De omstandigheden waaronder dit plaatsvindt, geven overigens weinig reden om van dit overleg veel te verwachten. Niet alleen neemt de polarisatie binnen Israël over het vredesbeleid sterk toe, maar het grootste probleem is dat het conflict tussen Israël en de Palestijnen steeds meer een religieus karakter gaat krijgen. Daar komt bij dat ook de verhoudingen tussen Israël en zijn Arabische buurstaten er niet beter op zijn geworden. Ondanks het gebrek aan optimisme omtrent de uitkomst zijn de toegenomen spanningen voor de Amerikanen ongetwijfeld juist een extra reden geweest om zich voor hervatting van de onderhandelingen in te zetten.

Van cruciale betekenis is de vraag hoever de Israëlische regering wil gaan. Daarbij moet niet in de eerste plaats worden gedacht aan een aantal technische vraagstukken en projecten waarover overeenstemming moet worden bereikt. Over het ontwikkelen van een infrastructuur in de strook van Gaza moet wel een akkoord te bereiken zijn. Hetzelfde mag verwacht worden met betrekking tot het tot stand brengen van een vrije verbinding tussen het gebied rond Jericho en de strook van Gaza. Maar er zullen ook tijdstippen moeten worden afgesproken voor het beginnen van de onderhandelingen over de toekomst van de Westelijke Jordaanoever en de status van Jeruzalem. En daar ligt de kern van het probleem.

Vrede voor land

Voor het vredesproces dat onder Rabin tot stand is gekomen, gold als uitgangspunt “vrede in ruil voor land”. Daar zijn de Oslo-akkoorden uit voortgekomen en de overdracht aan de Palestijnse Autoriteit van de Gazastrook en een gebied rond Jericho. Het feit dat het bij dit laatste gebied om een deel van de vroegere bijbelse gebieden Judea en Samaria ging, was voor de regering-Rabin geen obstakel.

Bij de regering-Netanjahoe ligt dat echter anders. Mede onder invloed van de religieuze partijen binnen de regeringscoalitie stelt de huidige regering zich om politiek-religieuze overwegingen met betrekking tot overdracht van grondgebied op de Westelijke Jordaanoever zeer terughoudend op. Om van Jeruzalem als de eeuwige hoofdstad -begrijpelijk- maar helemaal niet te spreken.

Maar ook aan Palestijnse kant zijn de verhoudingen gewijzigd. Met name de militante Hamas heeft belangrijk meer aanhang gekregen. Van meet af heeft deze fundamentalistisch-islamitische terreurbeweging zich gekeerd tegen ieder vergelijk met Israël. Ook reeds tijdens de regering-Rabin pleegde men aanslagen om het vredesproces te verhinderen. Arafat kon zich echter in zijn onderhandelingen over vrede door een duidelijke meerderheid van de Palestijnen gesteund weten. Maar door het uitblijven van verbetering in hun levensomstandigheden, tegenover de gewekte hoge verwachtingen, is de onvrede onder de Palestijnen sterk gegroeid.

Dat verschijnsel zal nog worden aangewakkerd door de vrijlating uit de gevangenis van sjeik Jassin. Deze geestelijke vader van Hamas, die door zijn aaiihangers uitbundig is ontvangen, blijkt nog niets van zijn onverzoenlijke houding verloren te hebben. Tegenover een Zweedse krant veroordeelde hij in felle bewoordingen de compromisbereidheid van Arafat en verklaarde hij dat Israël als joodse staat van de kaart moest verdwijnen.

Daar komt bij dat het vertrouwen in de veiligheidspolitiek van Netanjahoe door de vrijlating van sjeik Jassin ernstig is geschaad. Na de mislukte aanslag door de Israëlische veiligheidsdienst op een vooraanstaand leider van Hamas op Jordaans grondgebied had Netanjahoe wellicht geen andere keus dan gevolg te geven aan de aandrang van de Jordaanse koning om Jassin vrij te laten. Maar versterking van de religieus-terroristische geest als gevolg van deze maatregel had, juist nu de Palestijnse Autoriteit het terrorisme serieus begon aan te pakken, niet op een slechter moment kunnen komen.

Dreiging van Iran

Van buitenaf is er dan nog de dreiging die van Iran uitgaat voor de politieke stabiliteit in de regio en in het bijzonder Israël. Iran is bezig in snel tempo een uitgebreid arsenaal van conventionele, chemische en biologische wapens op te bouwen. Anders dan de Verenigde Staten, die Iran economisch willen isoleren, voert de Europese Unie met Iran een politiek van de „kritische dialoog”. Wat dat oplevert is niet duidelijk, maar het weerhoudt Iran er in ieder geval niet van door te gaan met dwarsboming van het vredesproces door steun te verlenen aan aanvallen van de militante Hezbollah vanuit Libanon op Israël. En dit terwijl de Europese Unie zich financieel en politiek grote inspanningen getroost om het vredesproces te bevorderen.

Gehoopt wordt dat de nieuwgekozen gematigde president en de toenemende onvrede onder het volk van Iran dit land van zijn revolutionaire houding zullen afbrengen. Israël bevindt zich in zeer moeilijke omstandigheden. Daarvoor zijn allerlei politieke verklaringen te geven. Maar het is wel opmerkelijk dat dit land steeds weer op de voorpagina’s van de kranten verschijnt. Het gaat ook niet alleen maar om een stuk land ergens grenzend aan de Middellandse Zee in een regio met grote olievoorraden, maar om een land dat onderpand is van Gods bemoeienis met het volk van Israël.

De auteur was lid van het Europees Parlement.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 oktober 1997

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

Vrede is ver weg

Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 oktober 1997

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

PDF Bekijken