Bekijk het origineel

Een os en een ezel voor één wagen Een meisje uit Mesopotamië

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Een os en een ezel voor één wagen Een meisje uit Mesopotamië

,,Ik dacht dat God deze jongen op mijn weg had geplaatst"

6 minuten leestijd

Op de jeugdavond waar de jongen die avond rondliep, was hij duidelijk de leukste. En bovendien: hij zag haar zo te zien ook wel zitten. De eerste kennismaking tussen Sandra en haar vriend verliep als in een droom. Al snel bleek echter dat ,,de leukste jongen van de hele wereld" de kerk nog nooit vanbinnen had gezien.

Het voorbeeld van Sandra staat niet op zichzelf. Ook andere jongeren schreven aan Magneet over hun relatie met een niet-christelijke vriend of vriendin. Zo ontmoette Thera in de zomervakantie een jongen die ze nog steeds niet is vergeten. ,,Ik zag hem een week lang dagelijks. Daarna heb ik hem nooit meer ontmoet". Die week was echter voor haar lang genoeg om verliefd op de bewuste jongen te worden. ,,Hij is zeven jaar ouder dan ik en hij gaat niet naar de kerk".

Maandenlang durfde Thera niets te ondernemen. ,,Ik wist zijn achternaam en woonplaats en daar heb ik al snel zijn adres en telefoonnummer bij gevonden. Die heb ik in in mijn agenda gezet, maar verder heb ik er nooit iets mee gedaan". Nu stuurde Thera hem echter op valentijnsdag een kaart. Haar reactie? ,,Ik zie wel wat er van komt. Over ons achtergrondverschil maak ik me nog geen zorgen. Waarschijnlijk is hij me allang vergeten en zal hij niet reageren. Als hij wel reageert, is het vroeg genoeg om me hierover ongerust te maken".

Spontaan gevoel

In zijn boekje "Verkering" geeft ds. K. de Vries jongeren het advies het zichzelf niet moeilijker te maken dan het al is. ,,Je moet jezelf niet de ruimte geven om tot over je oren verliefd te worden op iemand die niet met Gods Woord bezig is".

Dat is gemakkelijk gezegd, denk je misschien. Verliefdheid is toch een spontaan gevoel? Dat kun je toch niet dwingen of tegenhouden? Ds. De Vries is er in zijn boekje duidelijk over. Het gevoel dat je een jongen of meisje aardig en aantrekkelijk vindt, komt volgens hem spontaan opzetten. ,,Dat gevoel hoef je ook niet weg te drukken. Maar met een beginnende verliefdheid kun je wel degelijk op twee manieren omgaan", zegt de predikant.

,,Je kunt je gevoelens de vrije loop laten en je daar helemaal aan overgeven: je gaat ze voeden en koesteren, je gaat onbeperkt fantaseren, je zoekt zo veel mogelijk contact". Daardoor zal je verliefdheid groeien. Een andere manier kan zijn om ,,nee" tegen die gevoelens te zeggen. ,,Daarmee ontken je niet dat je iemand aardig vindt, alleen wil je die gevoelens niet de ruimte geven, ze niet doen groeien door er steeds mee bezig te zijn. In dat geval sta je jezelf niet toe dat het "aardig vinden" uitgroeit tot een tot-over-je-oren-verliefd-worden.

Hoe dat kan? Dan zeg je tegen jezelf: Ik moet hem (voorlopig) uit m'n hoofd zetten. En ik moet zeker geen verkering met hem aangaan, want dan wordt het gevoel waarschijnlijk alleen maar sterker. Met andere woorden: je bent er zelf bij en je kunt jezelf ook een halt toeroepen. Dat zal vaak niet gemakkelijk, maar soms wel hard nodig zijn".

Uitgemaakt

Een jonge vrouw (25) heeft spijt als haren op haar hoofd dat ze die raad niet eerder heeft opgevolgd. Ze schrijft dat ze drie jaar getrouwd is geweest met een buitenkerkelijke man. ,,Ik dacht dat God deze jongen op mijn weg had geplaatst om hem naar de kerk te brengen". Helaas bleek het tegendeel. ,,Ik werd eerder van de kerk weggehouden". Haar huwelijk is inmiddels op een scheiding uitgelopen.

Bij Robert is het zo ver niet gekomen. Hij is negentien en heeft verkering gehad met een meisje dat nooit naar de kerk ging. Na vijf weken heeft hij het mede om die reden uitgemaakt.

,,Ik had er grote problemen mee". Robert beschrijft dat hij en z'n vriendin onder meer van mening verschilden over het besteden van de zondag. Ook over het samen een aantal dagen weggaan hadden ze totaal ander ideeën. ,,We praatten nooit over de kerk, want daar wilde zij niets van weten".

Toch zette hem dat nog niet direct aan het denken. ,,Tja, je bent verliefd". Na vijf weken zag Robert dat het zo niet ging en maakte het uit. ,,Soms heb ik er nog spijt van, maar ik heb altijd nog de hoop dat ik een meisje van de kerk vind. Als er één wel naar de kerk gaat en de ander niet, is het de eerste tijd wel leuk, maar als het serieus wordt, gaat het toch uit, want over het belangrijkste, de Heere, kun je niet praten!"

Veel verdriet

Wanneer je een wel kerkelijke jongen of meisje hebt gevonden, is dat overigens geen reden om te veronderstellen dat ,,het wel goed zit". Ook dan kan namelijk blijken dat twee geliefden zich met totaal andere dingen bezighouden. Een zeventienjarige scholiere heeft dat in de praktijk ondervonden.

Ze had verkering met een zo als zij het noemt- leuke, lieve jongen. ,,Hij zat bij mij in de kerk en kwam iedere zondag trouw twee keer. Geen probleem dus. In het begin van onze verkering was er niets aan de hand". Echter, hoe beter ze hem leerde kennen, des te meer kwam ze erachter dat hij eigenlijk niets meer om de kerk en het geloof gaf. ,,Hij ging steeds meer dingen doen die ik tegen de Bijbel in vond gaan en waar ik niet aan mee wilde doen".

Het is nog een poos aangebleven. ,,Ik dacht telkens: ,,Eens komt het heus wel goed", want ik wilde het eigenlijk niet uitmaken. Uiteindelijk heb ik het toch gedaan. Het heeft me veel moeite gekost en ik heb er veel verdriet van gehad. Ik dacht vaak: ,,Zal ik naar hem teruggaan? Zal ik dan toch het geloof maar laten vallen?" Nu denk ik nog vaak aan hem, maar toch weet ik dat het goed was wat ik deed. Mijn advies is dan ook: Denk goed na voor je een beslissing neemt, hoe moeilijk het ook is!"

In het boekje "Verkering" (dat uitgegeven is bij De Vuurbaak) plaatst ds. K. de Vries vanuit de Bijbel enkele kanttekeningen bij het hebben van verkering met een jongen of meisje dat niet naar de kerk gaat.

,,In het Oude Testament zie je dat Abraham niet wilde dat zijn zoon Izaäk zou trouwen met een meisje uit het heidense Kanaän. Het moest een meisje zijn uit Mesopotamië waar hun familie de Heere God nog kende en diende, hoewel er naast de Heere ook afgoden werden gediend. Vanwege dat laatste moest Rebekka want zij werd het- daar wel weggaan en naar Izaäk gebracht worden. Ook later in het Oude Testament wordt ernstig gewaarschuwd tegen gemengde huwelijken, vooral door Ezra en Nehemia.

In het Nieuwe Testament zegt Paulus dat je geen ongelijk span moet vormen met ongelovigen (2 Korinthe 6:14). Stel: een os en een ezel worden samen voor één wagen gespannen. Van het trekken van de wagen komt niets terecht. De twee dieren passen niet bij elkaar onder één juk".

Sommige personen die in dit artikel hun mening geven, heten in werkelijkheid anders. De jongeren op de foto hebben niet direct met het onderwerp te maken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 16 februari 1998

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Een os en een ezel voor één wagen Een meisje uit Mesopotamië

Bekijk de hele uitgave van maandag 16 februari 1998

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken